En büyük yanılgıları, her şeyin bu şekilde sürüp gideceğini düşünmeleri / hayal etmeleriydi.
Bir gün acı gerçeklerle karşılaşana kadar bu devam etti.
Halbuki (gençlik, güzellik, sağlık , makam- mevki, güç - kuvvet, kudret, servet, şöhret, ilgi vb) geçici süreliğine verilen emanetlerdi.
"Davranışlarımızın da müslüman olması" diye bir tabir duymuştum.
Gerçekten üzerinde düşünülmeye değer bir söz...
Evet biz müslümanız diyoruz ama davranışlarımız ne kadar müslümanca?
İnançlarımızla davranışlarımız arasındaki fark var mı? Varsa ne kadar?
Aslında müslüman demek Allah'a teslim olmuş kişi demektir. Yani inanç ve davranış olarak Allah'a teslim olmuş kişi...
Ali USLU - TAVŞANLI
SADECE ŞU AYETE UYULSA TOPLUMSAL PROBLEMLERİMİZİN PEK ÇOĞU HALLOLUR ALLAH'IN İZNİYLE...
"Allah size, emanetleri mutlaka ehline vermenizi ve insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emreder. Allah size ne güzel öğütler veriyor. Şüphesiz Allah her şeyi işitmekte, her şeyi görmektedir." (Nisâ : 58.ayet)
İki önemli şey emrediliyor:
1- Liyakat (İşin ehline verilmesi)
2- Adalet.
BU İNSANLARA VAHİY Mİ GELİYOR.
İstanbul'un bazı bölgelerinde aşırı yağışlardan kaynaklı felaketler oldu. (Bu felaketlerin oluşmasında elbette çarpık şehirleşmenin de etkisi de büyük)
Sosyal medyada pek çok kişi bu olay üzerine Allah adına konuşmaya başlamışlar.
Bu felaketi değişik nedenlere bağlamakla birlikte özet olarak şu gibi cümleler yazılıyor:
"... yüzünden Allah cezalarını veriyor", "... yüzünden Allah belalarını verdi."
Eğer Allah Teâlâ bunu sebebini bildirmediyse -ki Hz. Muhammed (SAV) den sonra peygamber gelmeyeceğine göre bunu insanlara bildirmiyor, dolayısıyla kimse bilemez.- Böyle cümleler kurmak dini açıdan itikadi açıdan son derece sakat sözlerdir. Bu kişiler nasıl bu kadar emin konuşabiliyorlar? yoksa kendilerine vahy geldiğini mi iddia ediyorlar?
Başa gelen olumsuzluklar ile çeşitli ihtimaller söz konusudur:
*Allah Teâlâ imtihan ediyor olabilir.
*Allah Teâlâ yaptıklarımızın cezasını veriyor olabilir.
* (Toplum veya bireysel olarak) İhmal ettiğimiz şeylerin sıkıntısını yaşıyor olabiliriz. (çarpık şehirleşme, dere yataklarına ev yapmak vb)
*Dünyadaki bazı kişilerin yaptığı şeylerin neticesi olabilir (İnsanların yaptıkları yüzünden karada ve denizde bozulmalar meydana geldi.) ayetinin işaret ettiği bir hakikattir. Dünya artık küçük bir köy gibidir. Birilerinin yaptığı şeyler doğanın dengesini bozabilir. Nitekim bozuyor da.
Bizlere düşen önce, aklın, bilimin ve dinimizin ön gördüğü şekilde tedbilerimizi almak. Yanlışlarımız varsa düzeltmektir.
Eğer Allah Teâlâ'ya veya insanlara karşı hatalarımız, yanlışlarımız varsa tevbe edip bol bol istiğfar etmek. İnsanlara karşı yaptığımız haksızlıkların telafisine çelışmaktır.
***
Konu ile ilgili başka bir yazımız:
https://aliusluyazi.blogspot.com/2026/10/yasanan-felaketler-uzerine.html
"Kitabına uydurmak" dünyevi sorumluluktan kurtarsa da, bu durum Kitab'a uymadığı sürece uhrevî sorumluluktan kurtarmaz.
Çok eskilerden beri, yokluk zamanında istikamet sahibi olanların bir kısmı, varlık zamanında yolunu şaşırmışlardır.
Çünkü yokluk zamanında (kişi az da olsa kendi kendine yetebiliyorsa) insanın fazla bir seçeneği yoktur, imkanları sınırlıdır.
Bu durumda olanların pek çoğu sabreder ve ayağını yorganına göre uzatır, o kadar.
Varlık zamanında ise helalinden haramına kadar çok değişik alternatifler çıkar kişinin karşısına.
Yoklukta yapamaya imkan bulamadığı bazı gayri meşru şeyler de çıkar kişinin karşısına. İşte bazıları bu durumda yavaş yavaş istikametten sapmaya başlarlar. Başlangıçtaki bir milimlik sapma ileride kilometrelerce farklı noktaya götürür insanı.
Bizim köyde bu tip kimseler için "susuzluktan yayılamıyormuş" tabiri kullanır.
Suya kavuştuğunda haram - helal demeden yayılmaya başlarlarmış. Sonra da (sonradan görme oldukları için) pek çokları midesine hesapsızca indirdiklerinin hazımsızlığı sebebiyle perişan olurlarmış.
Yani demem o ki, varlıkla imtihan yoklukta imtihandan biraz daha zordmuş. Herkes kaldıramazmış.
Bir de işin şeytan faktörü var ki hiç göz ardı etmemek lazım. Çünkü şeytan, insanın önünden gider gider ona yol açar, sonra da arkasına geçer onu rezil edermiş.
Nefis iç düşman, şeytan dış düşman... Bu ikisi bir araya geldiği zaman insanı perişan edermiş.
Şeytanı yola getiremeyiz lakin nefsimizi terbiye edebiliriz. Bir de yolumuza (istikametimize) ve yol arkadaşlarımıza dikkat ederek ve Allah Teâlâ'ya sığınarak şeytanın şerrinden korunabiliriz.
Ali USLU -TAVŞANLI
En büyük yanılgıları, her şeyin bu şekilde sürüp gideceğini düşünmeleri / hayal etmeleriydi. Bir gün acı gerçeklerle karşılaşana kadar bu ...