ZEHİRLİ OK

 Her alimin etrafında, onu seven, ondan istifade etmeye çalışan, sohbetlerine/ derslerine katılan kişiler bulunur. 

Âlim demek bilgili insan demektir; fakat hata yapmayan günah işlemeyen kimse değildirler. Zaman zaman hırslarına yenik düşen alimler de olmuştur. Hatta bazı alimler bilgilerinden dolayı gurura kibre kapılmış, belki de bu konuda şeytanın tuzağına düşmüşlerdir.

 Alimlerden birisi bir gün etrafındaki kişilere sohbet ediyormuş. Bir konu üzerinde sohbet ederlerken dinleyenlerden birisi bu konuda falanca alim şöyle diyor deyince, o alim kişi, görüş farklılarının sebepleri  üzerine konuşmuş fakat, kıskançlığından mıdır yoksa kibrinden midir bununla yetinmeyip o kişinin şahsiyetiyle alakalı olumsuz konuşmalar da yapmış.

Oradaki dinleyicilerden birisi bahse konu olan alimin yakınlarından birisiymiş. Hemen gidip söylenenleri o alime yetiştirmiş. Belki de bir aferin bekliyormuş, lakin  beklenildiği gibi olmamış. O zat demiş ki:

“Ah evladım bunu yapmayacaktın. O şahıs bana zehirli bir ok atmış, ama ok bana isabet etmemişti. Sen o oku getirdin tam kalbime sapladın.”

Bazen bizimle ilgili konuşanlar da olur. Bu konuşma bize ulaşmadığı sürece rahatsız olmayız. Fakat bir şekilde bize ulaşınca hem rahatsız oluruz hem de aleyhimizde konuşan kişiye karşı (soğukluk hissetmekten -nefrete kadar) çeşitli derecede olumsuz duygular yaşarız.

 Peygamber efendimizin bu konudaki sözünü aklımızdan çıkarmamalıyız:

“Nemmam (insanlar arasında arabozucu laf taşıyan) Cennete giremez” (Buhari/edep, Müslim / iman)