SABRIN ÇEŞİTLERİ

ALLAH İÇİN SABIR

İnsanoğlu zaman zaman istemediği durumlarla karşılaşır. Bu durumlarda ya şikayet eder, ya isyan eder, ya da sabreder veya sabretmek zorunda kalır.

Bazen görevlerini yaparken karşılaştığı zorluklara, olumsuzluklara sabretmesi gerekebilir.

Bir de önemli hedefleri varsa, onlara ulaşmak için çabalaması, gayret göstermesi, zamanını beklemesi gerekebilir. Bunlar da ancak sabırla olur.

Gerek olumsuzluklarla mücadele ederken, gerekse görevimizi yaparken veya hedeflerimize ulaşmak için sabır göstermemiz önemlidir.

Bunları yaparken Allah Teâlâ'nın rızası gözetilerek yapılan sabır da vardır.

Eğer sabrımız Allah için olursa bu davranışımızın ahirette elbette bir karşılığı olacaktır. Fakat dünyada da faydası vardır. Bu tür sabır, sıkıntıyla birlikte mutluluk ta verebilir. 

Şöyle ki, yaz aylarının sıcak ve uzun günlerinde tuttuğumuz oruçlarda ne kadar acıksak ve susasak ta bu sıkıntıya sabrederken manevi bir lezzet te alırız çünkü bu sıkıntıya katlanmamızın gayesinin Allah Teâlâ'nın rızası olması ruhumuzu mutlu kılar, iç huzurumuzu artırır.

Aynı şekilde yazın sıcak günlerinde tesettürlü bir bayan, bedeni sıcaktan bunaldığı halde, bunu Allah için yaptığını bilmesi onun iç huzurunu artırarak mutlu yapar.

Diğer davranışlarımızı da bununla kıyas edebiliriz.

 Ali USLU - TAVŞANLI 

İZ BIRAKAN HOCALAR

 Toplumda önemli izler bırakan hocaların/âlimlerin hayatını okuduğumda şu özellikleri dikkatimi çekti.

Şartların en olumsuz olduğu durumlarda bile şikayet etmek, mazeret üretmek yerine ellerinden gelen gayreti göstererek adam yetiştirmeye çalışmışlar. 

Sabrı kuşanıp, yapacakları faaliyete odaklanmışlar.

Farz ve nafile ibadetlere çok önem vermişler, sünnet-i seniyyeye ittiba hususunda titiz davranmışlar.

"Emr-i bil ma'ruf nehy-i anil münker" vazifesini yapmaya çalışmışlar.

Ahireti dünyaya tercih etmişler.

Gürültü yapmadan sessiz ve derinden gitmişler. (Trübünlere oynamamışlar)

Halktan kopuk bir hayatları olmamış, halkla iç içe olmuşlar.

Tevâzu, ihlas ve samimiyyet en önemli özellikleri olmuş.

Allah Teâlâ hepsine rahmet eylesin.. Peygamber Efendimize komşu eylesin.

Mesela, Konya'da Hacı Veyis Efendi ve oğlu Hacı Veyiszâde Mustafa Efendi (Ali Ulvi KURUCU Hatıralarından)

Dursunbey civarında (Balıkesir, Kütahya, Bursa) Sarı Hoca (Mehmet Ruhi TURAN)

Ali USLU

NESİLDEN NESİLE AKTARILAN GELENEK "ŞİVLİLİK"

 NESİLDEN NESİLE DEVAM EDEN ÇOK GÜÇLÜ BİR GELENEK “ŞİVLİLİK”

Konya’da dün (Rağaib kandilinin gündüzü) tatlı bir telaş vardı. Birkaç gün önce “Üçayların ilk perşembesi çocuklar şivlilik toplamaya gelirler hazırlıklı olun” diye bizi uyarmışlardı. Çarşamba günü uğradığım tüm marketlerde sanki bayram arefesiymiş gibi müthiş bir yoğunluk vardı  Alış veriş yapanlar  çocuklara verecekleri şeyleri araştırıyor sonra da kolilerle alıyorlardı.

Sebebini Perşembe günü anladım. Sabah erken saatlerden başlayıp öğleye kadar aralıksız zilimize bastılar küçük misafirlerimiz.

Zil çalıyor. Dış kapıyı açıyoruz, bir çocuk sesi “şivlilikkk”

Birkaç çocuk bir araya gelmiş gruplar halinde geziyorlar.  Ellerinde poşetler  “kandiliniz mübarek olsun.” diyorlar kapıdan. Ev sahipleri ne yapacağını biliyorlar. Çocukların açtığı poşetlerine hediyeler bırakılıyor. Teşekkür edip ayrılıyorlar. Acele ediyorlar daha çok gidilecek yerleri var.

Daha küçükler anneleriyle geliyorlar. Anneleri biraz geriden gözetliyor çocuklarını. Tabi tanımadığı kişiler… Çocukları korumak lazım.

Biz oranın yabancısı olmamıza rağmen en az yüz elli çocuk geldi kandil tebriğine. Onlar şivliliklerini alarak mutlu, bizler çocukları sevindirdiğimiz için mutlu…

Önceki yıllar şivlilik gününde çocukların okula gitmediğini duymuştum. Dün okuldan dönen öğretmen komşumuzla karşılaştım. Çocukların büyük bölümü gelmemiştir muhtemelen hocam” diye sordum.

Cevap “hiçbir öğrenci gelmedi” şeklindeydi.

Yukarıdaki fotoğraf altı yaşındaki torunumun hemen yakın komşularından topladığı şivlilikler. Sabahtan öğle geçene kadar  dolaşanlar baya bi topluyorlar demek ki. Afiyet olsun. İnşaallah fazla yiyerek hasta olmazlar.

Bizim köyde Regaib gecesinin gündüzüne “namaz bayramı” derlerdi. O gün hava müsaitse birkaç komşu bir araya gelerek mahallenin uygun yerine saçlar vurulup gözleme yapılır, gelen geçene ikram edilirdi. Hava durumu müsait değilse uygun  olan evlerde yapılıp komşulara ikram edilirdi. Şimdi var mı bilmiyorum.

İşte bu adetin Konya’da olanca gücüyle devam etmesi beni çok memnun etti. Çocuklar üç ayların önemini hediyelerle öğrenmiş oluyorlar.

Çocuklar mânevi değerlerimizi, önce örf ve adetlerimizden, geleneklerimizden öğrenirler. Sonraları hocalarından ve kitaplardan öğrenirler.

Bu güzel geleneği yaşatanları tebrik ediyorum.

03/01/2025    Ali USLU -  KONYA

BAZI ŞEYLER UNUTULMUYORMUŞ

  TRT’de yayınlanan “Ömür Dediğin” programını izliyordum, yaşlı bir amcanın anlattığı bir hatırası cok dikkatimi çekti.

86 yaşında bir amca. Ayaklarında ve dizlerinde problem var küçükken de varmış. Fakat elleri kolları kafası sağlam, zanaatkâr bir kişi.

Küçükken bir ustanın yanına çırak oluyor, zamanı gelince ustasından izin alıyor ve kendi işini kurmak istiyor. Babasının maddi durumu çok iyi değil. Çorap makinesi alacaklar, sipariş veriyorlar. İki koyunları var; onunla ödemeyi planlıyorlar. O zamanki parayla 75 lira lazımmış.

Makine biraz erken geliyor. Henüz koyunlar da satılmamış. Yörenin zengin bir deri tüccarı olan dedesine gidip durumu anlatıyor ve ödünç para istiyor. Dedesi (annesinin babası); “Param yok” diyerek bunu başından savuyor. Hâlbuki dedesi yanında nakit olmasa bile anında birilerinden bulabilecek durumdaymış.

Bu olayı anlatırken en az yetmiş yıl geçtiği halde adam ağlıyor. Çok ağırına gitmiş çünkü… Abisi, ayakkabı tamircisi imiş. Onun da parası olmadığını bildiği halde çaresizce O’na gidip durumu anlatıyor.

Abisi, 10 lirası olduğunu, işini görecekse bunu verebileceğini söylüyor. O esnada ayakkabısını tamir ettiren tanımadığı bir şahıs konuşulanlara kulak misafiri oluyor. Adam ona makine için para verebileceğini söylüyor. Gidip evinden 100 lira getiriyor.

Adam makinayı aldıktan sonra iplik için para lazım olacağını da düşünerek 100 lira getirmiş. Diyor ki: “Bu parayı ne zaman ödeme imkânın olursa o zaman öde.”  

Dünya hayatında bazen böyle şeyler oluyor demek ki: Zengin dedesi tek kuruş vermezken, tanımadığı insan onun ihtiyacını karşılıyor.

Programdaki Amca yine ağlıyor. Ve diyor ki: “Bu şahıs için her namazımdan sonra dua ederim.”

Demem o ki aradan 70 yıl geçmesine rağmen Amca olanları o anki gibi hatırlıyor, hatta yaşıyor. Demek ki yapılanlar unutulmuyormuş.

 Muhtemelen birçoklarınız gerilere gidip bir şeyler hatırladı bile değil mi?

 Ne mutlu dünyada iyi kimseler olarak yasayıp çevresine de iyilik yapanlara...

Ne mutlu çevresi tarafından iyilikleriyle anılanlara...

SARI HOCA

 SARI HOCA (Mehmet Ruhi TURAN - 1900-1981)

Balıkesir, Kütahya, Bursa  ve civarı başta olmak üzere pek çok yerde hizmet etmiş, gittiği yerlerde halkı irşad etmiş, talebe yetiştirmiş güzel izler bırakmış Dursunbeyli Sarı Hoca merhumun kısa hayat hikayesi:

Babası Selim Derviş Bey, (Oralardaki karışıklıklar nedeniyle çocuklarımı buralarda müslüman olarak yetiştirmem güçleşti) diyerek Bosna'dan Anadoluya  1892 yılında göç etti. Bursa civarlarına iskan edildi. Mesleği saatçilikti.

Kısa zaman sonra hanımı vefat etti. İnegöl'de Bosna kökenli Habibe hanımla  evlendi.

1900 yılında Sarı Hoca (Mehmet Ruhi Turan) İnegöl'de doğdu.

1906 yılında Aile Orhaneli /Beyce kasabasına yerleşti. Sarı Hoca burada üç yıllık ibtidai mektebine başladı. 1909 yılında birincilikle bitirdi.

1910 yılında rüşdiye'ye başladı. Kısa zaman sonra oradan ayrılarak medreseye gidip hafızlığa başladı.

1911 yılında hafızlığını tamamladı aynı zamanda babasından saatçiliği öğrendi.

1914 Birinci Dünya savaşı çıktı. medresedeki öğrencilerin büyükleri askere alındı ve medreseler kapandı. M.Ruhi Turan kendini yetiştirmek için kitaplar okudu ve bölgedeki ilim ehlinden özel dersler aldı.

1917 icazetname aldı. Aynı yıl babası vefat etti.

1919 Askerliğini Bursa'da yaptı. Altı ay sonra gözlerindeki rahatsızlık sebebiyle terhis edildi. Bursa Harmancık Ballısaray köyünde ücretini köylünün ödediği imamlığa başladı.

1920 Büyükorhan Merkez camiinde kısa süreliğine imamlık yaptı gündüzleri gençleri, akşamları yetişkinleri okuttu. Halka vaazlar verdi sohbetler yaptı.

Sarı Hoca 1 Dünya Savaşı'ndan sonra Bursa'da askerliğini yaptıktan sonra Büyükorhan merkez camii'nde imam olarak göreve başladı bu sırada (1923) Muhsine hanım ile evlendi Bu evlilikten  altı kız bir erkek çocuğu oldu. Oğlu bir yaşında iken vefat etti. 40 yaşına kadar bu göreve devam etti.

1935- Turan soyadını aldı.

1939- 16 yıllık eşi Muhsine hanım doğum kaynaklı bir hastalık sebebiyle vefat etti. 

En büyüğü 13 en küçüğü 1,5 yaşında olmak üzere 6 kız çocuğu öksüz kaldı. Çocuklarının bakımında annesi yardımcı oldu. 

Çocukları ve annesi ile birlikte Büyükorhan'dan ayrılarak Balıkesir'in Dursunbey ilçesine yerleşti. Oradan Dursun Bey'in eşraf ve ulemasından sayılan Hacı Mehmet Efendi'nin kızı Hatice hanım ile evlendi bu evlilikten üç kız bir erkek çocuğu oldu. 

Sarı hoca 10 temmuz 1981 yılından 8 Ramazan'da cuma günü vefat etmiştir. Dursunbey kabristanını defnetmiştir

KAYNAK: Vefatının 42. yılında SARI HOCA (Mehmet Ruhi TURAN) Altıeylül Belediyesi Kültür Yayınları.

Kitabın temini için Sarı Hoca merhumun önemli talebelerinden Köylümüz Merhum Abdullah Şenyiğit Hocamızın oğlu Hasan Şenyiğit kardeşime teşekkür ederim. 

17/12/2024   Ali USLU   TAVŞANLI.

ANTİVİRÜS PROĞRAMI

 Bir öğrencim sormuştu:

"Hocam!  Allah Tealanın bizim namazımıza ihtiyacı mı var? Niçin bizden namaz kılmamızı istiyor?"

Soru- cevap şeklinde devam ettik. Dedim ki:

-Sizin yemek yemenizin Allah Teala'ya bir faydası var mı?

-Hayır.

-Faydası kime?

- Bize.

-Uzun süre yemek yemez veya yeterli besinleri almazsak ne olur?

-Bedenimiz zayıf düşer, hastalıklara karşı direncimiz düşer.

Buradan sonra ben anlattım:

"Evladım insanlar ruh ve bedenden oluşur. Ölüm demek ruhumuzun bedenimiz terk etmesidir. Bedenimizin ihtiyaçları olduğu gibi ruhumuzun da ihtiyaçları vardır. Bedenimizin ihtiyaçları, yemek- içmek, barınmak, temizlenmek uyumak vb. 

Ruhumuzun ihtiyaçlarına gelince...  Bizi yaratan Rabbimiz bizi en iyi bilendir. Ruhumuzun ihtiyaçlarından en önemlisi inanma ve ibadet etme ihtiyacıdır. Yani ibadet ruhumuzun gıdasıdır. Namaza Allah'ımızın değil bizim ihtiyacımız vardır.

Doktorun verdiği ilaçları kullanmanın veya Onun sağlıkla ilgili tavsiyelerine uymanın faydası doktora değildir.

Ayrıca hakkıyla kılınan namaz bir ant-virüs proğramı gibidir."Muhakkakki namaz  ahlaksızlıklardan ve kötülüklerden alıkoyar" diyor Rabbimiz. Tabiri caizse hakkıyla kılınan namaz anti günah proğramı gibidir. Namaz sayesinde kişi bir çok günahtan ve kötülüklerden uzak olur.

Bir de namaz bir terbiye metodudur. Hem bedenimizi hem psikolojimizi disiplin altına almamıza yardımcı olur.

Ayrıca Yaratıcımız O'nun emirlerini yapıp yasaklarından kaçınmamızdan razı olur.

TOHUM

 Dikkat edelim...

"Her iyilik ve her kötülük birer tohumdur."

Ürünleri bir gün, ekenlerin karşısına çıkar.

Bazıları çok kısa zamanda karşısına çıkarken bazılarının çıkışı uzun zaman sonra olabilir.

Hatta bazıları bu dünyada değil de ahirette çıkar kişinin karşısına.