Derviş, son vazifesini yapmak üzere tanışık olduğu, az da olsa aralarında hukukun bulunduğu bir kişinin cenaze namazına katılmıştı.
Namazdan sonra imam efendi cemaate sordu:
-Ey cemaat-i müslimin merhumu hal-i hayatında nasıl bilirdiniz?
Cemaatten bazıları "iyi biliriz" derken, bazıları sessiz kalmayı tercih ettiler. Derviş ise "Allah Teâlâ rahmet deylesin" dedi.
İmam efendi bu sefer:
-İyiliğine şahitlik edermisiniz? diye sordu.
Cemaatten bazıları sessiz kalırken bazıları "iyi biliriz" diye cevap verdiler.
Derviş kendi duyacağı bir sesle "iyi tarafları da vardı" diye cevap verdi.
İmam efendi aynı soruları üç kez tekrarladı.
Her defasında derviş de aynı sözlerle karşılık verdi.
İmam efendi "merhuma hakkınızı helal edermisiniz?" diye sorduğunda cemaatten çoğu kimseler "helal olsun" diye cevap verirken derviş de kısık bir sesle "helal olsun" dedi. Fakat bunu söylerken içinde tuhaf bir burukluk oluşmuştu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder