İnsanoğlu bir gün kendisinin ne kadar aciz bir varlık olduğunu; güç, kuvvet ve kudret sahibinin yalnızca O olduğunu anlar.
Fakat bunu ne kadar erken fark edip anlarsa kendisi için o kadar iyi olur.
Hele kudretli zamanlarında iken fark edip anlarsa çok daha iyi olur.
Maalesef bazı kimseler bunu çok geç anlıyorlar o zaman da çoğu kez iş işten geçmiş oluyor.
Tıpkı Firavunun denizde boğulurken anladığı gibi.
30/07/2026 - Ali USLU - TAVŞANLI
"Ey iman edenler! Allah'tan, O'na yaraşır şekilde korkun ve ancak müslümanlar olarak can verin." (Âl-i İmrân /102)
Yukarıdaki ayet-i kerimede ilk bakışta birbirinden bağımsız iki ayrı cümle var gibi görünüyor:
1- Allah'tan gereği gibi korkmak (hakkıyla takva sahibi olmak)
2- Müslüman olarak emaneti teslim etmeye azami gayret göstermek.
Ayeti kerime içerisinde birbirinden bağımsız gibi görünen bu iki cümleyi biraz tefekkür edince aralarında çok önemli bir bağ / alâka olduğu zihnime düştü. Şöyle ki:
Kişinin takvaya uygun hayat sürmesi ile müslüman olarak can vermesi ihtimalinin birbiriyle doğru orantılı olduğunu düşündüm. (Allâhü e'lem)
Aşağıdaki Teğâbun suresi 16. ayette ise takvamızın asgari ölçüleri belirtiliyor. Takvâ ölçümüz ne kadar ve nasıl olmalıdır sorusuna cevap veriyor.
"O hâlde, gücünüz yettiği kadar Allah'a karşı gelmekten sakının..."
Malumdur ki, insanların maddi, mânevi, fiziki, ekonomik ve sosyal manada güçleri aynı değildir.
Devamında ise takvaya ulaşmanın bazı yolları öğretiliyor:
"... Dinleyin, itaat edin, kendi iyiliğiniz için harcayın. Kim nefsinin cimriliğinden korunursa, işte onlar kurtuluşa erenlerin ta kendileridir."
Rabbimiz, nefsimize ve neslimize, Allah Teâlâ'dan hakkıyla korkarak yaşamayı (Emir ve yasaklarına titizlikle sarılarak yaşamayı) emaneti teslim etme zamanı gelince, mü'min, muvahhid, müslüman olarak ruhumuzu teslim etmeyi lutfeylesin.
23. 07.2026 - Ali USLU
Sosyal medyada sık sık karşılaştığımız bir durum var. Bazı kişiler karşılaştığı olumsuz durumlar sebebiyle olumsuz davranışlarları veya karakterleri genelleyerek işte insanlar şöyle olmuş böyle olmuş diyorlar.
Aslına bakarsak:
Herkes nankör değildir. Fakat herkes vefalı da değildir.
Herkes sahtekar olmadığı gibi, herkes dürüst de değildir.
Yine herkes namussuz olmadığı gibi, herkesin namuslu olması da pek mümkün değildir.
Bu olumlu ve olumsuz örnekleri çoğaltabiliriz.
Tembel- çalışkan, kaba saba -nazik, kibar, saygılı - saygısız, vb
Hayal kırıklığı yaşamamak için özellikle yeni tanıdığımız kişileri biraz gözlemleyip, zaaflarını tesbit ederek ona göre muamele etmek yararlı olur.
Unutmayalım ki her dönemde iyi ve kötü, güzel ahlaklı ve ahlaksız insanlar olmuştur. Bundan sonra da olmaya devam edecektir. İyi dediğimiz dönemlerde iyilerin, olumlu davranışlarda bulunanların oranı fazla olmuştur. O kadar...
Ali USLU
Diyelim ki, çok sıcak ve güneşli bir yaz gününde yaya olarak bir yere gitmek zorunda kaldınız. Sıcaktan iyice bunaldığınız bir zamanda koyak gölgesi olan büyük ağaçların olduğu, yanında çeşmenin aktığı bir yer gördünüz. Ne yaparsınız?
Tabi ki gölgeye koşarsınız, oraya sığınırsınız. Sudan içer, elinizi yüzünüzü yıkar ağaçların altında istirahat edersiniz değil mi? Bu durum sizin için o anda paha biçilmez bir haldir.
فَفِرُّٓوا اِلَى اللّٰهِۜ
O halde Allah’a koşun…
O halde Allah’a sığının…
O halde Allah’a kaçın…
(Zariyat/50)
KUR'ANDA ÖĞRETİLEN KAPSAMLI BİR DUÂ
رَبَّنَٓا اٰتِنَا فِي الدُّنْيَا
حَسَنَةً وَفِي الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
…
"Ey rabbimiz! Bize bu dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver; ve bizi
cehennem azabından koru" (Bakara; 201)
AKRAN YETİMİ
"Akran yetimi" tabirini hiç duymuş muydunuz?
Ben de ilk kez yaklaşık on sene kadar önce duydum.
Havaların güzel olduğu zamanlarda Arapzade Camiinin yanındaki çay ocağının önünde özellikle ikindiye yakın ve ikindiden sonra (değişik yaşlardan oluşan) oturup çay içtiğimiz, sohbet ettiğimiz bir grubumuz vardı. Eski belediye başkanlarından rahmetli İbrahim Çırak abi de ikindiden sonraları çıktığında aramızda tanıdıkları olduğu için bizim masaya gelirdi.
Bir gün sohbet sırasında kendisinin "akran yetimi" olduğunu söyledi ve izah etti. Kendisinin, gençliğinden beri, samimi olduğu, zaman zaman beraber yemek yeyip sohbet ettikleri kalabalık bir arkadaş grubu varmış. Arkadaşları zaman içerisinde vefat ederek azalmışlar. Sona kalan bir kaç arkadaşı da vefat edince İbrahim abi dost ve arkadaş yönünden garip kalmış. Bu duruma "akran yetimliği" diyordu.
İçimizde onu tanıyanlar vasıtasıyla masamıza buyur ettiğimiz, bizler de kendisine değer verip anlattıklarını dinlediğimiz için bize takılmaya başlamıştı. Ki o zamanlar bile kendisi sağlıklı, hafızası kuvvetliydi. Geçmiş mevzuları hem de epeyce eskileri anlatırken bile çok ince detaylarına kadar anlatırdı. Konuşma yeteneği de iyi olduğu için sözlerini dikkatle dinlerdik. Bu da onun hoşuna giderdi. Bu sayede Tavşanlı'nın eski haliyle ilgili çok şey dinledik, öğrendik.
Bu olaylardan şunu çıkardım:
Demek ki insanın hangi yaşta olursa olsun sohbet etmeye anlatmaya ihtiyacı var. Uzun yaşamak kişi için hayırlı mı hayırsız mı bilemeyiz lakin kişi sağlıklı da olsa dostları, arkadaşları kalmayınca büyük bir yoksunluk duygusu yaşıyor.
Kısaca hayat dostlarla sevdiklerinle beraber olunca güzel oluyormuş. Mekanlar insanlara anlam kazanıyor ve değerleniyormuş
Rabbim tüm geçmişlerimize rahmet eylesin.
25/06/2026 Ali USLU - TAVŞANLI.
En büyük yanılgıları, her şeyin bu şekilde sürüp gideceğini düşünmeleri / hayal etmeleriydi. Bir gün acı gerçeklerle karşılaşana kadar bu ...