Fakir
oluşunuzdan dolayı utandığınız oldu mu hiç?
Benim
oldu...Aslında fakirliğimden değil de fakirliğimin ilan edilmesinden utanmıştım.
Köyden okumak için ilçeye gelmiş bir
öğrenciydim. Gittiğim okulun orta okul ve lisesi aynı binadaydı. Ortaokul 3.
sınıfta (sekizinci sınıf) öğrenim gördüğüm yıl,(muhtemelen giysilerimin
yıpranmışlığından olsa gerek) bir gün beni sınıftan idareye çağırdılar. Gittiğimde yaklaşık otuz öğrencinin daha olduğunu
gördüm.
Bir öğretmen
eşliğinde bizi terzi dükkanına götürdüler. Ölçülerimiz alındı ve gönderildik.Bir müddet sonra yine çağıp, pantolon ve ceketten oluşan elbiselerimizi bizlere teslim ettiler. (Ceket farklı, pantolon farklı Sümerbank kumaşındandı)Tabi ki çok sevindim.
Ertesi gün, yeni elbisemi giyerek okuluma gittim. Okula gittiğimde yaklaşık otuz kişinin aynı renk elbiseyi giydiğini fark ettim
O zamanlar okul kıyafeti olarak, ceket, pantolon, gömlek ve kravat zorunlu idi fakat renkleri, desenleri serbest idi. Dolayısıyle herkesin farklı, farklı elbisesi varken otuz kişinin aynıydı ve bu çok dikkat çekiyordu.(Veya bana öyle gelmişti.)
Daha açık bir deyişle elbiselerimiz adeta "Biz fakiriz! Bize bundan dolayı yardım yapıldı" diye bağırıyordu. İşte o gün çok mahcup olmuştum.
Eve vardığımda tekrar önceki giysilerimi giydim. O yıl bir daha verilen elbiseyi okulda hiç giyemedim.
Ta ki, liseyi Kütahya'da okuduğum için ertesi yıl giyebildim.(O zaman da ceketin kolları biraz kısa gelmişti)
Bu olayı
hatırlayıp yazmama şu durum sebep oldu.
İki hafta
kadar önce bir vesile ile Ressam Abdullah Taktak orta okuluna gitmiştim. Okul Müdürü Sayın Abdullah Öztürk Beyin odasında sohbet ederken, konu öğrencilere yapılan yardımlara geldi.
Geçen Ramazan ayında, bazı hayırseverlerin, fakir öğrencilere verilmek üzere para ve erzak yardımında bulunduklarını, bu yardımları, bazı gönüllü idareci ve öğretmenlerle akşamdan sonra öğrencilerin evlerine arabalarıyla bıraktıklarını anlattı.
Çok duygulandım ve bu duyarlı davranıştan dolayı kendilerini tebrik ettim.
Rabbimiz yoksullara yardım etmeyi emir ve tavsiye eder fakat, bunu onların onurlarını kırmadan yapılmasını da belirtir.
"Mallarını Allah yolunda harcayıp da arkasından başa kakmayan, fakirlerin gönlünü incitmeyen kimseler var ya, onların Allah katında has mükâfatları vardır. Onlar için korku yoktur, üzüntü de çekmeyeceklerdir." (Bakara : 262)
Ayrıca Peygamber Efendimiz, yardım yaparken adeta sağ elin verdiğini sol eli görmeyecek biçimde davrananları müjdelemiştir.
Yardım yaparken veya yapılan yardımlara aracılık yaparken onların incinmesine sebep olacak tutum davranışlardan kaçınalım.
Ali USLU- 4 ARALIK / 2019
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder