ALLAH DOSTLARI KİMLERDİR

 

DV: Bilesiniz ki, Allah’ın dostlarına korku yoktur; onlar üzülmeyecekler de.

 Yûnus : 62

   

DV:  Onlar, iman edip de takvâya ermiş olanlardır. Yûnus : 63

DİB:  Onlar iman etmiş ve Allah'a karşı gelmekten sakınmış olanlardır.  Yûnus : 63

DV: Dünya hayatında da, ahirette de onlar için müjde vardır. Allah'ın sözlerinde hiçbir değişme yoktur. İşte bu büyük başarıdır. Yûnus : 64

اِنَّ الَّذ۪ينَ قَالُوا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَۚ ﴿١٣﴾  

"Şüphesiz Rabbimiz Allah'tır" deyip sonra da dosdoğru olanlara hiçbir korku yoktur, onlar üzülmeyecekler de. Ahkâf : 13

Ahkaf 13. ayet yukarıdaki 62 ve 63 ayetlere biraz daha açıklık getiriyor sanırım. Bu ayette iki şart gösteriliyor. 1. Sağlam bir iman 2. İstikamet üzere yaşamak.

64. ayette verilen müjdeler Fussilet 30 ve 31, ayetlerde biraz izah ediliyor diye düşündüm.

اِنَّ الَّذ۪ينَ قَالُوا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَـتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلٰٓئِكَةُ اَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَاَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّت۪ي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ ﴿٣٠﴾  

Şüphesiz "Rabbimiz Allah'tır" deyip de, sonra dosdoğru olanlar var ya, onların üzerine akın akın melekler iner ve derler ki: "Korkmayın, üzülmeyin, size (dünyada iken) vadedilmekte olan cennetle sevinin!" Fussilet : 30

نَحْنُ اَوْلِيَٓاؤُ۬كُمْ فِي الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِي الْاٰخِرَةِۚ وَلَكُمْ ف۪يهَا مَا تَشْتَـه۪ٓي اَنْفُسُكُمْ وَلَكُمْ ف۪يهَا مَا تَدَّعُونَۜ ﴿٣١  

نُزُلاً مِنْ غَفُورٍ رَح۪يمٍ۟ ﴿٣٢

"Biz dünya hayatında da âhirette de sizin dostlarınızız. Çok bağışlayan ve çok merhametli olan Allah'dan bir ağırlama olarak, orada canlarınızın çektiği her şey var, istediğiniz her şey orada sizin için var." Fussilet : 31-32

Korku ve üzğntünün bulunmadığı yerler nerede? 

اَهٰٓؤُ۬لَٓاءِ الَّذ۪ينَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۜ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَٓا اَنْتُمْ تَحْزَنُونَ

"Allah'ın, kendilerini hiçbir rahmete erdirmeyeceğine dair yemin ettiğiniz kimseler bunlar mı?» (ve cennet ehline dönerek): «Girin cennete; artık size korku yoktur ve siz üzülecek de değilsiniz» (derler)."  (A'râf; 49) 

KYT:( Kuran Yolu Tefsiri)

“Dostlar” diye çevirdiğimiz 62. âyetteki evliyâ, “birine yakın olan, birini himayesinde bulunduran, koruyucu, dost, yardımcı” gibi mânalara gelen velî kelimesinin çoğuludur. Kur’ân-ı Kerîm’de velî kelimesi, tekil veya çoğul olarak kırk sekiz âyette Allah’ın, kendisine inanıp buyruğunca yaşayan kullarına sevgisini, himaye ve yardımını, bu anlamda Allah ile insan arasındaki sevgi bağını ifade etmek üzere kullanılmıştır. Allah ile kendileri arasında böyle bir sevgi bağı gerçekleşmiş, bu mazhariyete ulaşmış olanlar kültürümüzde “Allah dostları” diye anıldığından 62. âyetteki evliyâullah deyimini bu şekilde çevirdik. 

Kur’ân-ı Kerîm’de sadece bu âyette  geçen evliyâullah  kavramının kapsamı her ne kadar zamanla bilhassa tasavvuf geleneğinde oldukça daraltılmış, hatta giderek İslâm toplumlarında  bu kavramla keramet arasında bir ilişki dahi kurulmuşsa da 63. âyette Allah dostlarının  özelliği kısaca iman  ve takvâ kelimeleriyle özetlenmektedir. Şu halde  Allah’a iman eden ve takvâ (günah işlemekten sakınma, Allah’a saygı) bilinciyle yaşayan her müslüman Allah dostudur. Müfessirlerin  kaydettiği bir hadiste evliyâullah,  “görünüşleriyle  Allah’ı hatırlatanlar” (tutum ve davranışlarıyla Allah’ın iradesine uygun bir yaşayışı yansıtanlar) şeklinde tanıtılmıştır (Taberî, XI, 131-163).

 Zemahşerî de, “Evliyâullah, Allah’a yakınlıklarını itaatleriyle gösterir, Allah da onlara  yakınlığını lutuflarıyla gösterir” ifadesini kullanır (II,  195). 

Bu müfessire göre “Onlar ki,  iman edip günah işlemekten  sakınmışlardır”  ifadesi, evliyâullahın Allah’a yaklaşmasını, “Onlara hem bu dünyada hem de âhirette müjdeler vardır” ifadesi de Allah’ın evliyâullaha yaklaşmasını dile getirmektedir. 64. âyetteki “Allah’ın sözlerinde değişme olmaz” ifadesi, bu âyetlerde Allah dostlarına verilen müjdelerle bağlantılı olarak açıklanmıştır.  Buna göre Cenâb-ı  Hakk’ın, bu kullarına verdiği müjdeler O’nun birer vaadidir  ve O mutlaka vaadini yerine getirecektir.  64. âyetteki dünya hayatıyla ilgili müjdeyi “hayırlı (sâlih) rüya”, âhiret hayatıyla  ilgili  müjdeyi ise “cennet” olarak açıklayanlar  olmuştur (Taberî, XI, 133-138).

 Ancak Râzî’nin  de belirttiği  gibi (XVII, 128), müjde kelimesi “insanın yüzünü güldürecek şekilde sevindiren haber” anlamına geldiğine göre insanı bu şekilde mutlu edecek olan her şey bu âyetin kapsamına girer. Allah dostlarının  gerek dünya hayatında gerekse âhirette kendileri için müjde değeri taşıyan bütün iyi ve güzel şeyleri elde etmesi âyette “en büyük kazanç” şeklinde nitelenmiştir

ELMALI

İyi bil ki, hakikaten, Allah'ın velileri, o Allah dostları üzerlerine korku yoktur, üstelik onlar mahzun da olmazlar. Allah korkusu her korkuyu silmiş olduğu için başka korku kalmamıştır, müjdeler vardır. İlerisi daha güzel olduğu için de geçmişle ilgili hüzün yoktur....

TABERİ

Ey insanlar iyi bilin ki, Allah'ın dostlarına ve sevgili kullarına âhirette hiçbir korku yoktur. Onlar, dünyada iken elde edemedikleri şeylere de üzülecek değillerdir....

YANLIŞ YAPANI ÇİZERİM.

 -Hocam!

*-Buyur kardeşim.

-Ben kişinin bir hatasını, yanlışını gördüğümde onun üstünü çiziyorum. Sizce bu doğru bir davranış mı?

*- Kardeşim ayarı düşük altın gördün mü veya duydun mu?

-Evet hocam. Saf altın 24 ayar ise buna bakır karıştıkça ayarı dolayısıyla değeri düşer. Mesela, 22, ayar,18 ayar, 14 ayar, hatta 8 ayar altınlar vardır.

*-Tamam kardeşim. En düşüğünden 8 ayarı alalım yani 3 te 2 si bakır, 3 te biri altın. Eline ayarı düşük böyle bir altın geçse sokağa atar mısın?

-Hayır atmam.

*- O zaman dostlarını arkadaşlarını da bu gibi düşün. Yanlışlarından dolayı hemen atma ama, yanındaki değerini yanlışlarına göre tekrar düzenle.

 

GÖZ KAPAKLARI - 2 (HATIRALARDAN)

 Önceki yazımda göz kapaklarımızın günde on bin kez civarında kapanıp açılarak gözlerimizi temizlediğini ve bunun ömür boyu devam ettiğini yazmıştım.

Bu gün ise göz kapaklarımızla ilgili başka bir şey anlatmak istiyorum:

 Yıllar önce bir dostumuzun Kütahya Evliya Çelebi Hastanesi göz servisinde yatmakta olduğunu haber alıp kendisini ziyarete gitmiştim.

 Geçmiş olsun deme, hal –hatır sorma  muhabbetinden sonra, “ Hayrola abi nedir seni buraya getiren şey” dediğimde şuna benzer konuşmalar geçti aramızda:

-Ali hocam benim gözlerin yağı azalmış.

*-Abi gözün yağı da mı oluyormuş.

-Ben de yeni öğrendim. Gözlerim acımaya başlamıştı. Epey rahatsızlık vermeye başlayınca doktora gittim. Doktorun anlattığına göre göz kapaklarımız gözlerimizi temizlemek için kapanıp açılırken, gözlerimizi temizlemek için bir miktar sıvı da salgılanırmış. Bu sıvının içerisinde bir miktar da yağ bulunurmuş ki bu kayganlığı artırarak kapakların göze zarar vermesini önlermiş. Benim gözlerin yağı azalınca gözler biraz tahriş olmuş ve enfeksiyon kapmış. Şimdi gözlere yakın yerlerden iğne yaparak tedavi uyguluyorlar.

Tabi bunları duyunca  hayretler içerisinde kaldım.

Ziyaretten sonra bu olayı düşünürken kendi kendime şunları düşündüm.

İnsanoğluna yaratıcısı tarafından görebilmesi için (çok komleks bir yapısı olan) gözler verilmiş. Bu göz dediğimiz organların görebilmesi için beyinde ve beyinle gözler arasında bir sistem yapılmış. Bu çok hassas yapısı olan gözlerimizin korunması ve temizlenmesi için göz kapakları yapılmış. Bu kapaklara ömür boyu çalışabilecek kas ve sinir sistemi yapılmış. Kapanıp açılırken gözleri temizlemesi ve kayganlaşması açısından sıvı ve yağ salgılayan bir sistem yapılmış.

 İşte bu sistemdeki yağ azalınca kapaklar gözleri çizmeye başlıyor ve gözler enfeksiyon kapıyor. Yağ sistemi tedavi edilmez ise gözleri kaybetme riskiyle karşı karşıya kalıyorsun. Yani mükemmel bir sistem var ve bu sistemin bir yerinde meydana gelen en küçük aksaklık bütün sistemi işlevsiz hale getirebiliyor. 

Daha sonra bu göz yağı meselesini araştırdım. Bu yağın oranı çok önemliymiş. Biraz fazla yağ salgılandığında görüşü engelliyormuş. Normalden biraz az salgılanınca da kapaklar gözlere zarar veriyormuş.

Bu mükemmel ve hassas sistem karşısında bir mümin olarak Yaratıcımızın  nimetlerini itiraf ederek ve O’nun yüceliğini tekrar hatırlayarak; Can u gönülden “Sübhanallah”,”Elhamdülillah”  “Allahu ekber”,  diyoruz.

GÖZ KAPAKLARI-1 için linke tıklayabilirsiniz

https://aliusluyazi.blogspot.com/2021/10/goz-kapaklari.html

GÖZ KAPAKLARI -1

   Sabahleyin kalktığımda aynaya bakarken göz kapağımda önemsiz bir şişlik olduğunu fark ettim. Oraya bakarken düşüncelerim göz kapağı üzerinde yoğunlaştı. Göz kapaklarımızın işlevleri üzerinde düşündüm.

Göz kapaklarımız ve ucundaki kirpiklerimiz bizim güzel görünmemizi en azından bakanların rahatsız olmamasını sağlıyor.

Ayrıca, herkesin bildiği gibi gözlerimizi onlara zarar verebilecek şeylere karşı koruyor. Güneşe karşı koruyor. Toza karşı koruyor. Yüzümüzü yıkarken kapanıyor. Hatta gözümüze bir şey gelirken bizim irademiz dışında kapanıyor. Mesela, parmağımı aniden gözüme yaklaştırdığımda refleks olarak göz kapağım kapandı.

Bunların yanında gözlerimiz çok hassas oldukları için çok kısa aralıklarla temizlenmesi gerekiyor. Bunun için göz kapaklarımız kısa aralıklarla kapanıp açılıyor.

Acaba göz kapaklarımız günde kaç kez kapanıp açılıyor diye merak edip araştırdım. Ortalama 4-6 saniyede bir göz kırpması meydana geliyormuş. Bu da dakikada 10-12 kez kapanıp açılması demektir. Bu kırpma işlemi çok kısa zamanda olduğu için de görmemize bir engel teşkil etmiyormuş.

Uyku saatlerimizi çıkardığımızda günlük yaklaşık 10 000 (on bin) kez göz kapaklarımız kapanıp açılarak gözlerimizi temizler imiş. Tabi bu işlem istemsiz olarak bizim irademiz dışında olurmuş. Düşünüyorum da bu iş bizim irademizle olacak olsaydı her altı saniyede düşüncemizi bu işe yoğunlaştırmamız gerekirdi.

Bir günde 10 000 kez kapanıp açılan göz kapaklarımız ömür boyu bu işlemi kaç kez tekrar ediyor bunu hesaplayabilirsiniz.

Dikkatimi çeken bir başka nokta ise, ömür boyu her 4-6 saniyede tekrarlanan bu sistemin sağlamlığı ve dayanıklılığı. Ben şimdiye kadar göz kapakları arızalanmış sadece bir ihtiyar gördüm. Baktım benimle konuşurken ara sıra parmağıyla göz kapaklarını kaldırıyordu. Durumu sordum. Göz kapakları kapanıyormuş da açılmada problem yaşıyormuş (yarım açılıyormuş.)Daha net görebilmek için parmağıyla takviye yapıyormuş. O zaman şöyle düşünmüştüm. "Ya göz kapaklarımız sık sık arızalansaydı ve açabilmek için devamlı elimizle destek olmak durumunda olsaydık?" Çok sıkıntılı bir durum olurdu değil mi?

Düşünelim!

Bizler, göz kapaklarımız için ve bize hiç meşakkat vermeden ömür boyu -uyku zamanı hariç- milyonlarca kez hiç ara vermeden kapanıp açılma nimeti için şükrettiğimiz oldu mu acaba?

İki ayet-i kerime geldi hatırıma:

"O halde Rabbinizin nimetlerinden hangisini yalanlayabilirsiniz?" (Rahmân /21)

"Nihayet o gün (dünyada yararlandığınız) nimetlerden elbette ve elbette hesaba çekileceksiniz." (Tekâsür /8)Ey bizleri sayamayacağımız kadar -bildiğimiz ve bilmediğimiz- nimetlerle donatan Rabbimiz!Verdiğin tüm nimetler için sana hamd ve şükür ediyorum.

Allah'ım! göz kapaklarımın kapanıp açılması adedince ve meydana gelen faydaları adedince sana ayrıca şükrediyorum. Bizleri nimetlerin farkına varan bahtiyar müminlerden eyle.

HATIRLATMA

 Allah'a ve Ahiret Gününe inandıklarını söyleyen kardeşlerime bir hatırlatmadır!

Bizleri biz yapan en önemli şey imandan sonra, haram – helal sınırlarına riayet etmemizdir. Bu hassasiyetimiz kaybolduğunda ise bizler hızla biz olmaktan çıkıyoruz demektir.

Bizler "biz" olmaktan çıktıktan sonra ise adımız Yusuf olsa ne olur, Jozef olsa ne olur. Davut olsa ne olur, Deyvit olsa ne olur.

Peygamberimize olan inancımız, O’na olan sevgimiz , O’nun tebliğ ettiği yasaklardan bizi uzaklaştırmıyorsa, ismimiz Muhammed olsa ne olur; Maykıl olsa ne olur.

Yaşantımız, eğlencelerimiz, düğünlerimiz, giyinişimiz, ahlakımız Hz Hatice’ye, Hz. Fatıma’ya değil de Gayr-i Müslimlere benziyorsa adımız Meryem olsa ne olur, Maria olsa ne olur.

Uyarı 2:

Biliyorum kişinin çocukları, anne-babanın hilafına gayr-i İslami bir hayat tarzını benimseyebilirler. Bu konuda ana-babanın yapacağı pek bir şey olmayabilir. Fakat çocuklarının hatırı için onların istedikleri (dinimizin müsaade etmediği) şeylere maddi ve manevi destek veren, bu konuda Allah’ın hatırını es geçen büyükler bu vebale ortaktırlar.

Yine biliyorum ki bu uyarı bir çok kimse için hiçbir anlam ifade etmeyecek, hatta bazılarınca alaylı bir gülümseme vesilesi olacaktır.

Peki bunları bildiğim halde niçin yazdım, işte cevabı:

“A’raf suresi 164. ayetin bizlere yüklediği sorumluluktan dolayı ve 165. Ayette belirtilen kurtulanlardan olabilmek ümidiyle yazıyorum.

İşte ayetler:

“Hani onlardan bir topluluk demişti ki: "Siz Allah'ın helak edeceği veya şiddetli bir azaba uğratacağı bir kavme ne diye (boş yere) öğüt veriyorsunuz?" Onlar da, "Rabbinize bir mazeret beyan etmek için, bir de belki Allah'a karşı gelmekten sakınırlar diye (öğüt veriyoruz)" demişlerdi.” A'râf : 164

“İşte böylece onlar kendilerine yapılan uyarıları göz ardı edince biz de kötülüğü önlemeye çalışanları kurtardık, haksızlığa sapanları da yapmakta oldukları kötülüklerden ötürü dehşetli bir azap ile cezalandırdık.” A'râf : 165

“Kendilerine yasak edilen şeyler karşısında küstahça diretince onlara, "Aşağılık maymunlar olun!" dedik.” A'râf : 166.

Allah ve Rasulünün yasaklarını dikkate almayanların benliğini kaybederek karakter olarak maymunlaşma durumuna (taklitçilik hastalığına) yakalanma riski olduğunu da 166. Ayetten anlayabiliyoruz.

Rabbim nefsimizi ve neslimizi ıslah eylesin.

Ali USLU

AMELİYAT PROSEDÜRÜ

2012 yılı temmuz ayının son haftasıydı. Annem telefonda, babamın düştüğünü ve kalkamadığını, komşuların yardımıyla yatağa getirebildiklerini söyledi. Hemen köye gittim. Normalde ağrısı yoktu fakat az bir hareket ettirme durumunda müthiş ızdırap çekiyordu. Baktım arabaya bindirmek mümkün değil, ambulans çağırarak Tavşanlı hastanesine getirdim. Muayene, röntgen vs. neticesinde kalça kemiğinin kırık olduğu, ameliyat olması gerektiği söylendi.

Babam aynı zamanda kalp hastası olduğundan narkozun büyük risk olduğu, belden aşağı uyuşturularak yapılması gerektiği bildirildi. O arada bir görevli kız geldi. Babama dedi ki:

-Bak amca!

Biliyorsun her ameliyatın riski vardır.

-Evet

-Yaşlılarda ameliyat daha risklidir. (76 yaşındaydı)

-Evet.

-Sizde kalp rahatsızlığı varmış. Kalp hastalarında daha risklidir.

Ameliyatı kabul ediyor musun?

(Bu sorulara muhatap olan kişinin zaten düşük seviyedeki morali daha da bozulur ve "büyük ihtimalle öleceğim" diye düşünür değil mi?)

La havle... çektim.

Görevliye dedim ki:

-Hanımefendi! Bu kalça kırıklığının ameliyattan başka çaresi var mı?

-Yok.

-Mesela ameliyatla üç ayda düzelir, ameliyatsız üç senede falan düzelir diyebilir miyiz?

-Hayır

-Peki ameliyat olmazsa ne olur?

-Büyük ihtimalle pıhtı atar felç olur veya ölür.

-Pıhtı atmazsa?

-O zaman yatalak kalır.

-Kardeşim ameliyattan başka bir ihtimal yoksa niçin ameliyatın bu kadar riskli olduğunu detaylarıyla anlatıyorsunuz?

-Prosedür böyle.

Sebebini soruyorum. Şuna benzer şeyler söylüyor: “İşte bazen şikayet ediyorlarmış da onun için böyle bir prosedür yapmışlar.”

“Sübhanallah! Bir kaç problemli kişi yüzünden binlerce kişiye böyle bir uygulama yapılır mı? Bu prosedürü hazırlayan kişi ya hiç ameliyat olmamıştır veya birinci dereceden bir yakını ameliyat olmamıştır. Veya insan psikolojisini hiç bimiyor ve sağlıktan anlamıyordur.” diye düşünüyor insan.

Detaylarıyla anlatılacaksa yakınlarına detaylı anlatıp onlardan imza alınabilir. Zaten hasta vefat ettikten sonra yakınları şikayette bulunurlar. İlla hastaya sorulup imza alınacaksa uygun bir uslupla da yapılabilir. Mesela şöyle denilebilir:

“Bakın beyefendi! Hayatın her alanında risk vardır. Mesela yola çıkarsınız araba çarpabilir, yolda başınıza bir cisim düşebilir. Hiçbir şey yokken tansiyonunuz çok yükselir veya düşebilir. Bu sebeple bayılıp düşebilirsiniz. Ayağınız burkulup sendeler bir yerlere çarpabilirsiniz. vb. Ameliyatın da elbette az da olsa riski vardır. Bunun için imza almamız gerekiyor. Görevimiz gereği bunu yapmak zorundayız. Ameliyat olmayı kabul ettiğinize dair şuraya imza atabilir misiniz?”

Zaten ameliyata girecek kişi ve yakınları bunun az çok risk taşıdığını bilir ve bunu kabul etmişlerdir.

Kendi kendime düşünüyorum: "Yahu böyle prosedür mü olur. Bu kadar detaylı anlatılıp kişinin morali bozulur mu. Hastaya moralin çok önemli olduğunu en iyi sağlıkçılar bilir."

Şimdi babamın yerine kendinizi koyun. Size bu ameliyatın ne kadar riskli olduğu detaylarıyla söylense ne yapardınız?

Neyse biz babamın kalp doktoruyla görüştük. Hem onun gözetiminde hem de tercih edeceğimiz bir ortopedist olması dolayısıyla ameliyatı Kütahya Anadolu Hastanesinde yaptırmaya karar verdik.

Orada da noktasından virgülüne kadar aynı prosedür karşımıza çıktı.

"Bak amca ameliyat risklidir biliyorsun. yaşlılarda daha fazla risklidir, siz kalp hastasıymışsınız kalp hastalarında daha fazla risklidir, Ameliyat olmayı kabul ediyor musun?

Oradaki görevliye bir şey demedim bile. La havle çektim ve sustum.

Sıramız geldiğinde ameliyata girdi. Narkoz yüksek riskli olduğu için belden uyuşturuldu. Ameliyat sırasında doktorların telaşla girip çıkmasından işkillendim. “Tansiyonu düştüğü için sıvı vermek durumunda kaldıklarını ve yoğun bakımda müşahede altına almaları gerektiğini söylediler.”

Yoğun bakıma çıkarken asansörde eşlik ettim. Babama durumunun nasıl olduğunu sordum. “Ben bir şey duymadım oğlum”(acı hissetmedim) dedi.

Yoğun bakımda biraz kaldı orada fenalaştığını söylediler ve vefat etti.

O zamandan beri aklıma hep şu soru takılıyor. Ameliyat olmasından başka çaresi olmayan yaşlı ve kalp hastası babama bu kadar detaylı risk haritası çıkarılmasının ve bunu yüzüne söylenmesinin ameliyat sırasında tansiyonunun düşmesine etkisi olmuş mudur?

Etkisi olduysa bunun adı nedir?

Göçenlerimizi geri getiremeyiz, fakat bu uygulama halen bu şekilde devam ediyorsa üzerinde tekrar düşünülsün diye yaşadıklarımızı paylaştım.

Rabbim tüm sağlıkçılarımıza güç kuvvet versin. Vefat eden geçmişlerimize rahmetiyle muamele eylesin.

 

KÜÇÜK ÇOCUKLARI NAMAZA ALIŞTIRMA

OKUL ÖNCESİ VEYA İLKOKULDA ÇOCUĞU OLANLAR İÇİN GÜZEL BİR ÇALIŞMA..!

İstanbul Üniv.İlahiyat Fakültesi Hadis Anabilimdalı'ndan Yrd.Doç.Seyyid Ali Bey'in uygulaması..(Kendi ağzından)

"kızımın 7 yaşına girdiği gün 'namaza başlama günü'yaptık ve o günü kutladık. (O güne kadar doğum günü kutlaması yapmadık)

Hem Anneanne,hem de Babaanne'nin evinde ayrı ayrı ikramlar, hediye takdimleri oldu.

 UYGULAMA:

Çocuk bu yedinci yaşında (yıl boyu) sadece bir vakit kılıyor.

8.yaşında yeni bir merasimle bu,iki vakte çıkıyor.

9.yaşında dört vakte..

10 yaşına girdiğinde artık beş vakti oturmuş bir mü'min halini alıyor.."

Rabbımız mübârek etsin..Nefislerimizi ve nesillerimizi her türlü fitneden muhafaza buyursun...âmîn