En büyük yanılgıları, her şeyin bu şekilde sürüp gideceğini düşünmeleri / hayal etmeleriydi.
Bir gün acı gerçeklerle karşılaşana kadar bu devam etti.
Halbuki (gençlik, güzellik, sağlık , makam- mevki, güç - kuvvet, kudret, servet, şöhret, ilgi vb) geçici süreliğine verilen emanetlerdi.
"Davranışlarımızın da müslüman olması" diye bir tabir duymuştum.
Gerçekten üzerinde düşünülmeye değer bir söz...
Evet biz müslümanız diyoruz ama davranışlarımız ne kadar müslümanca?
İnançlarımızla davranışlarımız arasındaki fark var mı? Varsa ne kadar?
Aslında müslüman demek Allah'a teslim olmuş kişi demektir. Yani inanç ve davranış olarak Allah'a teslim olmuş kişi...
Ali USLU - TAVŞANLI
SADECE ŞU AYETE UYULSA TOPLUMSAL PROBLEMLERİMİZİN PEK ÇOĞU HALLOLUR ALLAH'IN İZNİYLE...
"Allah size, emanetleri mutlaka ehline vermenizi ve insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emreder. Allah size ne güzel öğütler veriyor. Şüphesiz Allah her şeyi işitmekte, her şeyi görmektedir." (Nisâ : 58.ayet)
İki önemli şey emrediliyor:
1- Liyakat (İşin ehline verilmesi)
2- Adalet.
BU İNSANLARA VAHİY Mİ GELİYOR.
İstanbul'un bazı bölgelerinde aşırı yağışlardan kaynaklı felaketler oldu. (Bu felaketlerin oluşmasında elbette çarpık şehirleşmenin de etkisi de büyük)
Sosyal medyada pek çok kişi bu olay üzerine Allah adına konuşmaya başlamışlar.
Bu felaketi değişik nedenlere bağlamakla birlikte özet olarak şu gibi cümleler yazılıyor:
"... yüzünden Allah cezalarını veriyor", "... yüzünden Allah belalarını verdi."
Eğer Allah Teâlâ bunu sebebini bildirmediyse -ki Hz. Muhammed (SAV) den sonra peygamber gelmeyeceğine göre bunu insanlara bildirmiyor, dolayısıyla kimse bilemez.- Böyle cümleler kurmak dini açıdan itikadi açıdan son derece sakat sözlerdir. Bu kişiler nasıl bu kadar emin konuşabiliyorlar? yoksa kendilerine vahy geldiğini mi iddia ediyorlar?
Başa gelen olumsuzluklar ile çeşitli ihtimaller söz konusudur:
*Allah Teâlâ imtihan ediyor olabilir.
*Allah Teâlâ yaptıklarımızın cezasını veriyor olabilir.
* (Toplum veya bireysel olarak) İhmal ettiğimiz şeylerin sıkıntısını yaşıyor olabiliriz. (çarpık şehirleşme, dere yataklarına ev yapmak vb)
*Dünyadaki bazı kişilerin yaptığı şeylerin neticesi olabilir (İnsanların yaptıkları yüzünden karada ve denizde bozulmalar meydana geldi.) ayetinin işaret ettiği bir hakikattir. Dünya artık küçük bir köy gibidir. Birilerinin yaptığı şeyler doğanın dengesini bozabilir. Nitekim bozuyor da.
Bizlere düşen önce, aklın, bilimin ve dinimizin ön gördüğü şekilde tedbilerimizi almak. Yanlışlarımız varsa düzeltmektir.
Eğer Allah Teâlâ'ya veya insanlara karşı hatalarımız, yanlışlarımız varsa tevbe edip bol bol istiğfar etmek. İnsanlara karşı yaptığımız haksızlıkların telafisine çelışmaktır.
***
Konu ile ilgili başka bir yazımız:
https://aliusluyazi.blogspot.com/2026/10/yasanan-felaketler-uzerine.html
"Kitabına uydurmak" dünyevi sorumluluktan kurtarsa da, bu durum Kitab'a uymadığı sürece uhrevî sorumluluktan kurtarmaz.
Çok eskilerden beri, yokluk zamanında istikamet sahibi olanların bir kısmı, varlık zamanında yolunu şaşırmışlardır.
Çünkü yokluk zamanında (kişi az da olsa kendi kendine yetebiliyorsa) insanın fazla bir seçeneği yoktur, imkanları sınırlıdır.
Bu durumda olanların pek çoğu sabreder ve ayağını yorganına göre uzatır, o kadar.
Varlık zamanında ise helalinden haramına kadar çok değişik alternatifler çıkar kişinin karşısına.
Yoklukta yapamaya imkan bulamadığı bazı gayri meşru şeyler de çıkar kişinin karşısına. İşte bazıları bu durumda yavaş yavaş istikametten sapmaya başlarlar. Başlangıçtaki bir milimlik sapma ileride kilometrelerce farklı noktaya götürür insanı.
Bizim köyde bu tip kimseler için "susuzluktan yayılamıyormuş" tabiri kullanır.
Suya kavuştuğunda haram - helal demeden yayılmaya başlarlarmış. Sonra da (sonradan görme oldukları için) pek çokları midesine hesapsızca indirdiklerinin hazımsızlığı sebebiyle perişan olurlarmış.
Yani demem o ki, varlıkla imtihan yoklukta imtihandan biraz daha zordmuş. Herkes kaldıramazmış.
Bir de işin şeytan faktörü var ki hiç göz ardı etmemek lazım. Çünkü şeytan, insanın önünden gider gider ona yol açar, sonra da arkasına geçer onu rezil edermiş.
Nefis iç düşman, şeytan dış düşman... Bu ikisi bir araya geldiği zaman insanı perişan edermiş.
Şeytanı yola getiremeyiz lakin nefsimizi terbiye edebiliriz. Bir de yolumuza (istikametimize) ve yol arkadaşlarımıza dikkat ederek ve Allah Teâlâ'ya sığınarak şeytanın şerrinden korunabiliriz.
Ali USLU -TAVŞANLI
Her şey tıkır tıkır yolunda giderken, hiç ummadığın bir zamanda, hiç tahmin etmediğin olumsuzluklarla karşılaştıysan... Hele bir de olumsuzluklar üst üste gelmeye başladıysa...
"Sevdiklerimizi yaratan Allah (C.C) dır.
Daha önemlisi sevgiyi yaratan da Odur"
(Mahmut Toptaş hoca)
Zihnime şöyle bir sual geldi. Siz de bu konuda tefekkür edebilirsiniz:
- Sevgi diye bir duygu yaratılmasaydı acaba nasıl bir dünyada yaşıyor olurduk?
Hayatımda çok üzüldüğüm bir kaç olay var.
Fakat geriye dönüp baktığımda "iyi ki bunları yaşamışım" diyorum.
Yoksa bazı insanları gerektiği gibi tanıma imkanım olmayacaktı.
Aklıma geldi de belki bu tür şeyleri yaşayan genç kardeşlerime faydası olur diye paylaşıyorum.
Kitabımızda "insan pek acelecidir" diye bildiriliyor ya.
İşte bazı üzüntülerimizin sebebi bu aceleciliğimiz olsa gerek.
Sonraları bizi üzen pek çok şeylere " iyi ki" diyoruz. ( Üzüldüğümüz şeyler sadece kişilerle değil, başka şeylerle alakalı da olabilir)
O halde şu güzel cümleyi cân u gönülden soyleyelim.
Elhamdülillahi alâ külli hâl
Sive'l-küfri ved'dalâl:
Küfür ve dalâlet hariç, her hâlimize elhamdülillah.
Ali USLU. 15.09.2026 - TAVŞANLI
Bak kardeşim!
Bir tanıdığına veya arkadaşına, sonuca ulaşmış/bitmiş bir işi için sakın "iyi olmamış veya şöyle olsaydı daha iyi olurdu' gibi sözler söylemeyesin. Bu, sonucu değiştirmeyeceği gibi, o kişiyi de rahatsız edebilir..
Mesela arkadaşın bir şey satın almış (ev, arsa, araba, giysi, ayakkabı v.b). Her şey bittikten sonra durumu sana bildiriyor, veya sen öğreniyorsun. Sana düşen hayırlı olsun temennisinde bulunmaktır.
"Bunu değil de şunu alsaydın, pahalı almışsın, bu sana yakışmamış, bu kaliteli değil” gibi bir cümlenin faydası olur mu? Olmaz. Bu söz sebebiyle bazı arkadaşlarının kafası karışabilir ve mutsuz olurlar. Veya bu sözün sebebiyle morali bozulabilir.
Bir de şu var ki, belki de arkadaşının tercihi daha doğrudur.
İş sonuçlanmadan sana danışılırsa bildiklerini söylemende mahzur yoktur tabi ki.
Değerli kardeşim,
Makam - mevki kişinin giysileri gibidir.
Bazen iyi giysiler giyer insan, bazen normal giysiler...
Bazılarını severek isteyerek giyerken bazılarını mecburiyetten giyer.
İnsan için asl olan vücududur, elbiseleri değil.
Bu sebeple makam mevkinin geçici olduğunun her zaman idrakinde olmalı kişi.
Hele başkalarının bir lütuf olarak giydirdiği elbiseye hiç güvenmemeli. Bu elbise emanet elbise gibidir.
***
İnsan çok istemesine rağmen bazen istediği mevkiye gelemeyebilir. Veya geldiği mevkide kalamayabilir.
Bunlara sebep olarak, işin içerisinde kader boyutu olabilir, imtihan boyutu olabilir. sebep sonuç ilişkisine bağlı durumlar olabilir.
Ahirete inanan bir mümin iniş - çıkışlara fazla takılmamalı her durumda ve her şartta istikamet üzere olmaya gayret etmelidir.
Ali USLU - 29 Ağustos 2026 - TAVŞANLI
BİR LOKMA BİR HIRKA#
BİR HOLDİNG BİRKAÇ VİLLA
Nefs terbiyesi, güzel ahlakı özümseme, ibadetleri ihlasla yapma, takvaya ulaşma, bilinçli bir müslüman olma gibi hedefleri gaye edinen ve bunun için metotlar geliştiren tasavvuf / tarikatlarda önceleri maddiyata önem vermediklerini anlatmak için "bir lokma bir hırka" dan söz edilirdi.
Zaman değişti artık pek çok tarikat ve cemaat ileri gelenleri için realite
"Bir holding bir kaç villa" olarak değişmiş gibi görünüyor.
Yokluk imtihanını kazananların pek çoğu varlıkta yalpalıyorlar.
Vel hasıl dünya nimetlerinin bolluğu ve kolay ulaşılabilirliği hem kişileri hem kurumları acaip etkiliyor.
Özetle, dünya bizi yutuyor...
Ve Kur'an uyarıyor:
"Gidiş nereye...?" (Tekvir/26. âyet)
19/08/2026 -Ali USLU - KONYA
Yıllar önce, "mukaddes enayiler" diye bir tabir duymuş ve bu tabir üzerinde biraz düşünmüştüm.
Bunların ortak özellikleri genel olarak şöyle:
* Samimi olmaları. Gittikleri yol için malını, zamanını, emeklerini feda edebilmeleri.
* Az düşünüp, çok inanan kimseler olmaları. Çok az sorgulamaları. Belki de hiç sorgulamamaları.
* Gittikleri yolun doğruluğundan yüzde yüz emin olmaları.
* Eleştiriye kapalı olmaları.
* Dînî yapı içerisinde olduklarını söylemelerine rağmen dinin aslî kaynaklarını pek bilmemeleri. Bilgileri genellikle kendilerine grubunun büyüklerince belletilen bilgiler olması.
* Birilerinin kendilerinin üzerine basarak yükseldiğini fark edemeyecek kadar saf olmaları / temiz , art niyetsiz olmaları.
* Yukarıdan gelen emir, talimat vs. Allah'ın emriymiş gibi telakki etmeleri. Bunları ibadet aşkıyla yerine getirmeleri.
* İslamın ilkelerine aykırı talimat geldiğinde veya büyüklerinin bu tür davranışları söz konusu olduğunda " vardır bir hikmeti" diyerek itiraz etmemeleri. Te'vil etmeleri.
NOT: İslâmi yapılar içerisinde tarih boyunca çok samimi ve istikamet sahibi, iyileri olduğu gibi, bağlılarının samimiyetini istismar eden tipler de çıkmıştır maalesef. İste bu tipler hem kendileri sapmış hem de pesinden gidenleri saptırmışlardır.
Bu istismarcı tipler netice itibariyle dînimize ve dindarlara zarar vermiştir.
NOT:2
Mü'min Allah ve Rasülüne teslim olur.
Fakat pesinden gittiklerine bağlı olsa da bu baglılık Allah ve Rasülünün emirlerine uygunluğa bağlıdır. Peygamber efendimiz " Allah'a isyan konusunda hiç bir kimseye itaat edilmez" buyurarak önemli bir ikazda bulunmuşlar.
Tevbe suresi 31. Ayette de bu konuda müminler uyarılmışlardır. Ayetin tefsirine bakılırsa mesele daha iyi anlaşılır inşâallah.
16-08-2026. Ali USLU
Allahu Ekber" - Allah en büyüktür, Allah tek büyüktür" Sözüne iman etmiş kimseler için artık diğer tüm büyükler(!) (büyüklük taslayanlar, büyük gösterilenler) anlamını yitirmiştir.
Ancak Allah Teâlâ'nın övdüğü ve önem verdiklerine de önem verir saygı duyar büyük kabul ederiz. Lakin bu büyüklük yine O'na bağlı / O'nun sebebiyle olan büyüklüktür.
"Lâ havle velâ kuvvete illâ billah" sözüne iman eden kimse ise, gerçek kuvvet ve kudretin O'na ait olduğunu bilir.
(Ondan başka kimler ve neler varsa, ancak O'nun izin verdiği kadar kudrete sahip olabilirler. O izin vermediğinde ise yüzündeki sineği dahi kovamazlar.)
Özetle, yukarıda yazdığımız iki önemli cümleye inanmak ve bunu içselleştirmek - ki bunlar imanımıza taalluk eden bilgilerdir- insanı özgürleştiriyor, stresten, kaygılardan uzaklaştırıyor, gücü her şeye yeten, ve her şey kudret elinde olan Allah'a dayanmanın huzur ve mutluluğunu yaşatıyor.
12/08/2026 - Ali USLU
Bazı gerçekler acıdır ve bu gerçekler aynı zamanda acıtır.
Bu sebeple pek çok kişi acı ve acıtan gerçekleri kabul edip onlarla yüzleşmek yerine, tatlı yalanlara inanmayı ve peşinden gitmeyi tercih ederler.
Ali USLU
İnsanoğlu bir gün kendisinin ne kadar aciz bir varlık olduğunu; güç, kuvvet ve kudret sahibinin yalnızca O olduğunu anlar.
Fakat bunu ne kadar erken fark edip anlarsa kendisi için o kadar iyi olur.
Hele kudretli zamanlarında iken fark edip anlarsa çok daha iyi olur.
Maalesef bazı kimseler bunu çok geç anlıyorlar o zaman da çoğu kez iş işten geçmiş oluyor.
Tıpkı Firavunun denizde boğulurken anladığı gibi.
30/07/2026 - Ali USLU - TAVŞANLI
"Ey iman edenler! Allah'tan, O'na yaraşır şekilde korkun ve ancak müslümanlar olarak can verin." (Âl-i İmrân /102)
Yukarıdaki ayet-i kerimede ilk bakışta birbirinden bağımsız iki ayrı cümle var gibi görünüyor:
1- Allah'tan gereği gibi korkmak (hakkıyla takva sahibi olmak)
2- Müslüman olarak emaneti teslim etmeye azami gayret göstermek.
Ayeti kerime içerisinde birbirinden bağımsız gibi görünen bu iki cümleyi biraz tefekkür edince aralarında çok önemli bir bağ / alâka olduğu zihnime düştü. Şöyle ki:
Kişinin takvaya uygun hayat sürmesi ile müslüman olarak can vermesi ihtimalinin birbiriyle doğru orantılı olduğunu düşündüm. (Allâhü e'lem)
Aşağıdaki Teğâbun suresi 16. ayette ise takvamızın asgari ölçüleri belirtiliyor. Takvâ ölçümüz ne kadar ve nasıl olmalıdır sorusuna cevap veriyor.
"O hâlde, gücünüz yettiği kadar Allah'a karşı gelmekten sakının..."
Malumdur ki, insanların maddi, mânevi, fiziki, ekonomik ve sosyal manada güçleri aynı değildir.
Devamında ise takvaya ulaşmanın bazı yolları öğretiliyor:
"... Dinleyin, itaat edin, kendi iyiliğiniz için harcayın. Kim nefsinin cimriliğinden korunursa, işte onlar kurtuluşa erenlerin ta kendileridir."
Rabbimiz, nefsimize ve neslimize, Allah Teâlâ'dan hakkıyla korkarak yaşamayı (Emir ve yasaklarına titizlikle sarılarak yaşamayı) emaneti teslim etme zamanı gelince, mü'min, muvahhid, müslüman olarak ruhumuzu teslim etmeyi lutfeylesin.
23. 07.2026 - Ali USLU
Sosyal medyada sık sık karşılaştığımız bir durum var. Bazı kişiler karşılaştığı olumsuz durumlar sebebiyle olumsuz davranışlarları veya karakterleri genelleyerek işte insanlar şöyle olmuş böyle olmuş diyorlar.
Aslına bakarsak:
Herkes nankör değildir. Fakat herkes vefalı da değildir.
Herkes sahtekar olmadığı gibi, herkes dürüst de değildir.
Yine herkes namussuz olmadığı gibi, herkesin namuslu olması da pek mümkün değildir.
Bu olumlu ve olumsuz örnekleri çoğaltabiliriz.
Tembel- çalışkan, kaba saba -nazik, kibar, saygılı - saygısız, vb
Hayal kırıklığı yaşamamak için özellikle yeni tanıdığımız kişileri biraz gözlemleyip, zaaflarını tesbit ederek ona göre muamele etmek yararlı olur.
Unutmayalım ki her dönemde iyi ve kötü, güzel ahlaklı ve ahlaksız insanlar olmuştur. Bundan sonra da olmaya devam edecektir. İyi dediğimiz dönemlerde iyilerin, olumlu davranışlarda bulunanların oranı fazla olmuştur. O kadar...
Ali USLU
Diyelim ki, çok sıcak ve güneşli bir yaz gününde yaya olarak bir yere gitmek zorunda kaldınız. Sıcaktan iyice bunaldığınız bir zamanda koyak gölgesi olan büyük ağaçların olduğu, yanında çeşmenin aktığı bir yer gördünüz. Ne yaparsınız?
Tabi ki gölgeye koşarsınız, oraya sığınırsınız. Sudan içer, elinizi yüzünüzü yıkar ağaçların altında istirahat edersiniz değil mi? Bu durum sizin için o anda paha biçilmez bir haldir.
فَفِرُّٓوا اِلَى اللّٰهِۜ
O halde Allah’a koşun…
O halde Allah’a sığının…
O halde Allah’a kaçın…
(Zariyat/50)
KUR'ANDA ÖĞRETİLEN KAPSAMLI BİR DUÂ
رَبَّنَٓا اٰتِنَا فِي الدُّنْيَا
حَسَنَةً وَفِي الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
…
"Ey rabbimiz! Bize bu dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver; ve bizi
cehennem azabından koru" (Bakara; 201)
AKRAN YETİMİ
"Akran yetimi" tabirini hiç duymuş muydunuz?
Ben de ilk kez yaklaşık on sene kadar önce duydum.
Havaların güzel olduğu zamanlarda Arapzade Camiinin yanındaki çay ocağının önünde özellikle ikindiye yakın ve ikindiden sonra (değişik yaşlardan oluşan) oturup çay içtiğimiz, sohbet ettiğimiz bir grubumuz vardı. Eski belediye başkanlarından rahmetli İbrahim Çırak abi de ikindiden sonraları çıktığında aramızda tanıdıkları olduğu için bizim masaya gelirdi.
Bir gün sohbet sırasında kendisinin "akran yetimi" olduğunu söyledi ve izah etti. Kendisinin, gençliğinden beri, samimi olduğu, zaman zaman beraber yemek yeyip sohbet ettikleri kalabalık bir arkadaş grubu varmış. Arkadaşları zaman içerisinde vefat ederek azalmışlar. Sona kalan bir kaç arkadaşı da vefat edince İbrahim abi dost ve arkadaş yönünden garip kalmış. Bu duruma "akran yetimliği" diyordu.
İçimizde onu tanıyanlar vasıtasıyla masamıza buyur ettiğimiz, bizler de kendisine değer verip anlattıklarını dinlediğimiz için bize takılmaya başlamıştı. Ki o zamanlar bile kendisi sağlıklı, hafızası kuvvetliydi. Geçmiş mevzuları hem de epeyce eskileri anlatırken bile çok ince detaylarına kadar anlatırdı. Konuşma yeteneği de iyi olduğu için sözlerini dikkatle dinlerdik. Bu da onun hoşuna giderdi. Bu sayede Tavşanlı'nın eski haliyle ilgili çok şey dinledik, öğrendik.
Bu olaylardan şunu çıkardım:
Demek ki insanın hangi yaşta olursa olsun sohbet etmeye anlatmaya ihtiyacı var. Uzun yaşamak kişi için hayırlı mı hayırsız mı bilemeyiz lakin kişi sağlıklı da olsa dostları, arkadaşları kalmayınca büyük bir yoksunluk duygusu yaşıyor.
Kısaca hayat dostlarla sevdiklerinle beraber olunca güzel oluyormuş. Mekanlar insanlara anlam kazanıyor ve değerleniyormuş
Rabbim tüm geçmişlerimize rahmet eylesin.
25/06/2026 Ali USLU - TAVŞANLI.
GÜZEL ÖRNEKLER
Dün, İmam Hatip Lisesinde okuttuğumuz eski öğrencilerimizden (daha sonra öğretmen olan) bir öğretmen kardeşimizle konuşuyordum.
Eşi de eski öğrencilerimden olduğu için çoluk-çocuk, ev ahvalini sordum.
Dedi ki:
"Hocam! kayınpeder kanser hastası, tedavi görüyor, dermanı yok ve bakıma muhtaç. Lavaboya giderken yardım gerekiyor. Kayın valide desen, kendisine zor bakıyor. O da bakıma muhtaç. Uzaktan bizim bakımımız da tam olmuyor. Hanıma dedim ki, “Onları evimize getirip burada bakalım.” Şimdi ikisini de getirdik onlara bir oda verdik. Eşimle birlikte bakmaya çalışıyoruz."
Bu sözler beni çok duygulandırdı. İnanın gözlerim yaşardı. “ İşte insan evladı...” dedim içimden. Bu davranışlarından dolayı kendisini ve eşini tebrik ettim.
“Kayınpederinin başka çocukları var mı?” diye sordum.
“Hocam! Kayınbirader var, başka şehirde. Onun da kendine göre sıkıntıları var. Baldız da kronik hasta, tedavi görüyor. En uygun bizim bakmamız.” dedi. Bu söz de beni mutlu etti. Güzel empati yapıyordu. Hanımının annesi babasına bakmak için eve getirme teklifini damadın yapması ise ayrı bir güzellik.
Anne- baba yaşlanıp bakıma muhtaç olduklarında, çocukları için hem zor hem de çok kazançlı bir dönem başlar. Bu zor dönem çocuklar için aynı zamanda Ahireti kazanma yolunda büyük bir fırsattır .
Rabbim bizleri hayırlı evlat olanlardan, ve hayırlı evlat sahibi olanlardan eylesin.
Ali USLU/ TAVŞANLI
BİLGİ- BİLİNÇ
Fotoğrafta genç, orta yaş, yaşlı ve yapraklarını dökmüş güller var.
Bu gül ağacı âdeta şunları fısıldıyor.
* Ey insan!
Güzelliğine güvenme bu geçici bir durumdur.
Sağlığına güvenme, bir gün kaybolabilir.
Güç ve kuvvetine güvenme. Bir gün bunlar da elden gidecek.
Bugün sana teveccüh gösterenler, iltifat edenler, gençliğin güzelliğin (imkanların) gittiğinde artık sana iltifat etmeyebilirler.
Kısaca, kendine değil, seni var edene güven...
Aşağıdaki ayet eşliğinde fotoğraflara bakıp hayatımız ile ilgili tefekkür edelim.
"Bilin ki dünya hayatı, bir oyun, bir eğlence, bir gösteriş, aranızda bir övünme, mal ve evlâtta bir çokluk yarışından ibarettir. Tıpkı bir yağmur gibi ki bitirdikleri çiftçileri imrendirir, sonra kurumaya yüz tutar, bir de bakarsın ki sararmıştır, ardından da çerçöp haline gelmiştir. Âhirette ise ya çetin bir azap yahut Allah’ın bağışlaması ve hoşnutluğu vardır. Dünya hayatı sadece aldatıcı bir yararlanmadan başka bir şey değildir." (Hadîd : 20)
BU GÜNÜN KÂRI
Bugün Osman Nuri Topbaş Hocaefendi Tavşanlı'mızı şereflendirdiler.
Bir kardesimizin torunlarının (aynı zamanda öğrencimizin çocuklarının) sünnet merasimi için davetliydim.
Davetiyede saat 11:30 da Osman Nuri Topbaş Hocaefendinin sohbeti olduğu bilgisi de vardı.
Hem sohbet dinlemek, hem de dost gönüllemek maksadıyla Fevziye hanım Kur'an Kursuna gittim. Saat 11:15 de vardığımda kursun çevresi arabalarla dolmuştu, araba koymak için baya uzaklara gitmek durumunda kaldım.
Kur'an Kursunun büyük sosyal tesisleri varmış. sohbet mekanına ulaştığımda güzel sesli iki zât, salât-ı ümniyye, ve ilahiler okuyorlardı.
Saat 11:32 de Hocaefendi beraberinde bir grupla geldiler ve hemen kürsüye geçtiler. Yani program belirtilen saatte başladı. Bundan çok etkilendim.
Bu tür proğramlarda tam zamanında başlayan programlara şimdiye kadar çok az rastlamıştım.
Ön tarafı erkeklere, arka tarafı bayanlara ayrılmış olan sohbetin yapılacağı üstü kapalı oldukça büyük alan doluydu.
Duyduğuma göre çevre ilçelerden de epeyce gelenler olmuş.
Hocaefendiye intisabım yok, fakat tasavvuf anlayışını beğenirim. Hem kendisine hem görüşlerine değer veririm. Çünkü şimdiye kadar aşırı bir sözünü duymadım. İlmi, ibadetleri ve güzel ahlakı önceleyen bir tasavvuf anlayışı var. Kendisini ön plana çıkarmıyorlar.
Program, kıraati güzel bir hocanın Furkan suresi 63. âyetten sonraki ayetleri tilavetiyle başladı.
Tilavet bitince Hocaefendi konuşmasına okunan ayetlerin bazılarını açıklayarak başladı. Özetle Mü'minleri Allah'a yaklaştıran şeyleri anlattı. Yer yer kişiyi Allah'tan uzaklastıran bazı şeyleri de söyleyerek ikaz ettiler. Sohbet boyunca Kur'ân- Kerimdeki bazı emir ve tavsiyeleri, Peygamber Efendimizin tavsiye ve uygulamalarını anlatarak iyi bir mü'min olmanın yollarını hatırlattılar ve sohbete gelenleri teşvik ettiler.
Tavşanlı'ya kadar gelen gönül ehli büyüğümüzden azami istifa edebilmek için iki şey yapmaya karar verdim ve yapmaya çalıştım.
1- Sohbeti oradaki topluma değil de bizzat kendime yapılıyormuş gibi dinlemeye çalıştım.
2-Sohbeti dinlerken sanki hiç bir şey bilmiyormuş ve dinlediğim şeyleri ilk kez duyuyormuşum gibi dinlemeye çalıştım.
Bu iki şey daha iyi öğrenmemi ve daha çok istifade etmemi sağladı. Yaklaşık bir saat sonra oturduğum iskemlede belim ağrımaya başladı ve konsantram azaldı.
Sohbet saat 13 de dua ile sona erdi.
Cemaatle kılınan öğle namazından sonra, yemekler ikram edildi.
Sohbetten sonra bazı eski öğrencilerimi ve uzun zamandan beri görmediğim bazı kardeşlerimizi gördüm. Hal hatır sorduk hasbihal ettik. Bunlar da bugünün güzelliklerinden idi.
Elhamdülillah...
14/06/2026 Ali USLU - TAVŞANLI.
Akıllı kişilerin bir özelliği de karını zararını bilerek ona göre davranmasıdır değil mi?
TEFEKKÜR
PSİKOLOG PROBLEMLERİ -2
Yeğenlerimden birisi uzman doktor. Epeyce önce ilginç bir olay anlatmıştı. Bana ilginç gelen olayı ben de size anlatayım.
Anlattığına göre bayram için Tavşanlı'ya geliyor. Akşam namazı için evlerine yakın olan Yunus Emre Camiine gidiyor. Cemaatle namaz kılarken cemaate yetişmek için biraz hızlıca hareket eden bir şahıs gelip yeğenin yanına namaza duruyor. Namaz esnasında birden yere düşüyor. Yeğen derhal namazı bozarak müdahale ediyor. Aynı safta olan başka bir şahıs daha geliyor (kendisinin kalp doktoru olduğunu söylüyor. hastayı kontrol ediyor ve kalp krizi geçirdiğini söylüyor. Sonra yapılması gereken ilk müdahaleyi yapıyor. (Muhtemelen o doktor da bayram için Tavşanlı'dadır.) Bu arada yeğen ambulans çağırıyor. Ambulans gelir gelmez (o zamanlar acilde çalıştığı için el pratikliği olduğundan hemen damar yolunu açarak gerekli ilaç veriliyor. Ve kalp doktoru da ambulansla hastaneye gidiyor...
Hasta tedavi olmuş ki zaman zaman çarşılarda görüyorum.
Yeğen diyor ki: "Dayı adam ne kadar şanslıymış. İki doktorun arasında kalp krizi geçirdi."
Yeğenim bu olayı anlatınca rahmetli Mustafa Koç aklıma geldi. Beyefendinin özel doktoru genelde yakınlarında oluyor fakat kalp krizi geçirdiğinde oralarda değilmiş ve olaya müdahale edemiyor. Kendi hastanesine bile götürmeye fırsat olmuyor ve başka bir hastanede vefat ediyor.
Biz genelde sebepleri biliyor ve sebepler üzerinden konuşuyoruz. Fakat bir de, sebeplerin sebepleri vardır. Yani o sebeplere sebep olan şeyler de vardır. İşte onları çoğu kez ıskalıyoruz.
Rabbimiz hepimize hayırlı ömürler, emaneti teslim etme zamanı geldiğinde de hayırlı ölümler ihsan eylesin.
Biraz önce internette dolaşırken, huzur evindeki bazı gözü yaşlı yaşlılarla yapılan röportajlar önüme düştü.
Kiminin iki, kiminin üç, kiminin dört çocukları varmış, fakat bakıma muhtaç olduklarında çocukları bunlara bakmamışlar; huzur evine gelmek zorunda kalmışlar. Hepsi çocuklarından şikayet ediyorlar. Çocukları için yaptıklarını söylüyorlar. Onlara fazla güvenmişler ve maalesef güvendikleri gibi olmamış.
Ahirete inanan müminlere iki soru:
* Amel defterimiz verildiğinde (belki de yaptıklarımızı izleyeceğiz) kayıt alnına alınmış hayatımızla ilgili görüntülerden/bilgilerden hangi karelerin olmasını istemezdik?
* Onları sildirmek için gayretimiz oldu mu? (Bu konuda samimi tövbelerimiz oldu mu?)
İşlenilen haramlar hangi türde olursa olsun -eğer tövbe edilmez ve günahta ısrar edilirse- bir zaman sonra o günah/haram kişiye yetersiz gelmeye başlar ve aynı günahın daha üst dozajına yönelir.
YAN TUT; DÖKME!"
Aşırı köpek sevgisi köpeğe tapınmaya doğru gider mi?
Son yıllarda köpek saldırıları ile ilgili üzücü haberleri görüp, okuyup buna rağmen köpeklerin serbest dolaşmasını savunanları dinleyip, okudukça aşağıdaki düşünceler zihnimde oluştu.
Evet, mama lobisi, köpekler üzerinden prim yapanlar, istismar edenler falan var. Fakat bunun yanında hiç bir menfaati olmadan insanlardan daha fazla köpekleri sevenler ve her şeye rağmen köpeklerin serbest dolaşmasını savunanlar da var.
Bakara 93. âyetinde İsrailoğullarından bazı kimselerin kalplerine buzağı sevgisi doldurulduğundan bahsedilir. Neticede bu sevgi Samiri isimli şahsın altından buzağı heykeli yaparak (bu sevgiyi istismar etmesi) ve bir çok kişinin buna tapmasıyla noktalanmıştı.
Aynı olayın memleketimizde köpekler için oluşmasından endişe ediyorum.
..."Duyduk ve başkaldırdık" dediler. İnkarcılıklarından dolayı buzağıya olan tutku onların kalplerine iyice yerleştirilmişti..." (Ahmet Varol Meali)
-----
Ayetin tamamı:
"Hatırlayın ki, Tûr dağının altında sizden söz almış: Size verdiklerimizi kuvvetlice tutun, söylenenleri anlayın, demiştik. Onlar: İşittik ve isyan ettik, dediler. İnkârları sebebiyle kalplerine buzağı sevgisi dolduruldu. De ki: Eğer inanıyorsanız, imanınız size ne kötü şeyler emrediyor!"
Diyanet Vakfı Meali