İÇMEDEN SARHOŞ OLUNUR MU?
BİLGİLİ DOKTOR SAĞLIKLI DOKTOR MUDUR?
*-Bütün doktorlar hatta tıp profesörleri sağlıklı mıdır?
-Bildiklerini uyguluyorlarsa ve ekstra bir durum yoksa yaşlarına göre
sağlıklı olmaları gerekir.
*-Peki bildiklerini uygulamıyorlarsa?
Mesela egzersiz yapmıyorlarsa, yediklerine içtiklerine dikkat etmiyorlarsa,
alkol ve sigara kullanıyorlarsa, veya diğer sağlık kurallarına dikkat
etmiyorlarsa?
-O zaman başkalarına bilgileriyle yararlı olurken kendileri bundan tam
istifade edememiş sayılırlar.
*-Peki köyde çobanlık yapan altmış yaşlarındaki bir kişi altmış yaşındaki
bir tıp profesöründen daha sağlıklı olabilir mi?
-Olabilir?
*-Niçin?
-Bu çoban elbette sağlık konusunu prof. kadar bilmez. Fakat belki basit
sağlık kurallarını bilerek veya bilmeden daha iyi uyguluyordur.
Mesela çoban olmasından dolayı temiz hava ve egzersiz doğal olarak onun hayatının bir parçasıdır. Biraz da yediğine içtiğine dikkat ediyorsa ve kronik
bir rahatsızlığı yoksa prof. dan daha sağlıklı olabilir.
*-Aslında din konusu da böyledir.
Köyde veya şehirde yaşayıp dinin herkesçe bilinen kurallarını uygulayan bir kişi, dini
çok iyi bildiği hatta öğrettiği halde kurallarına uymayan (takva sahibi
olmayan) bir din adamından, bir ilahiyatçıdan çok daha takva sahibi olabilir.
Yani tıpta da dinde de bilmek önemlidir, lakin daha önemlisi bildiğini
uygulamaktır.
17/ 07/ 2021 Ali USLU- TAVŞANLI
AİLE İÇİ İLETİŞİM
Bir kaç yıl önce lise son sınıflardaki kız öğrencilerimin sınıflarından birisinde mevzu açıldı ve aile içi iletişimi konuşuyoruz.
ÜÇ ŞEYE DİKKAT!
ŞU ÜÇ ŞEY KİŞİNİN SAĞLIĞINI
(olumlu veya olumsuz anlamda) ETKİLER
1- Midesine girenler.
(yedikleri içtikleri)
2 -Yaşadığı ortamdaki teneffüs
edilen havanın temizliği ve kalitesi.
3- Genel sağlık kurallarına
uyup uymaması.
ŞU ÜÇ ŞEY DE KİŞİNİN MANEVİ
SAĞLIĞINI (olumlu veya olumsuz anlamda) ETKİLER
1-Zihnine giren şeyler.
(Dinledikleri, okudukları, seyrettikleri)
2- Yaşadığı ortamda teneffüs
ettiği manevi hava ve manevi atmosferin kalitesi. (Arkadaş ortamı, bulunduğu
ortamdaki kişilerin ahlaki durumu, takvaya uygun yaşayıp yaşamaması, ortamda
günah işlenip işlenmemesi gibi)
3-Dinimizin temel kaynaklarında
belirtilen kurallara uyup uymaması.
08/07/2021 Ali USLU - TAVŞANLI
GENÇKEN NE İSEK, İHTİYARKEN DE OYUZ.
Geçenlerde bir dost ile hasbihal
ediyoruz. Samimi bir arkadaşının anne ve babasından bahsetti. Yaşları doksana
yaklaşınca ikisi de kendi hizmetlerini kendileri görmekte zorlanmaya başlamışlar. Başka
şehirde yaşayan üst düzey bürokrat olan altmış yaşındaki oğulları anne babasına hizmet amacıyla emekli olmuş ve ebeveynlerinin yanlarına yerleşmiş.
Bu arkadaşın anlattığına göre,
annesi olur olmaz her şeyden şikayet eder, küçük şeyleri büyütür, hatta hiç
problem olmayacak şeylerden problem üretirmiş. Özellikle babasına karşı sabah akşam dırdırı devam edermiş. Arkadaşa "annem gençliğinde de
böyleydi" demiş o arkadaş.
Başka bir tanıdığım da bir
akrabasından bahsetti. O da eşinden, çocuklarından, hastalığından,
çevresinden, işlerini yetiştiremediğinden, gücünün yetmediğinden devamlı şikayet eder, hatta beddua edermiş. "Dili o kadar bedduaya alışmış ki eşyalarına dahi beddua
ediyor" dedi. O bayan da gençliğinden beri aynı şeyleri yaparmış.
Hal hatır sorduğumda "Allah'ıma çok şükür" derken gözlerinin içi güler. Bütün içtenliğiyle o cümlenin yüreğinin taa derinliklerinden geldiğini hissedersiniz. Hele "çok şükür"deki çok ve şükür kelimelerine yaptığı vurgu beni hep hayran bırakır, Bu cümleyi söylerken yüzü çok sevdiği hediyeyi almış bir çocuğun yüzü gibi sevinçli olur.
Halbuki, bu teyzemizin hayatının bazı dönemlerinde kendisinden kaynaklanmayan bazı sıkıntılarını ben biliyorum. Ki o sıkıntılara maruz kalan pek çok kişi depresyondan zor çıkarlar.
Ayrıca, bazen sorunca bazen de sormadan çocuklarından ve torunlarından stayişle bahseder onları dualarla anar.
Aslında bir kaç yıldır zihin
bulanıklığı da yaşıyor. Mesela bazen kıldığı halde namazını tekrar kılar. Orucunu, hatta ramazan olduğunu unutur. v.s. Yani akıl melekeleri tam sağlıklı
çalışmıyor. Fakat gençliğinden beri devamlı yaptıklarını yapmaya devam ediyor.
Dilinden dua ve şükür eksik olmuyor. Bu da onu çevresinde değerli ve sevimli kılıyor.
Çoluk çocukları onun bakımında ve ona hizmette kusur etmiyorlar.
Burada anlatmak istediğim mesele şu:
Bizler gençliğimizde ne isek ihtiyarladığımızda da oyuz
Yani bizler gençliğimizde (yaşlanmadan önceki zaman) kendimizi neye alıştırmışsak ihtiyarladığımızda da onları yapıyor ve söylüyoruz.
Bu sebeple yaşlanmadan bazı
güzel davranışları kazanmalı ve onları alışkanlık haline getirmeliyiz. Yine
yaşlanmadan sevilmeyen davranış ve sözlerimizi de terketmeliyiz ki yaşlanınca
problem yaşamayalım.
ÇOCUĞA ŞİDDET MESELESİ
"Çocuğa şiddet"
kavramı çok kullanılıyor son yıllarda. Aslında çok önemli bir konu. Çünkü
televizyonlarda büyükler tarafından işkenceye uğramış çocukları görüyoruz maalesef.
Benim kafama takılan soru ise şu. Hangi
davranışlar çocuğa şiddet kapsamına giriyor acaba? Mesela özellikle annelerin
çocuğunu terbiye amaçlı veya canına tak dediği anda hafif yollu çırpıştırmaları
da "çocuğa şiddet" kapsamına giriyor mudur?
Veya çocuğunun yaptıkları
karşısında ona bağırıp çağırması da "psikolojik şiddet" kapsamına giriyor
mudur?
Eğer giriyorsa ülkemizdeki çok az çocuk hariç çocukların ekserisi siddete maruz kalmış, çok az anne hariç ekseri anneler (bazen de babalar) çocuklarına şiddet uygulamış demektir.
Ayrıca Bu tür küçük çarpıştırmaların faydalı mı zararlı mı olduğu tartışılabilir.
Şimdiki nesli bilmem ama, bizim analarımızdan yediğimiz bir şamar veya işittiğimiz bir azar onlarca nasihata bedel olurdu bizim için.
ÖRDEKLER, CİVCİVLER VE GÜVERCİNLER...
Liseye gittiğim yıllardaydı. Rahmetli annem kuluçka olan tavuğun altına tavuk yumurtalarının içerisine iki tane de komşudan aldığı ördek yumurtalarını koymuş. Civcivler çıktıktan sonra anne tavuk çıkan civcivleri kontrol etmeye çalıştı. Fakat bir müddet sonra ördek yavruları ayrı takılmaya başladılar, tavuğun uyarılarını dikkate almadılar. Tavuk ta onlarla ilgilenmeyi bırakıp tavuk civcivleriyle ilgilendi. Biz de ördek yavruları için ayrı bir kümes hazırladık. Ayrıca evin bahçesine leğen koyup içerisine su dolduruyorduk. Ördekler bu leğende yüzüyor, çıkıp yemlerini yiyor ve gölgeye veya kümese gidiyorlardı.
O günlerde beyaz bir güvercin yavrusu önümüze çıktı tam uçamıyordu. Yakalayıp ördekler için yaptığımız kümese koyduk. Çok kısa zamanda ördeklerle iyi bir arkadaşlık kurdular. Gittikleri yere üçü birden gidiyorlardı. Akşamları iki ördek yavrusunun ortasında yatardı.
Daha ilginci ördek yavruları suya girince bazen güvercin yavrusu da suya girer sonra da titremeye başlardı.
İkinci bir husus ise güvercin yavrusu bayağı büyüdüğü halde uçtuğunu pek görmedik. Evin bahçesinde ördeklerle beraber dolaşıp dururdu.
Bir gün bir güvercinimiz daha oldu. (Kendisi mi geldi, birisi mi verdi hatırlamıyorum) Yeni güvercini gören önceki güvercin onunla arkadaş oldu. Ördekleri bıraktı güvercinle dolaşmaya başladı. Onunla birlikte uçmaya başladı. Belki de yeteneklerini keşfetti.
Bu olaydan ben birkaç ders çıkardım.
Sizlerde mutlaka dersler çıkarmışsınızdır.
MANŞET!
EN BÜYÜK YANILGI
En büyük yanılgıları, her şeyin bu şekilde sürüp gideceğini düşünmeleri / hayal etmeleriydi. Bir gün acı gerçeklerle karşılaşana kadar bu ...