Yasin suresini okuduğum
zamanların bir keresinde, Habib-i Neccar'ın şehit edilmesi mevzuunu tefekkür
ederken şunları hayal etmiştim:
Bu olaya şahit olanları üç grup
olarak düşündüm.
1-Azgın güruh: Öfkeli ve içleri
kin dolu olduğu halde : "Burada bizim sözümüz geçer. Kim bize karşı
çıkarsa sonu ölümdür" diye düşünüyor/ konuşuyorlar.
2-Topluluğun içerisinde olup
yapılanları tasvip etmeyen fakat engel olma cesareti gösteremeyen ve sadece
seyreden vicdan sahibi kişiler. (Veya iman ettiği halde imanını açıklama
cesareti gösterememiş müminler): "Ne yaptın be kardeşim. Ne yaptığını
zannediyorsun? Bu azgın güruha karşı tek başına ne yapabilirdin ki. Yazı ettin
kendine" diye düşünüyor /kendi kendilerine konuşuyorlar.
3-Olaylara baştan sona şahit olan melekler: Şehide gıpta ile bakıyorlar. Birbirlerine diyorlar ki: " Ne mutlu bu kişiye. Bir tavır ortaya koydu doğru Cennete gönderildi."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder