POZİTİF AYRIMCILIK YAPTIM
Pozitif ayrımcılık bazen iyidir, hatta gereklidir.
Konumu itibariyle negatif durumda olan bazı kişiler vardır. Böyle olan kişilerin bazılarına normal prosedür uyguladığınızda o kişiyi kaybedersiniz.
Bu durumu bir örnekle açıklamaya çalışayım.
Öğretmenlik hayatımda bazen, derslerle ilgisi olmayan, derse odaklanamayan, verdiğimiz ödevleri yapmayan öğrencilerle karşılaştık.
Bunların özel durumunu araştırdığımızda bazılarının konum olarak negatif durumda olduğunu tespit ettik.
Mesela üvey anne veya üvey baba yanında kalıp bunlarla ilgili problem yaşayan çocuklar.
Baba hapishaneye girmiş, evinin bakımı çocuğun üzerinde kalmış, gece 10'a 11'e' kadar biryerlerde çalışan çocuklar.
Veya buna benzer problemlerle boğuşan çocuklar.
Şimdi bu çocuklara normal prosedürü uygulamaya kalksak büyük ihtimalle çocuk okulu bırakacak. Okulu bıraktıktan sonra da artık nasıl bir hayata başlayacak, kimlerle arkadaşlık edecek, belli değil.
Gözümüzün önünde olduğunda en azından bazı şeylerden uzak tutuyoruz, nasihat ediyoruz.
İşte böyle çocuklara ben pozitif ayrımcılık yaptım. Not konusunda, ödevler konusunda veya yaptıkları yanlışlara tavır koyma /disiplin konusunda bunlara pozitif ayrımcılık yaptım ve nazımın geçtiği arkadaşlara da bu yönde tavsiyelerde bulundum.
İyi ki böyle yapmışım. Uzun yıllar sonra bazıları ile karşılaşıyorum. Karşılaştıklarımın hemen hepsi bir yerlerde çalışıyorlar. Sorumluk almışlar. Az da olsa bir gelirleri var. Kimisi lise mezunu olarak bir devlet kurumuna yerleşmişler.
Bunlara pozitif ayrımcılık yapmasaydık, kim bilir belki de devlete problem olan kişilerin arasında olacaklardı.
Pozitif ayrımcılık başka konularda da olmalıdır.
Mesela bir kişi bir iş yeri açmış. İşlerinin tadı yok. Zar zor ayakta duruyor. Bu tür kişiler zaten belli olur. Bu tür kişilere normal esnafa davranıldığı gibi prosedürler tam uygulanırsa bu adam ayakta duramaz. Dükkanını kapatır. Önceden kendi kendine yeterken artık toplumdaki problemli kişilere ve ailelere bir tane daha ilave edilmiş olur. Çünkü ekonomik problemler aile problemlerini de ortaya çıkabiliyorlar. Bu sefer devlet onların problemleri ile de uğraşmak zorunda kalır.
Demem o ki kurallar normal durumlardaki kişiler baz alınarak konulur.
Negatif pozisyondaki kişileri (bilerek ve bularak) kuralları uygulayanlar idare etmelidirler.
Ali USLU. 06.09.2025. TAVŞANLI