CEP TELFONUNUN ÖNCELİKLERİ -1

CEP TELFONUNUN ÖNCELİKLERİ -1

Son bir kaç yılda yaşadığım ilginç olaylardan bir kaçı şöyle:

Sadık pembe caddesinden itfaiyeye doğru gidiyorum. Total benzinliğinin aradaki yoldan bebek arabasıyla çıkan otuzlu yaşlarda bir beyin karşıya geçmek için caddeye çıktığını gördüm her ihtimale karşı hızımı iyice düşürdüm. Şahıs benim gittiğim şeride geldiğinde aramızda az bir mesafe kalmıştı. Adam birden durdu. Telefonunu çıkarıp telefona baktı. Muhtemelen mesaj gelmişti. Ben durdum sonra şerit değiştirerek yoluma devam ettim.

Sonra düşündüm: Bu şahsı arabanın önünde aniden durdurup bebeğini ve kendisini tehlikeye sokacak şey ne olabilirdi acaba?

Tunçbilek tarafından geliyorum hızım altmış km. civarında. Tiren garına yakın bir yerden, giyiminden (formasından) lise öğrencisi olduğu belli olan 15-16 yaşlarında bir kız, yavaş yavaş çevre yoluna çıkıyor. Hiç sağına soluna baktığı da yok. Hızımı daha da düşürdüm. Yaklaştığımda kız benim gittiğim şeritin ortasına geldi fakat hala arabanın farkında değil, kulaklarında kulaklık var ve elindeki telefona bakıyor.(Muhtemelen mesaj okuyor) Ben, kızın geçmesi için iyice yavaşladım kız hala farkında değildi.

Akşam 23 civarında Sadık Pembe caddesinden, bu sefer çevre yoluna doğru gidiyorum. Kalemli sağlık ocağının oralarda önümden giden araba bazen zikzak yaparak yavaş yavaş gidiyor. Geçmeye cesaret edemedim. Yanımdakine "bunun sürücüsü ya sarhoş ya da telefon oynuyor" dedim. Bir kaç kez uzunları yakıp söndürerek sinyal verdim, araba düzgün gitmeye başladı. Yanımdakine "geçerken şoföre dikkat et bakalım ne yapıyor" dedim. Yanımdaki "elinde telefon var ona bakıyor" dedi.

İnsanı, hayatını tehlikeye atacak derecede telefona bağlayan nedir acaba.?

 

ANNESİNDEN ŞİKAYET EDEN KIZ ÖĞRENCİLERİM.

ANNELERİNDEN ŞİKAYET EDEN KIZ ÖĞRENCİLERİM.

Yıllar önce, Tavşanlı Atatürk Lisesi’nin orta okul ile lisesinin aynı müdürlük altında eğitim öğretime devam ettiği yıllarda, orada görev yaparken, orta ikinci sınıftan iki kız öğrencim bana gelerek annelerinden şikayet ettiler ve ne yapmaları gerektiği hususunda benden yardım istediler.

Kendilerine fırsat verip annelerinin onlara neler yaptığını veya söylediğini anlatmalarını istedim.

Anlattıklarının özeti maddeler halinde şöyleydi:

Anneleri bunları yerli yersiz eleştiriyorlarmış. Hele başkalarının yanında kendilerinin eleştirilmesi hatta yerilmesinden iyice rahatsız oluyorlarmış.

Kendilerini başkalarıyla kıyaslayıp, “şunun kızı şöyle çalışkan sen tembelsin. Şunun kızı şöyle yemek yapıyor sen bişey beceremiyorsun” gibi sözler söylüyorlarmış.

Yaptıkları güzel şeyler görmezden geliniyormuş.

Yapılan hatalar defalarca gündeme geliyormuş.

Kendilerine yapılan iyilikler sürekli başa kakılıyormuş.

Bir hata yaptıklarında anneleri bunlara bağırıyormuş, bazen beddua ediyormuş.

Kardeşleriyle problem yaşadıklarında hep bunlar suçlanıyormuş. Kardeşler arasında ayırım yapılıyormuş.

Aklımda kalan önemli maddeler bunlar.

İki kızın da ortak özelliği annelerini sevmemeleriydi. Bir tanesi nefret ediyordu. Belki de annesi ölse üzülmeyecek gibiydi.

Tabi bu kızların anlattıkları gerçekten böyle miydi? Bilmiyorum, ama en azından bu şekilde algılamışlardı.

Onlara annelerinin kötü niyetli olmadığını fakat belki iyi şeyler yapmak isterken yanlış metotlar kullandığını anlatmaya çalıştım. Sonra doğumdan itibaren annelerinin onlar için ne gibi fedakarlıklarda bulunduğunu genel hatlarıyla anlattım.

Sonra onlara annelerinin kendileri için yaptığı güzel şeyleri hatırlayıp anlatmalarını istedim. O zaman duygularının biraz değiştiğini fark ettim.

En son şöyle bir soru sordum:

-En samimi arkadaşınız kim? İkisi de birer isim söylediler.

Soruma devam ettim.

-Allah göstermesin bir kaza yapsanız ve yatalak hale gelseniz, en samimi arkadaşınız sizin yanınıza kaç gün gelir ve size ne kadar yardımcı olabilir?

Onlar düşünürken devam ettim.

"Bakın ben cevap vereyim. İlk hafta her gün yanınıza gelirler. İkinci hafta iki günde bir, üçüncü hafta haftada iki kez, dördüncü hafta haftada bir... Sonra azalır azalır Ayda bir telefon görüşmesine kadar gider." Sonra sordum:

-Peki siz yatalak olsanız anneleriniz size bakar mı?

-Bakar öğretmenim.

-Her türlü ihtiyacınızı, temizliğiniz dahil karşılar mı?

-Evet öğretmenim.

-Peki, ne zamana kadar devam eder bu bakım işi?

- Gücü yettiğince, ölene kadar devam eder herhalde...

-Bakın evladım bir kişinin annesi -babası onun en samimi arkadaşından kendisine daha yakındır. Annenizin babanızın kıymetini bilin. Anneniz belki iyi şeyler yapayım diye yanlış metot kullanıyor fakat sizi seviyor. Hiç kimse sizi onun sevdiği gibi fedakarca sevemez. Siz bu sevginin kıymetini bilin.

Kızların yüzündeki ifadeler değişmişti. Teşekkür ederek ayrıldılar.

Ben bir şeylerin farkına varmalarını istedim sadece.

Fakat anne-babalar da çocuklarının her yaşında, özellikle ergenlik yaşlarında sözlerine çok dikkat etmelidirler.

Onların iyi niyetle de olsa söyledikleri incitici sözler sebebiyle çocuklar duygusal olarak ailelerinden uzaklaşmakta, meydana gelen bu boşluğu ise, kötü niyetli güzel sözlü! kimseler doldurup istismar edebilmektedirler.

Ali USLU - TAVŞANLI

 

KÜÇÜK BİRİKİMLERİMİZİ DEĞERLENDİRMEK

 Küçük birikimlerinizle yeni kurulan bir işletmeye ortak oldunuz diyelim. Daha sonra bu işletme, işlerini ilerletip iyi gelir getiren bir fabrikaya dönüştü. Hem üretime katkıda bulunuyorsunuz hem de helalinden iyi de bir geliriniz var. Bu yatırımınız için elbette "ne iyi etmişim" dersiniz her halde.

Çok iyi gelir getiren ve zarar etme ihtimali olmayan manevi  bir fabrikaya ortak, hem de büyük ortak olabilirsiniz aslında. Nasıl mı?

Varsa çocuklarınıza, torunlarınıza veya akrabalarınızın, komşularınızın çocuklarına, dinimizi usulüne uygun şekilde öğretirseniz, veya bu konuda onların dinini güzelce öğrenip benimsemelerine, güzel ahlaklı olmalarına yardımcı olacak kurumlara gitmelerine aracı olursanız, o çocukların hayatı boyunca yaptıkları güzel davranışlardan, ibadetlerden kazandığı sevaplardan (niyet ve gayretlerinize göre) siz de pay alırsınız. Size yazılan sevaplar onların sevaplarında bir eksilme de yapmaz üstelik.

Bu konuda Nisa suresi 85. ayet mealen şöyledir:

"Kim güzel bir (işte) aracılık ederse, ona o işin sevabından bir pay vardır. Kim de kötü bir (işte) aracılık ederse ona da o kötülükten bir pay vardır. Allah'ın her şeye gücü yeter."  Nisâ : 85

Peygamber Efendimiz bu konuda şöyle buyurmuşlar:

"Hayra vesile olan onu yapan  gibidir" (Tirmizi ilim/14)

Ayrıca  bu tür hayırlı faaliyetlerde bulunduğunuzda, Allah Teala gecinden versin sizler vefat etseniz bile amel defteriniz kapanmayıp sevaplar yazılmaya devam edecektir.

Ebu Hureyre (ra)'den rivayet edildiğine göre, Rasûlullah (sallalahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdular: 

"İnsanoğlu öldüğü zaman, bütün amellerinin sevabı da sona erer. Şu üç şey bundan müstesnadır: Sadaka-i câriye, istifade edilen ilim, kendisine dua eden hayırlı evlat." Müslim, Vasiyyet 14. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Vasâya 14; Tirmizi, Ahkâm 36; Nesâî, Vasâyâ 8.

.

ODUNLARIM NE OLACAK

Bir köylü için anlatılan odunum hikayesini bilir misiniz?

Bilmeyenler için kısaca anlatayım:

Malum olduğu üzere, evlerde doğal gaz ve tüplerin olmadığı zamanlarda ısınma, banyo, yemek, çamaşır hepsi odun yakılarak yapılıyordu. Bu sebeple hemen her şehir veya ilçede odun pazarı vardı. Ve bu isim hala bir çok yerleşim yerinde mevcuttur. Genelde orman köylüleri de ormanlardan toplayıp/kestikleri odunları şehre getirirler ve rızklarını temin ederlerdi.

Soğuk bir gün köylü eşeğine yüklediği odunları şehre/kasabaya götürüp satmak için yola çıkar. Ayağında çarıklarla eşeğin yularından çekerek gitmektedir. Yerler ıslaktır ve çarıkları ıslanmıştır. Yolda atıyla gelen zengin bir şahıs köylüye acır. Aralarında şöyle bir konuşma geçer:

- Odunları nereye götürüyorsun?

-Şehre götürüp satacağım.

-Bana satar mısın?

-satarım

-Kaç para?

-Şu kadar lira.

Adam parayı verir ve derki:

-Tamam şuraya yık odunlarını ve köyüne dön.

Köylü şaşırır ve der ki:

-Peki benim odunlarım ne olacak?

-Ne olursa olsun. Sen paranı aldın ya.

-Peki ama benim odunlarım ne olacak?

Adam ne söylediyse köylü "benim odunlarım ne olacak" sözünü tekrarlamış.

Hikaye burada bitiyor.

Bu hikayeyi her dinlediğimde köylünün anlamasında bir problem olduğunu veya zeka seviyesinin düşük olduğunu düşünürdüm.(Ki bunu anlatanlar da bunun için anlatırdı)

Yaşımız ilerleyip, emeğin önemini kavradığımda, yardımın nasıl yapılması gerektiğini kavradığımda köylü abimize hak verdim.

Düşünün! siz bir şeye emek verdiniz bir ürün elde ettiniz. Sizin bir işe yaradığınız düşüncesi, birilerine faydalı olduğunuz düşüncesi sizi değerli ve mutlu yapar.

Bu köylü abimiz, odunları toplarken / keserken ve getirirken sadece parayı mı düşünmüştür acaba?

Mesela bu odunların satın alan kişinin hanımı tarafından sobada yakıldığını dışarıdan üşüyerek gelen aile fertlerinin ısınıp mutlu oluşlarını hayal etmiş olabilir.

Evin hanımı tarafından odunların incelerinden ocak başında ocak yakıldığını, üzerinde çorba pişirildiğini, onu yiyenlerin karnının doymasından dolayı mutlu olduklarını ve şükür ettiklerini hayal etmiş olabilir.

Evdeki ihtiyarın ılık suyla abdest alıp sobanın yanında namazını kıldığını, odunların yaratıcısı Allah Teala'ya şükür ettiğini ve onların evlerine gelmesine vesile olduğu için kendisine de gıyaben dua ettiğini hayal etmiş olabilir.

Veya odunlarının vasıtasıyla yapılan daha değişik güzel şeyler hayal etmiş olabilir. Bütün bu mutluluklarda kendisinin de payı olduğunu düşünüp işini zevkle yapmış olabilir.

İşte siz parasını verip odunları tabiri caizse çöpe attırdığınızda o köylünün bütün hayallerini yıkmış ve sadece para kazanmak için çalışan basit bir kimse konumuna sokmuş oluyorsunuz. Bu sebeple köylü amca soruyor "benim odunlarım ne olacak?" Demek istiyor ki: "Benim odunlarım bir işe yaramayacak mı? birilerinin bir ihtiyacını görmeyecek mi? Benim emeğim boşuna mıydı?"

Hem kendisine karşılıksız yardım yapılması onun onurunu da kırmış olabilir.

Zengin şahıs şöyle diyebilirdi:

"Bu odunları satın aldım. Şimdi sen köyüne dön havaların iyi olduğu bir zaman bunları benim evime getiriver veya bir fakirin evine yıkıver."

O zaman köylünün de hayalleri yıkılmaz, onuru kırılmazdı. Kendisinin insanların yararına çalışan değerli bir birey olduğu düşüncesi zarar görmezdi.

Üreten insanların çoğu, yaptığı işi sadece para kazanmak için yapmazlar.

11/08/2021 Ali USLU- TAVŞANLI

KISA KISA-3

 Bir kişi bilmediği mevzularda konuşur, ahkam keser, yorum ve paylaşımlar yaparsa;

Bildiği konulardaki konuşmaları, yorumları ve paylaşımları da dikkate alınmaz olur.

Yani itibardan düşmenin en kolay yolu bilmediğin konularda bol bol konuşmak, sosyal medyada yorum ve paylaşım yapmaktır.

***

Hocam! Müslüman bir kişi için İhlas mı daha önemlidir, ilim mi?

-İkisi de önemlidir. Fakat ihlassız ilim kişiyi manen felakete götürebilir.

***

Hocam! Kur'an okuduğu,anlamını bildiği hatta bu konuda alim olduğu halde sapıtanlar olur mu?

-Olabilir?

-Peki nasıl olur veya neden olur?

-Kuran okuyacağımız zaman şeytandan Allah'a sığınmamız emredilmiştir değil mi? Peki niçin?

Sorduğun sorunun cevabını ayet üzerinde düşünerek bulabilirsin

فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ

Kur’an okuduğun zaman, kovulmuş şeytandan Allah’a sığın.

16-Nahl : 98

***

ŞU ÜÇ ŞEY KİŞİNİN SAĞLIĞINI (olumlu veya olumsuz anlamda) ETKİLER

1- Midesine girenler. (yedikleri içtikleri)

2 -Yaşadığı ortamdaki teneffüs edilen havanın temizliği ve kalitesi.

3- Genel sağlık kurallarına uyup uymaması.

ŞU ÜÇ ŞEY DE KİŞİNİN MANEVİ SAĞLIĞINI (olumlu veya olumsuz anlamda) ETKİLER

1-Zihnine giren şeyler. (Dinledikleri, okudukları, seyrettikleri)

2- Yaşadığı ortamda teneffüs ettiği manevi hava ve manevi atmosferin kalitesi. (Arkadaş ortamı, bulunduğu ortamdaki kişilerin ahlaki durumu, takvaya uygun yaşayıp yaşamaması, ortamda günah işlenip işlenmemesi gibi)

3-Dinimizin temel kaynaklarında belirtilen kurallara uyup uymaması.

***

Bilinçle söylenilmiş “Bismillahirrahmanirrahim” cümlesi aynı zamanda çok etkili bir konsantrasyon cümlesidir. (veya öyle olmalıdır)

Mesela:

Sabah iş yerini besmele ile açan bir Müslüman akşama kadar o dükkanda Allah Teala’nın rızasına aykırı bir şey yapmamaya gayret etmelidir.

Evine besmele ile giren bir Müslüman evinde Allah Teala’nın rızasına aykırı bir şey yapmamaya gayret etmeli, bu bilinçte olmalıdır.

Örnekleri çoğaltabiliriz…

***

Bu gün köyümde çiftçilik ve hayvancılıkla uğraşan bir dostumla sohbet ediyordum.

Dedi ki: "Ali hoca ! Tarlada güneşte yandım, bir ağacın gölgesine oturdum. Hafif de rüzgar esiyor... O kadar rahatladım ki. Sonra dedim:

"Ey Allah'ım güneş senin bir nimetin gölge senin başka bir nimetin; İkisinin de yeri ayrı ayrı."

Anadolu irfanı dediğimiz şey işte bu. İrfan sahibi olmak (ârif olmak) diploma ile alakalı bir şey değil.

***

 Bir tanıdığına veya arkadaşına, sonuca ulaşmış/bitmiş bir işi için sakın "iyi olmamış veya şöyle olsaydı daha iyi olurdu' gibi sözler söylemeyesin. Bu, sonucu değiştirmeyeceği gibi, o kişiyi de rahatsız edebilir..

Mesela arkadaşın bir şey satın almış (ev, arsa, araba, giysi, ayakkabı v.b). Her şey bittikten sonra durumu sana bildiriyor, veya sen öğreniyorsun. Sana düşen Hayırlı olsun temennisinde bulunmaktır.

"Bunu değil de şunu alsaydın” gibi bir cümlenin faydası olur mu? Olmaz. Bu söz sebebiyle bazı arkadaşlarının  kafası karışır, ve mutsuz olurlar. 

Bir de şu var ki, belki de arkadaşının tercihi daha doğrudur.

 İş sonuçlanmadan sana danışılırsa bildiklerini söylemende mahzur yoktur tabii.

***

KÖTÜ, DAHA KÖTÜ, EN KÖTÜ

Günah olan şeyleri işlemek kötüdür.

Daha kötüsü günahta ısrar etmektir.

En kötüsü ise, günahları küçümsemek, normal karşılamak, hatta günah olarak görmemektir.

***

"Hayâ (utanma duygusu) imandandır." (Hadis-i şerif)

Dikkatli olalım! Utanma duygularımızı azaltan her şey, namlusu imanımıza yönelmiş silah gibidir.

 ***

Mi'demizin ihtiyaçlarının haricinde, beynimizin ve kalbimizin de ihtiyaçları vardır, 

Malumdur ki, beynimizin ihtiyacı faydalı bilgiler; kalbimizin ihtiyacı, inanç, ibadet, zikir, istiğfar, tesbihat v.b dir.

HİÇ DOKUNMADAN YAPILAN TAMİR

Geçen hafta dizimi bir cisme çarpmıştım da biraz yüzülmüştü. Azıcık acıyıp sonra acısı geçti. Bu gün gözüm oraya tesadüf ettiğinde yüzülen yerin kabuk bağladığını ve epey iyileştiğini fark ettim. Tecrübelerimden biliyorum ki, nasip olursa kısa bir müddet sonra kabuk düşecek ve orası tamamen iyileşecek.

Bu olay üzerine düşünürken şunlar geçti zihnimden.

Arabamızın kaportası çiziliyor. Biz onu ustasına götürüp tamir ettirmedikçe o iz orada duruyor. Hatta paslanmaya başlıyor.

İnsanların derilerinde meydana gelen basit yaralanmalar ise, hiç müdahale etmeden (Rabbimizin lutfuyla) tedavi oluyor ve hiç iz kalmıyor.

Ayrıca böyle durumlarda vücudumuz için  bir koruma kalkanı olan derimizin o bölgesi hemen kabuk bağlayarak enfeksiyonlara karşı da korunmuş oluyoruz. 

Biraz tefekkür edince bunların bize verilen ne kadar büyük nimetler olduğunu kavrayabiliyoruz.

İki ayet-i kerime geliyor zihnime:

"Allah'ın nimetini saymaya kalksanız, onu sayamazsınız..." Nahl : 18

Ve Rahman suresinde defalarca tekrar edilen ayet-i kerime:

"Öyleyken Rabbinizin hangi nimetini yalan sayabilirsiniz?

Rabbimiz! Verdiğin hiç bir nimetini inkar etmeyiz onlara nankörlük etmeyiz. Her ni'metin için hamd ve şükrederiz.

Bizlere nimetlerin farkına varma nimetini de lutfeyle. Yaptığımız hatalar sebebiyle nimetlerini bizden geri alma. (Amin)

 

İNSANLARLA İLİŞKİLERİNDE HAYAL KIRIKLIĞI YAŞAYANLAR

 İnsanlarla ilişkilerinde sık sık hayal kırıklığı yaşayanlar vardır. Bu sebeple, bazıları insanlardan uzak durmayı tercih ederlerken, bazıları "hiç bir insana güvenmeyeceksin" noktasına gelirler.

Aslında herkese tam güvenmek aşırı derecede saflık, Herkesten şüphe etmek de bir paranoya durumudur.

Bu kişiler çevresinin değişmesini beklemek yerine bakış açılarında bazı değişiklik yapsalar belki bu tür hayal kırıklıklarını daha az yaşarlar.

Araba veya aygıtlardan yola çıkarak meseleyi açıklamaya çalışayım:

Arabanız biraz kıdemli diyelim. Sizin işinizi görüyor fakat bazı problemleri var. Ne yaparsınız? O problemleri dikkate alarak arabanızı kullanırsınız değil mi? Mesela frenlerinde problem varsa hızınıza dikkat edersiniz. Çekişinde problem varsa yokuşlarda düşük vites tercih edersiniz, yetişmeniz gereken yere gitmek için daha erken çıkarsınız. Lastikleriniz eskiyse yağışta daha dikkatli gidersiniz, vesaire. 

Veya kullandığınız aygıtların nerelerde problem çıkardığını veya zayıf yönlerini bilirseniz ve  ona göre kullanırsanız, bu sayede o aygıtın ömrü daha uzun olur..

İnsanlar da bir yönüyle araç-gereçlere, arabalara benzerler. Bazı yönleriyle mükemmel olan kişiler, bazı yönleriyle zayıf olabilirler. Muhataplarımızı biraz gözlemleyip onların zayıf ve güçlü yönlerini keşfettiğimizde kime, hangi konuda ne kadar güveneceğimizi de tesbit edebiliriz. Bu tesbitlerimize göre o kişilere yaklaştığımızda hayal kırıklığı pek yaşamayız veya çok az yaşarız.

Mesela bazı kişiler mal ve para konusunda çok sağlam olmalarına rağmen ağızlarında bakla ıslanmaz. Bunların yanında gizli kalması gereken bir şey söylediğinizde hayal kırıklığı yaşama ihtimaliniz oldukça yüksektir. Bu tür kişilere mal emanet edilir fakat söz emanet edilmez.

Kişiden kişiye değişmekle beraber insanların dirençlerinin zayıf olduğu noktalar genelde aşağıda belirtilen mevzular olduğundan bu konulardaki güvenilirliği öncelikle test edilmelidir. Bunlar:

Mal ve servet, makam-mevki, şehvet ve şöhret, sözünde durma ve sır saklama gibi mevzulardır.