En büyük yanılgıları, her şeyin bu şekilde sürüp gideceğini düşünmeleri / hayal etmeleriydi.
Bir gün acı gerçeklerle karşılaşana kadar bu devam etti.
Halbuki (gençlik, güzellik, sağlık , makam- mevki, güç - kuvvet, kudret, servet, şöhret, ilgi vb) geçici süreliğine verilen emanetlerdi.
"Davranışlarımızın da müslüman olması" diye bir tabir duymuştum.
Gerçekten üzerinde düşünülmeye değer bir söz...
Evet biz müslümanız diyoruz ama davranışlarımız ne kadar müslümanca?
İnançlarımızla davranışlarımız arasındaki fark var mı? Varsa ne kadar?
Aslında müslüman demek Allah'a teslim olmuş kişi demektir. Yani inanç ve davranış olarak Allah'a teslim olmuş kişi...
Ali USLU - TAVŞANLI
SADECE ŞU AYETE UYULSA TOPLUMSAL PROBLEMLERİMİZİN PEK ÇOĞU HALLOLUR ALLAH'IN İZNİYLE...
"Allah size, emanetleri mutlaka ehline vermenizi ve insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emreder. Allah size ne güzel öğütler veriyor. Şüphesiz Allah her şeyi işitmekte, her şeyi görmektedir." (Nisâ : 58.ayet)
İki önemli şey emrediliyor:
1- Liyakat (İşin ehline verilmesi)
2- Adalet.
BU İNSANLARA VAHİY Mİ GELİYOR.
İstanbul'un bazı bölgelerinde aşırı yağışlardan kaynaklı felaketler oldu. (Bu felaketlerin oluşmasında elbette çarpık şehirleşmenin de etkisi de büyük)
Sosyal medyada pek çok kişi bu olay üzerine Allah adına konuşmaya başlamışlar.
Bu felaketi değişik nedenlere bağlamakla birlikte özet olarak şu gibi cümleler yazılıyor:
"... yüzünden Allah cezalarını veriyor", "... yüzünden Allah belalarını verdi."
Eğer Allah Teâlâ bunu sebebini bildirmediyse -ki Hz. Muhammed (SAV) den sonra peygamber gelmeyeceğine göre bunu insanlara bildirmiyor, dolayısıyla kimse bilemez.- Böyle cümleler kurmak dini açıdan itikadi açıdan son derece sakat sözlerdir. Bu kişiler nasıl bu kadar emin konuşabiliyorlar? yoksa kendilerine vahy geldiğini mi iddia ediyorlar?
Başa gelen olumsuzluklar ile çeşitli ihtimaller söz konusudur:
*Allah Teâlâ imtihan ediyor olabilir.
*Allah Teâlâ yaptıklarımızın cezasını veriyor olabilir.
* (Toplum veya bireysel olarak) İhmal ettiğimiz şeylerin sıkıntısını yaşıyor olabiliriz. (çarpık şehirleşme, dere yataklarına ev yapmak vb)
*Dünyadaki bazı kişilerin yaptığı şeylerin neticesi olabilir (İnsanların yaptıkları yüzünden karada ve denizde bozulmalar meydana geldi.) ayetinin işaret ettiği bir hakikattir. Dünya artık küçük bir köy gibidir. Birilerinin yaptığı şeyler doğanın dengesini bozabilir. Nitekim bozuyor da.
Bizlere düşen önce, aklın, bilimin ve dinimizin ön gördüğü şekilde tedbilerimizi almak. Yanlışlarımız varsa düzeltmektir.
Eğer Allah Teâlâ'ya veya insanlara karşı hatalarımız, yanlışlarımız varsa tevbe edip bol bol istiğfar etmek. İnsanlara karşı yaptığımız haksızlıkların telafisine çelışmaktır.
***
Konu ile ilgili başka bir yazımız:
https://aliusluyazi.blogspot.com/2026/10/yasanan-felaketler-uzerine.html
"Kitabına uydurmak" dünyevi sorumluluktan kurtarsa da, bu durum Kitab'a uymadığı sürece uhrevî sorumluluktan kurtarmaz.
Çok eskilerden beri, yokluk zamanında istikamet sahibi olanların bir kısmı, varlık zamanında yolunu şaşırmışlardır.
Çünkü yokluk zamanında (kişi az da olsa kendi kendine yetebiliyorsa) insanın fazla bir seçeneği yoktur, imkanları sınırlıdır.
Bu durumda olanların pek çoğu sabreder ve ayağını yorganına göre uzatır, o kadar.
Varlık zamanında ise helalinden haramına kadar çok değişik alternatifler çıkar kişinin karşısına.
Yoklukta yapamaya imkan bulamadığı bazı gayri meşru şeyler de çıkar kişinin karşısına. İşte bazıları bu durumda yavaş yavaş istikametten sapmaya başlarlar. Başlangıçtaki bir milimlik sapma ileride kilometrelerce farklı noktaya götürür insanı.
Bizim köyde bu tip kimseler için "susuzluktan yayılamıyormuş" tabiri kullanır.
Suya kavuştuğunda haram - helal demeden yayılmaya başlarlarmış. Sonra da (sonradan görme oldukları için) pek çokları midesine hesapsızca indirdiklerinin hazımsızlığı sebebiyle perişan olurlarmış.
Yani demem o ki, varlıkla imtihan yoklukta imtihandan biraz daha zordmuş. Herkes kaldıramazmış.
Bir de işin şeytan faktörü var ki hiç göz ardı etmemek lazım. Çünkü şeytan, insanın önünden gider gider ona yol açar, sonra da arkasına geçer onu rezil edermiş.
Nefis iç düşman, şeytan dış düşman... Bu ikisi bir araya geldiği zaman insanı perişan edermiş.
Şeytanı yola getiremeyiz lakin nefsimizi terbiye edebiliriz. Bir de yolumuza (istikametimize) ve yol arkadaşlarımıza dikkat ederek ve Allah Teâlâ'ya sığınarak şeytanın şerrinden korunabiliriz.
Ali USLU -TAVŞANLI
Her şey tıkır tıkır yolunda giderken, hiç ummadığın bir zamanda, hiç tahmin etmediğin olumsuzluklarla karşılaştıysan... Hele bir de olumsuzluklar üst üste gelmeye başladıysa...
"Sevdiklerimizi yaratan Allah (C.C) dır.
Daha önemlisi sevgiyi yaratan da Odur"
(Mahmut Toptaş hoca)
Zihnime şöyle bir sual geldi. Siz de bu konuda tefekkür edebilirsiniz:
- Sevgi diye bir duygu yaratılmasaydı acaba nasıl bir dünyada yaşıyor olurduk?
Hayatımda çok üzüldüğüm bir kaç olay var.
Fakat geriye dönüp baktığımda "iyi ki bunları yaşamışım" diyorum.
Yoksa bazı insanları gerektiği gibi tanıma imkanım olmayacaktı.
Aklıma geldi de belki bu tür şeyleri yaşayan genç kardeşlerime faydası olur diye paylaşıyorum.
Kitabımızda "insan pek acelecidir" diye bildiriliyor ya.
İşte bazı üzüntülerimizin sebebi bu aceleciliğimiz olsa gerek.
Sonraları bizi üzen pek çok şeylere " iyi ki" diyoruz. ( Üzüldüğümüz şeyler sadece kişilerle değil, başka şeylerle alakalı da olabilir)
O halde şu güzel cümleyi cân u gönülden soyleyelim.
Elhamdülillahi alâ külli hâl
Sive'l-küfri ved'dalâl:
Küfür ve dalâlet hariç, her hâlimize elhamdülillah.
Ali USLU. 15.09.2026 - TAVŞANLI
Bak kardeşim!
Bir tanıdığına veya arkadaşına, sonuca ulaşmış/bitmiş bir işi için sakın "iyi olmamış veya şöyle olsaydı daha iyi olurdu' gibi sözler söylemeyesin. Bu, sonucu değiştirmeyeceği gibi, o kişiyi de rahatsız edebilir..
Mesela arkadaşın bir şey satın almış (ev, arsa, araba, giysi, ayakkabı v.b). Her şey bittikten sonra durumu sana bildiriyor, veya sen öğreniyorsun. Sana düşen hayırlı olsun temennisinde bulunmaktır.
"Bunu değil de şunu alsaydın, pahalı almışsın, bu sana yakışmamış, bu kaliteli değil” gibi bir cümlenin faydası olur mu? Olmaz. Bu söz sebebiyle bazı arkadaşlarının kafası karışabilir ve mutsuz olurlar. Veya bu sözün sebebiyle morali bozulabilir.
Bir de şu var ki, belki de arkadaşının tercihi daha doğrudur.
İş sonuçlanmadan sana danışılırsa bildiklerini söylemende mahzur yoktur tabi ki.
Değerli kardeşim,
Makam - mevki kişinin giysileri gibidir.
Bazen iyi giysiler giyer insan, bazen normal giysiler...
Bazılarını severek isteyerek giyerken bazılarını mecburiyetten giyer.
İnsan için asl olan vücududur, elbiseleri değil.
Bu sebeple makam mevkinin geçici olduğunun her zaman idrakinde olmalı kişi.
Hele başkalarının bir lütuf olarak giydirdiği elbiseye hiç güvenmemeli. Bu elbise emanet elbise gibidir.
***
İnsan çok istemesine rağmen bazen istediği mevkiye gelemeyebilir. Veya geldiği mevkide kalamayabilir.
Bunlara sebep olarak, işin içerisinde kader boyutu olabilir, imtihan boyutu olabilir. sebep sonuç ilişkisine bağlı durumlar olabilir.
Ahirete inanan bir mümin iniş - çıkışlara fazla takılmamalı her durumda ve her şartta istikamet üzere olmaya gayret etmelidir.
Ali USLU - 29 Ağustos 2026 - TAVŞANLI
BİR LOKMA BİR HIRKA#
BİR HOLDİNG BİRKAÇ VİLLA
Nefs terbiyesi, güzel ahlakı özümseme, ibadetleri ihlasla yapma, takvaya ulaşma, bilinçli bir müslüman olma gibi hedefleri gaye edinen ve bunun için metotlar geliştiren tasavvuf / tarikatlarda önceleri maddiyata önem vermediklerini anlatmak için "bir lokma bir hırka" dan söz edilirdi.
Zaman değişti artık pek çok tarikat ve cemaat ileri gelenleri için realite
"Bir holding bir kaç villa" olarak değişmiş gibi görünüyor.
Yokluk imtihanını kazananların pek çoğu varlıkta yalpalıyorlar.
Vel hasıl dünya nimetlerinin bolluğu ve kolay ulaşılabilirliği hem kişileri hem kurumları acaip etkiliyor.
Özetle, dünya bizi yutuyor...
Ve Kur'an uyarıyor:
"Gidiş nereye...?" (Tekvir/26. âyet)
19/08/2026 -Ali USLU - KONYA
Yıllar önce, "mukaddes enayiler" diye bir tabir duymuş ve bu tabir üzerinde biraz düşünmüştüm.
Bunların ortak özellikleri genel olarak şöyle:
* Samimi olmaları. Gittikleri yol için malını, zamanını, emeklerini feda edebilmeleri.
* Az düşünüp, çok inanan kimseler olmaları. Çok az sorgulamaları. Belki de hiç sorgulamamaları.
* Gittikleri yolun doğruluğundan yüzde yüz emin olmaları.
* Eleştiriye kapalı olmaları.
* Dînî yapı içerisinde olduklarını söylemelerine rağmen dinin aslî kaynaklarını pek bilmemeleri. Bilgileri genellikle kendilerine grubunun büyüklerince belletilen bilgiler olması.
* Birilerinin kendilerinin üzerine basarak yükseldiğini fark edemeyecek kadar saf olmaları / temiz , art niyetsiz olmaları.
* Yukarıdan gelen emir, talimat vs. Allah'ın emriymiş gibi telakki etmeleri. Bunları ibadet aşkıyla yerine getirmeleri.
* İslamın ilkelerine aykırı talimat geldiğinde veya büyüklerinin bu tür davranışları söz konusu olduğunda " vardır bir hikmeti" diyerek itiraz etmemeleri. Te'vil etmeleri.
NOT: İslâmi yapılar içerisinde tarih boyunca çok samimi ve istikamet sahibi, iyileri olduğu gibi, bağlılarının samimiyetini istismar eden tipler de çıkmıştır maalesef. İste bu tipler hem kendileri sapmış hem de pesinden gidenleri saptırmışlardır.
Bu istismarcı tipler netice itibariyle dînimize ve dindarlara zarar vermiştir.
NOT:2
Mü'min Allah ve Rasülüne teslim olur.
Fakat pesinden gittiklerine bağlı olsa da bu baglılık Allah ve Rasülünün emirlerine uygunluğa bağlıdır. Peygamber efendimiz " Allah'a isyan konusunda hiç bir kimseye itaat edilmez" buyurarak önemli bir ikazda bulunmuşlar.
Tevbe suresi 31. Ayette de bu konuda müminler uyarılmışlardır. Ayetin tefsirine bakılırsa mesele daha iyi anlaşılır inşâallah.
16-08-2026. Ali USLU
Allahu Ekber" - Allah en büyüktür, Allah tek büyüktür" Sözüne iman etmiş kimseler için artık diğer tüm büyükler(!) (büyüklük taslayanlar, büyük gösterilenler) anlamını yitirmiştir.
Ancak Allah Teâlâ'nın övdüğü ve önem verdiklerine de önem verir saygı duyar büyük kabul ederiz. Lakin bu büyüklük yine O'na bağlı / O'nun sebebiyle olan büyüklüktür.
"Lâ havle velâ kuvvete illâ billah" sözüne iman eden kimse ise, gerçek kuvvet ve kudretin O'na ait olduğunu bilir.
(Ondan başka kimler ve neler varsa, ancak O'nun izin verdiği kadar kudrete sahip olabilirler. O izin vermediğinde ise yüzündeki sineği dahi kovamazlar.)
Özetle, yukarıda yazdığımız iki önemli cümleye inanmak ve bunu içselleştirmek - ki bunlar imanımıza taalluk eden bilgilerdir- insanı özgürleştiriyor, stresten, kaygılardan uzaklaştırıyor, gücü her şeye yeten, ve her şey kudret elinde olan Allah'a dayanmanın huzur ve mutluluğunu yaşatıyor.
12/08/2026 - Ali USLU
Bazı gerçekler acıdır ve bu gerçekler aynı zamanda acıtır.
Bu sebeple pek çok kişi acı ve acıtan gerçekleri kabul edip onlarla yüzleşmek yerine, tatlı yalanlara inanmayı ve peşinden gitmeyi tercih ederler.
Ali USLU
İnsanoğlu bir gün kendisinin ne kadar aciz bir varlık olduğunu; güç, kuvvet ve kudret sahibinin yalnızca O olduğunu anlar.
Fakat bunu ne kadar erken fark edip anlarsa kendisi için o kadar iyi olur.
Hele kudretli zamanlarında iken fark edip anlarsa çok daha iyi olur.
Maalesef bazı kimseler bunu çok geç anlıyorlar o zaman da çoğu kez iş işten geçmiş oluyor.
Tıpkı Firavunun denizde boğulurken anladığı gibi.
30/07/2026 - Ali USLU - TAVŞANLI
"Ey iman edenler! Allah'tan, O'na yaraşır şekilde korkun ve ancak müslümanlar olarak can verin." (Âl-i İmrân /102)
Yukarıdaki ayet-i kerimede ilk bakışta birbirinden bağımsız iki ayrı cümle var gibi görünüyor:
1- Allah'tan gereği gibi korkmak (hakkıyla takva sahibi olmak)
2- Müslüman olarak emaneti teslim etmeye azami gayret göstermek.
Ayeti kerime içerisinde birbirinden bağımsız gibi görünen bu iki cümleyi biraz tefekkür edince aralarında çok önemli bir bağ / alâka olduğu zihnime düştü. Şöyle ki:
Kişinin takvaya uygun hayat sürmesi ile müslüman olarak can vermesi ihtimalinin birbiriyle doğru orantılı olduğunu düşündüm. (Allâhü e'lem)
Aşağıdaki Teğâbun suresi 16. ayette ise takvamızın asgari ölçüleri belirtiliyor. Takvâ ölçümüz ne kadar ve nasıl olmalıdır sorusuna cevap veriyor.
"O hâlde, gücünüz yettiği kadar Allah'a karşı gelmekten sakının..."
Malumdur ki, insanların maddi, mânevi, fiziki, ekonomik ve sosyal manada güçleri aynı değildir.
Devamında ise takvaya ulaşmanın bazı yolları öğretiliyor:
"... Dinleyin, itaat edin, kendi iyiliğiniz için harcayın. Kim nefsinin cimriliğinden korunursa, işte onlar kurtuluşa erenlerin ta kendileridir."
Rabbimiz, nefsimize ve neslimize, Allah Teâlâ'dan hakkıyla korkarak yaşamayı (Emir ve yasaklarına titizlikle sarılarak yaşamayı) emaneti teslim etme zamanı gelince, mü'min, muvahhid, müslüman olarak ruhumuzu teslim etmeyi lutfeylesin.
23. 07.2026 - Ali USLU
Sosyal medyada sık sık karşılaştığımız bir durum var. Bazı kişiler karşılaştığı olumsuz durumlar sebebiyle olumsuz davranışlarları veya karakterleri genelleyerek işte insanlar şöyle olmuş böyle olmuş diyorlar.
Aslına bakarsak:
Herkes nankör değildir. Fakat herkes vefalı da değildir.
Herkes sahtekar olmadığı gibi, herkes dürüst de değildir.
Yine herkes namussuz olmadığı gibi, herkesin namuslu olması da pek mümkün değildir.
Bu olumlu ve olumsuz örnekleri çoğaltabiliriz.
Tembel- çalışkan, kaba saba -nazik, kibar, saygılı - saygısız, vb
Hayal kırıklığı yaşamamak için özellikle yeni tanıdığımız kişileri biraz gözlemleyip, zaaflarını tesbit ederek ona göre muamele etmek yararlı olur.
Unutmayalım ki her dönemde iyi ve kötü, güzel ahlaklı ve ahlaksız insanlar olmuştur. Bundan sonra da olmaya devam edecektir. İyi dediğimiz dönemlerde iyilerin, olumlu davranışlarda bulunanların oranı fazla olmuştur. O kadar...
Ali USLU
En büyük yanılgıları, her şeyin bu şekilde sürüp gideceğini düşünmeleri / hayal etmeleriydi. Bir gün acı gerçeklerle karşılaşana kadar bu ...