UTANDIM
Bu sabah, sabah namazı için camiye gidiyordum. 60-65 yaşlarında bir zat, ağır-aksak zorlanarak camiye geliyordu. Biraz dikkat ettim. Bacağının birisinde ve ayağında baya bir engel var. Benim yürüyüşümün üçtebir, dörtte bir hızla ağır aksak yürüyebiliyor.
Bazen basit bahanelerle sabah namazına camiye gitmediğim için utandım.
Anladım ki asıl engeller kalpte, beyinde ve niyette.
Bu vesile ile tüm engelli kardeşlerime kolaylıklar ve sabırlar diliyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder