HATIRLATMA

 Allah'a ve Ahiret Gününe inandıklarını söyleyen kardeşlerime bir hatırlatmadır!

Bizleri biz yapan en önemli şey imandan sonra, haram – helal sınırlarına riayet etmemizdir. Bu hassasiyetimiz kaybolduğunda ise bizler hızla biz olmaktan çıkıyoruz demektir.

Bizler "biz" olmaktan çıktıktan sonra ise adımız Yusuf olsa ne olur, Jozef olsa ne olur. Davut olsa ne olur, Deyvit olsa ne olur.

Peygamberimize olan inancımız, O’na olan sevgimiz , O’nun tebliğ ettiği yasaklardan bizi uzaklaştırmıyorsa, ismimiz Muhammed olsa ne olur; Maykıl olsa ne olur.

Yaşantımız, eğlencelerimiz, düğünlerimiz, giyinişimiz, ahlakımız Hz Hatice’ye, Hz. Fatıma’ya değil de Gayr-i Müslimlere benziyorsa adımız Meryem olsa ne olur, Maria olsa ne olur.

Uyarı 2:

Biliyorum kişinin çocukları, anne-babanın hilafına gayr-i İslami bir hayat tarzını benimseyebilirler. Bu konuda ana-babanın yapacağı pek bir şey olmayabilir. Fakat çocuklarının hatırı için onların istedikleri (dinimizin müsaade etmediği) şeylere maddi ve manevi destek veren, bu konuda Allah’ın hatırını es geçen büyükler bu vebale ortaktırlar.

Yine biliyorum ki bu uyarı bir çok kimse için hiçbir anlam ifade etmeyecek, hatta bazılarınca alaylı bir gülümseme vesilesi olacaktır.

Peki bunları bildiğim halde niçin yazdım, işte cevabı:

“A’raf suresi 164. ayetin bizlere yüklediği sorumluluktan dolayı ve 165. Ayette belirtilen kurtulanlardan olabilmek ümidiyle yazıyorum.

İşte ayetler:

“Hani onlardan bir topluluk demişti ki: "Siz Allah'ın helak edeceği veya şiddetli bir azaba uğratacağı bir kavme ne diye (boş yere) öğüt veriyorsunuz?" Onlar da, "Rabbinize bir mazeret beyan etmek için, bir de belki Allah'a karşı gelmekten sakınırlar diye (öğüt veriyoruz)" demişlerdi.” A'râf : 164

“İşte böylece onlar kendilerine yapılan uyarıları göz ardı edince biz de kötülüğü önlemeye çalışanları kurtardık, haksızlığa sapanları da yapmakta oldukları kötülüklerden ötürü dehşetli bir azap ile cezalandırdık.” A'râf : 165

“Kendilerine yasak edilen şeyler karşısında küstahça diretince onlara, "Aşağılık maymunlar olun!" dedik.” A'râf : 166.

Allah ve Rasulünün yasaklarını dikkate almayanların benliğini kaybederek karakter olarak maymunlaşma durumuna (taklitçilik hastalığına) yakalanma riski olduğunu da 166. Ayetten anlayabiliyoruz.

Rabbim nefsimizi ve neslimizi ıslah eylesin.

Ali USLU

AMELİYAT PROSEDÜRÜ

2012 yılı temmuz ayının son haftasıydı. Annem telefonda, babamın düştüğünü ve kalkamadığını, komşuların yardımıyla yatağa getirebildiklerini söyledi. Hemen köye gittim. Normalde ağrısı yoktu fakat az bir hareket ettirme durumunda müthiş ızdırap çekiyordu. Baktım arabaya bindirmek mümkün değil, ambulans çağırarak Tavşanlı hastanesine getirdim. Muayene, röntgen vs. neticesinde kalça kemiğinin kırık olduğu, ameliyat olması gerektiği söylendi.

Babam aynı zamanda kalp hastası olduğundan narkozun büyük risk olduğu, belden aşağı uyuşturularak yapılması gerektiği bildirildi. O arada bir görevli kız geldi. Babama dedi ki:

-Bak amca!

Biliyorsun her ameliyatın riski vardır.

-Evet

-Yaşlılarda ameliyat daha risklidir. (76 yaşındaydı)

-Evet.

-Sizde kalp rahatsızlığı varmış. Kalp hastalarında daha risklidir.

Ameliyatı kabul ediyor musun?

(Bu sorulara muhatap olan kişinin zaten düşük seviyedeki morali daha da bozulur ve "büyük ihtimalle öleceğim" diye düşünür değil mi?)

La havle... çektim.

Görevliye dedim ki:

-Hanımefendi! Bu kalça kırıklığının ameliyattan başka çaresi var mı?

-Yok.

-Mesela ameliyatla üç ayda düzelir, ameliyatsız üç senede falan düzelir diyebilir miyiz?

-Hayır

-Peki ameliyat olmazsa ne olur?

-Büyük ihtimalle pıhtı atar felç olur veya ölür.

-Pıhtı atmazsa?

-O zaman yatalak kalır.

-Kardeşim ameliyattan başka bir ihtimal yoksa niçin ameliyatın bu kadar riskli olduğunu detaylarıyla anlatıyorsunuz?

-Prosedür böyle.

Sebebini soruyorum. Şuna benzer şeyler söylüyor: “İşte bazen şikayet ediyorlarmış da onun için böyle bir prosedür yapmışlar.”

“Sübhanallah! Bir kaç problemli kişi yüzünden binlerce kişiye böyle bir uygulama yapılır mı? Bu prosedürü hazırlayan kişi ya hiç ameliyat olmamıştır veya birinci dereceden bir yakını ameliyat olmamıştır. Veya insan psikolojisini hiç bimiyor ve sağlıktan anlamıyordur.” diye düşünüyor insan.

Detaylarıyla anlatılacaksa yakınlarına detaylı anlatıp onlardan imza alınabilir. Zaten hasta vefat ettikten sonra yakınları şikayette bulunurlar. İlla hastaya sorulup imza alınacaksa uygun bir uslupla da yapılabilir. Mesela şöyle denilebilir:

“Bakın beyefendi! Hayatın her alanında risk vardır. Mesela yola çıkarsınız araba çarpabilir, yolda başınıza bir cisim düşebilir. Hiçbir şey yokken tansiyonunuz çok yükselir veya düşebilir. Bu sebeple bayılıp düşebilirsiniz. Ayağınız burkulup sendeler bir yerlere çarpabilirsiniz. vb. Ameliyatın da elbette az da olsa riski vardır. Bunun için imza almamız gerekiyor. Görevimiz gereği bunu yapmak zorundayız. Ameliyat olmayı kabul ettiğinize dair şuraya imza atabilir misiniz?”

Zaten ameliyata girecek kişi ve yakınları bunun az çok risk taşıdığını bilir ve bunu kabul etmişlerdir.

Kendi kendime düşünüyorum: "Yahu böyle prosedür mü olur. Bu kadar detaylı anlatılıp kişinin morali bozulur mu. Hastaya moralin çok önemli olduğunu en iyi sağlıkçılar bilir."

Şimdi babamın yerine kendinizi koyun. Size bu ameliyatın ne kadar riskli olduğu detaylarıyla söylense ne yapardınız?

Neyse biz babamın kalp doktoruyla görüştük. Hem onun gözetiminde hem de tercih edeceğimiz bir ortopedist olması dolayısıyla ameliyatı Kütahya Anadolu Hastanesinde yaptırmaya karar verdik.

Orada da noktasından virgülüne kadar aynı prosedür karşımıza çıktı.

"Bak amca ameliyat risklidir biliyorsun. yaşlılarda daha fazla risklidir, siz kalp hastasıymışsınız kalp hastalarında daha fazla risklidir, Ameliyat olmayı kabul ediyor musun?

Oradaki görevliye bir şey demedim bile. La havle çektim ve sustum.

Sıramız geldiğinde ameliyata girdi. Narkoz yüksek riskli olduğu için belden uyuşturuldu. Ameliyat sırasında doktorların telaşla girip çıkmasından işkillendim. “Tansiyonu düştüğü için sıvı vermek durumunda kaldıklarını ve yoğun bakımda müşahede altına almaları gerektiğini söylediler.”

Yoğun bakıma çıkarken asansörde eşlik ettim. Babama durumunun nasıl olduğunu sordum. “Ben bir şey duymadım oğlum”(acı hissetmedim) dedi.

Yoğun bakımda biraz kaldı orada fenalaştığını söylediler ve vefat etti.

O zamandan beri aklıma hep şu soru takılıyor. Ameliyat olmasından başka çaresi olmayan yaşlı ve kalp hastası babama bu kadar detaylı risk haritası çıkarılmasının ve bunu yüzüne söylenmesinin ameliyat sırasında tansiyonunun düşmesine etkisi olmuş mudur?

Etkisi olduysa bunun adı nedir?

Göçenlerimizi geri getiremeyiz, fakat bu uygulama halen bu şekilde devam ediyorsa üzerinde tekrar düşünülsün diye yaşadıklarımızı paylaştım.

Rabbim tüm sağlıkçılarımıza güç kuvvet versin. Vefat eden geçmişlerimize rahmetiyle muamele eylesin.

 

KÜÇÜK ÇOCUKLARI NAMAZA ALIŞTIRMA

OKUL ÖNCESİ VEYA İLKOKULDA ÇOCUĞU OLANLAR İÇİN GÜZEL BİR ÇALIŞMA..!

İstanbul Üniv.İlahiyat Fakültesi Hadis Anabilimdalı'ndan Yrd.Doç.Seyyid Ali Bey'in uygulaması..(Kendi ağzından)

"kızımın 7 yaşına girdiği gün 'namaza başlama günü'yaptık ve o günü kutladık. (O güne kadar doğum günü kutlaması yapmadık)

Hem Anneanne,hem de Babaanne'nin evinde ayrı ayrı ikramlar, hediye takdimleri oldu.

 UYGULAMA:

Çocuk bu yedinci yaşında (yıl boyu) sadece bir vakit kılıyor.

8.yaşında yeni bir merasimle bu,iki vakte çıkıyor.

9.yaşında dört vakte..

10 yaşına girdiğinde artık beş vakti oturmuş bir mü'min halini alıyor.."

Rabbımız mübârek etsin..Nefislerimizi ve nesillerimizi her türlü fitneden muhafaza buyursun...âmîn

 

ARAKADAŞLARINDAN DEVAMLI ŞİKAYET EDEN BİR KIZ ÖĞRENCİM.

 İlk öğretim okullarında çalıştığım dönemlerde sınıf rehber öğretmenliğini de yaptığım 6.sınıflardan bir kız öğrencim her hafta bir kaç kez arkadaşlarından şikayete geliyordu. Şikayet  konularının çoğu basit problemlerdi. Veya hiç problem edilmeyecek şeylerdi.

Mesela:

Öğretmenim!

-Yanımdaki arkadaşın kolu benim tarafıma geçiyor.

-Öndeki arkadaşın saçları benim masaya değiyor.

-Arkadaki arkadaş ayakları benim sıraya koyuyor”  tarzında şikayetler. Aslında bu anlatılan şeyler sınıf ortamında her zaman olma ihtimali olan şeylerdir.

Baktım şikayetlerin ardı arkası kesilmiyor. Boş bir zamanımda öğrenciyi çağırıp biraz sohbet tarzı konuştum. Sohbet esnasında  Ailesini, akrabalarını, komşularını da sordum.

Öğretmenim biz halamlarla küsüz bize şöyle yaptılar. Biz dayımlarla küsüz bize şunları yaptılar.

Biz babaannemlerle küsüz bize haksızlık yaptılar. vb

Anladım ki kızın ailesinin akrabalarıyla araları iyi değil.

Komşularını sordum.

Öğretmenim! Biz aşağı kattaki komşumuzla küsüz bize şunları dediler.

Üst komşumuzla küsüz bize şunu yaptılar.

Daha fazla soru sormaya gerek kalmadı. Sorsam mahalledeki kimlerle küs olduklarını da anlatırdı muhtemelen.

Öğrencimin anlattıklarında dikkatimi çeken şey ona göre bu problemlerin hepsinin sorumlusu akrabaları ve komşularıydı. Anladığım kadarıyla aile kendi aralarındaki konuşmalarında bu şekilde anlatıyorlardı. Ailenin akraba ve komşularıyla yaşadıklarını öğrencimiz sınıfa yansıtıyordu. Sınıfa yansıması da öğrencimiz arkadaşlarıyla problem yaşadığında hep arkadaşları haksız bu haklıydı.

Bu olayı niçin anlattım. Aile olarak yaşadığımız  problemlerin bazıları sadece bizimle kalmayıp miras/davranış olarak çocuklara da yansıyabiliyor. Bu kız öğrencimiz eğer kendi kendine veya bir yardım alarak durumunu düzeltemedi ise ilerisini tahmin etmek hiç de zor değildir.

Eğer evlenirse, muhtemelen basit sebeplerle kaynanası, görümcesi, eltisine küsecek ve hep onları haksız olarak görecektir.

İş hayatına atılırsa hep arkadaşlarını, amirini memurunu vb. haksız görecektir.

Peygamber efendimiz "Mümin başkalarıyla iyi geçinir, kendisiyle de iyi geçinilir. Geçimsiz kişilerde hayır yoktur." mealindeki hadisiyle bizleri uyarmıştır.

Başkalarıyla iyi geçinmek bazı fedakarlıklar gerektirir. Geçim ehli kişiler büyük problemleri küçültürler, küçükleri görmezden duymazdan gelirler. Geçimsiz kişiler ise tabiri caiz se pireyi deve yaparlar.

 

PEYGAMBER EFENDİMİZİN ÖVÜLMESİ

"Muhammed" İsminin manası “ yer ve gök ehlince övülen” kimse demektir. Rivayetlere göre Peygamberimiz doğmadan annesi ve dedesine doğacak çocuğa Muhammed isminin verilmesi rüyalarında bildirilmiştir.

Peygamber Efendimizin övüldüğü ayetlerden bazıları:

"Sen elbette üstün bir ahlâka sahipsin."( Kalem : 4: Kuran Yolu Meali-DİB)

"(Ey Muhammed!) Seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik." ( Enbiyâ : 107)

"Ey Peygamber! Biz seni hakikaten bir şahit, bir müjdeleyici ve bir uyarıcı olarak gönderdik.

Allah'ın izniyle, bir davetçi ve nûr saçan bir kandil olarak (gönderdik)”. (Ahzâb : 45-46)

Yer ve gök ehlinin övdüğü, Allah Teala'nın Kuran'da methettiği, meleklerin ve mü'minlerin salat u selam getirdiği Peygamber Efendimizin doğumu hepimiz için tekrar sevinç kaynağı olsun. Mübarek olsun.

YARDIM EDEN YOKMUUU?

 Zannedersem 2004 yılıydı. Sadık Pembe caddesinde, Kalemli Sağlık Ocağı civarında bir dairede oturuyordum. Akşam ile yatsı arası, dışarıdan yardım dileyen yüksek perdeden bir ses geliyor. Ortalık sessiz olduğu için de ses acaip yankılanıyor:

"Yardım eden yokmuuu.  Acilen ameliyat olmam lazım.  Ameliyat ücretim için yeterli param yook. İnsanlık öldümüü..."

Pencereye koşup baktım; 20-25 yaşlarında gösteren bir genç yardım dilenerek bağırıyor.  Biraz bekleyip sağa sola bakıyor ve tekrar aynı sözlerle bağırarak yoluna devam ediyor.

İçimdeki bir ses: Bu genç pek hastaya benzemiyor.  Bu tipler genelde üç kağıtçı oluyorlar. İnsanların duygularını istismar ederek kazanç sağlamaya çalışıyorlar. Yardım etmene gerek yok" diyor.

İçimdeki başka bir ses: "Ne biliyorsun? Belki de gerçekten yardıma muhtaçtır. Ameliyat olması gerekiyordur. Sen üç beş lira vermemek için bunun sahtekar olduğunu söylüyorsun. Evet sahtekarlar da var ama bunu sahtekar olduğunu nereden biliyorsun" gibi şeyler söylüyor.

Birinci ses itiraz ediyor. İkincisi tekrar itiraz ediyordu...

İçimdeki sesler mücadele ederken gencin sesi duyulmaz oldu. Geçen zamanla birlikte içimdeki ikinci ses adeta hücuma geçerek beni itham etmeye devam etti.

"Bir de insanlara infakı öğretiyorsun. Fakat ameliyat parası olmayan kimseye yardım etmemek için türlü bahaneler üretiyorsun" Bu ve buna benzer  düşünceler (İçimdeki ikinci ses) beni esir almaya başladı. 

O kadar rahatsız oldum ki “tamam vereyim fakat nasıl bulacağım genci” diyorum, kendimi teselliye çalışıyorum. Bu arada iç alemimdeki rahatsızlı hat safhaya çıktı. “Şu genci bulup parayı versem de kurtulsam bu rahatsızlıktan “diye düşünüyorum. 

Bu düşünceler devam ederken yatsı ezanı okununca  Arslanbey camiine gittim. Havaların soğuk olması dolayısıyle namazlar aşağı katta kılınıyordu. Baktım kapının yakınında o delikanlı.  İçimi müthiş bir sevinç kapladı. Hemen biraz para verip farza yetişmek için camiye girdim.

Namazdan sonra (alt kat basık ve cemaati de kalabalık olduğundan) tesbih duasını beklemeden dışarı çıktım. Hemen ardımdan İsmini Sedat olarak hatırladığım eski bir öğrencim de camiden çıktı. O delikanlıyı görünce:

"Lan parayı niye getirmedin? Hani akşama kadar getirecektin?..." gibi şeyler söyleyince ben “hayrola ne oldu?” diye sordum.  öğrencim:

"Hocam ben internet kafe işletiyorum. Bu şahıs gelip şu kadar saat internette oyun oynadı. Parası yetmedi.” Akaşama kadar getireyim abi” dedi. Ben de nüfus kağıdını aldım. Akşama kadar bekledim parayı getirmedi" deyince meseleyi anladım. Meğer onun ameliyat dediği başka bir ameliyatmış.

Yine de verdiğim para için pişman olmadım. Çünkü o içimdeki ikinci sesin (vicdan) rahatsızlığını giderebilmek için çok daha fazlasını verebilirdim.

Bazen ikilemde kaldığımız zamanlar oluyor. Özellikle tanımadığımız kişiler yardım istediğinde öyle oluyor.

İnsan şöyle düşünüyor: “Bunlara yardım etmek istismarcıların, duygu sömürücülerin ve asalakların çoğalmasına sebep olmaktır. Bunlara yardım edilmese bu tür istismarcılar barınamaz"

Fakat hemen içimizdeki başka bir ses itiraz ediyor: "Ya düşündüğün gibi değilse…” diye başlayan şeyler söylüyor. İşte o zaman içindeki ikinci sesi susturabilmek için az çok bir şeyler veriyor insan. Fakat bunu yapmakla iyilik mi yapıyoruz  kötülük mü? o da ayrı bir mesele.

 

ŞEYTANIN İKİ TUZAĞI; FAHŞÂ VE MÜNKER

 

Bu gün Nur suresini okurken birkaç ayet daha fazla dikkatimi çekti. O ayetlerden birisi şu ayet:

“Ey iman edenler! Şeytanın adımlarını takip etmeyin. Kim şeytanın adımlarını takip ederse, muhakkak ki o,fahşayı (her türlü ayıp ve ahlaksız şeyleri) ve münkeri (dinin ve aklın kötü gördüğü şeyleri) emreder. Eğer üstünüzde Allah'ın lütuf ve merhameti olmasaydı, içinizden hiçbir kimse asla temize çıkamazdı. Fakat Allah dilediğini arındırır. Allah işitir ve bilir.”( Nûr : 21)

Bu ayeti düşünürken aklıma gelen soru şuydu. Şeytanın eskiden beri kullandığı fahşa yı (her türlü ahlaksızlığı) telkin etmesi teknolojinin yaygınlaşmasıyla nasıl bir hal almıştır? Biz şeytanın ve adamlarının kullandığı bu tuzaklara karşı ne kadar korunaklıyız?

Her ne adla olursa olsun çıplaklığın özendirilmesi, porno vb yayınlar, ahlaki yapıyı zayıflatan ve ahlaksızlığı normalleştiren her türlü programlar, hatta kadın bedeninin kullanıldığı reklamlar, nikahsız beraberliklerin özendirilmesi ve daha pek çok şey bu "fahşa" kavramının kapsamına girmektedir.

İkinci olarak şeytan ve adamlarının en çok kullandığı tuzak münkeri (dinin ve selim aklın kötü gördüğü) şeyleri yaygınlaştırmak imiş.

Özellikle sosyal medya vasıtasıyla çeşitli yalan ve hilelerle bu konuda bir çok kişinin kafası karıştırılabiliyor, münkerat özendirilebiliyor.

Yukarıda saydığımız iki şey (fahşa ve münker) konusunda kendilerine ölçü koymayanların çoğu bunları özgürlük adı altına yaptıklarını zannetseler de, aslında şeytanın tuzağına düştüklerini rahatça söyleyebiliriz.

Ayetin son bölümünden anladığımız kadarıyla bunlardan korunabilmenin yolu, Allah Teala’ya sığınmak aklımızın erdiği kadar bu tür tuzaklara karşı dikkat etmek ve uzak durmaktır.