TRAFİKTE ÇOK AGRESİF OLUYORUM

Hocam!

-Buyur.

-Trafikte çok agresif oluyorum. Bir gün başımın belaya girmesinden endişeleniyorum bu konuda neler tavsiye edersiniz.

-Kardeşim, trafikte bazen ben de agresif, yani sinirli ve gergin oluyorum. O zaman yapılan küçük hatalara bile ikaz kornası basıyorum. Lâ havle çekiyorum. Bazen ağzımdan hakaret cümleleri çıkıyor.(Tabii karşı taraf duymasa da Kiramen Kâtibin kaydediyor). Bu durumun tek olumlu yanı kişinin durumunu fark etmesidir. O zaman çaresi daha kolay oluyor.

-Nasıl yani?

-Mesela ben trafikte çok gerildiğimi, gereksiz yere sinirlendiğimi fark ettiğimde kendi kendime "sakin ol Ali. Nedir seni bu kadar agresif yapan" diye kendime telkinde bulunuyorum. O zaman sakinleşiyorum.

Bir de hangi zamanlar daha çok agresifleştiğim üzerinde düşündüm, analizini yaptım, şu sonuçlara ulaştım.

*Yetişmem gereken yere az bir zaman kalıp, hızımı yavaşlatan engeller olduğunda.

Mesela önümdeki araç yavaş gidiyor ve arabayı sollama durumu yoksa... Trafiği aksatan durumlarda... Yol hakkı benim olduğu halde kavşakta ve yolda önüme çıkan olduğunda... Birisi ikaz kornası çaldığında vb...

Fakat dikkat ettim eğer yetişeceğim yere yetişmek için yeterli zamanım varsa aynı durumlar olsa bile, gayet sakin ve rahat oluyorum.

Demek ki bu durumun çaresi gideceğimiz yere zamanından biraz önce çıkmaktır.

İkincisi kafan bir şeye bozulduysa... O zaman da insan trafikte agresif oluyor. Bunun çaresi de kafa ayarları düzgün değilken araba kullanmamaktır. Çok mecbur kalınırsa kendine sakin olma yönünde telkinler vererek araç kullanmaktır.

Agresiflik hakkında bunları söyleyebilirim. Bunun haricinde şu şeylere de dikkat etmelisin.

Birincisi, kafan çok meşgul iken kullanma. Kafası aşırı meşgul olan kişi bir nevi sarhoş sayılır. Bu durumda hata yapma ihimali artar. Ayrıca başkasının hatasını tolere etme ihtimali azalır..

İkincisi: Hız sınırlarına dikkat et. Hızlı giden sürücü de başkalarının yaptığı hatayı tolere edemeyebilir. Mesela aniden önüne çocuk fırlayıverse hızlı gidiyorsan kurtarma ihtimalin azalır.

Üçüncüsü: Araba kullanırken telefonla meşgul olmamalısın. Telefon sebebiyle meydana gelen kazalar oldukça fazladır.

Aklıma gelen önemli ve son şeyi de söyleyeyim. Trafiğe çıktığında mutlaka euzu besmele çek yani şeytandan Allah'a sığın. Ve Ayetel kürsi'yi okumayı unutma.

-Teşekkür ederim hocam.

-Eyvallah kardeşim. Rabbim cümlemizi kazalardan belalardan muhafaza eylesin.

 

UNUTAMADIĞIM HATIRALARDAN (Acil serviste)

Seneler önce, bulantı ve karın ağrısı şikayetinden dolayı rahmetli babamı eski SGK hastanesinin acil servisine götürmüştüm. Akşam 21 00 sularıydı. Acil serviste  tek görevli olan genç bir doktor, gelen hastaları muayene ediyor, tahlil sonuçlarına bakıyor, müdahale edilmesi gereken hastalara müdahale ediyor, oradan oraya koşturuyordu. Bu arada kavgada yaralanan gençler olmuş, onlar geldiler, onlara da müdahale etti.

Bize de muayene sonucu EKG ve kan-idrar tahlili vermişti. Sonuçlar çıktı, serum bağlandı. Bu arada ortalık tenhalaştı. Saat 23 ü geçtiğinde muayene olacak kimse kalmadı. Babam ve başka bir hastanın serumları devam ediyor.Biz de onları bekliyoruz. Serum bitince çıkabilirsiniz demişti.

Muayene olacak ve müdahale edilecek kimse kalmayınca, genç doktor muhtemelen bu fırsatı değerlendirmek istedi, yan tarafa çay içmek için gitti.

Çok kısa bir zaman sonra ( çayının yarısını anca içmişti ki,) 25 yaşlarında bir şahıs elinde bebekle geldi. Doktoru sordu. Oradaki görevli de çay içmeye gittiğini hemen geleceğini söylediler.

Adam birden bağırmaya başladı. "Acil serviste doktor çay mı içermiş...  Kimse görevini yapmıyor... Hastamız ölsün mü…Şikayet edeceğim... vb .

Genç doktor hiç efendiliğini bozmadan ve o şahsa cevap vermeden geldi, bebeğin muayenesini yaptı, ilaçlarını yazıp gönderdi.

Ben  kendi kendime düşündüm. Bizim vardığımızda saat  21.00 gibiydi. Benim şahit olduğum, en az iki saattir bu doktor oradan oraya koşturuyor hastalara yardım ediyordu. Biz gelmeden de Allah bilir ne kadar zamandır koşturuyordu...

Servisin boşaldığı bir zamanda, bir kaç saatin yorgunluğunu atmak için içtiği bir çayı da burnundan getirdiler. 

Demem o ki, biz bazen olayın bir parçasını görüp tavır alabiliyoruz. Halbuki olayın tamamını görsek kendimizin haksız karşı tarafın haklı olduğunu görebileceğiz. Bu olayda olduğu gibi olayın öncesini bilmeden tepki göstermek muhataplarımızı çileden çıkarabilir. Çalışanların çalışma şevkini kırar. Kavgalara sebep olabilir. Biraz sabır bir çok şeyi çözer aslında...

 

DAVET ETTİĞİN MİSAFİRLER ARASINDA AYIRIM YAPILMAZ.

 Bir kaç yıl önce  komşu şehirlerden birisine, arkadaşın davetlisi olarak çocuğunun düğünü için gittik. Orada hem Tavşanlı'dan hem de çoğunluk Kütahya'dan ortak arkadaşlarımızı da gördük. Düğün sahibi olan arkadaşın doğal olarak başka illerden gelen misafirleri de vardı. Arkadaşı düğün salonunun dışında görmüştük.

Salonda merasim başlarken bizim arkadaş mikrofonu aldı. “Bir teşekkür konuşması yapacak” dedim içimden.

Sayın.....  ili valisi ...... bey aramızdalar. Hoş geldiniz efendim.

Sayın......ili istinaf mahkemeleri üyesi ....... bey hoş geldiniz efendim.

Sayın...

Sayın...

Ve diğer makam sahipleri de söylendi. Kütahya'dan gelen misafirler ile ilgili ne isim ne de genel olarak bir teşekkür yok. Halbuki onların içerisinde de makam mevki sahibi arkadaşlar vardı.

Ben arkadaşın yapısını önceden bildiğim için pek alınmadım. Fakat alınan arkadaşlar oldu. Hatta o şehirden katılan (Düğün yapılan şehir) bir arkadaş çok bozuldu . "Valla ben Kütahya'dan gelseydim bu düğünü bırakır giderdim" demişti.

A be kardeşim! Madem arkadaşlarını düğününe davet etmişsin. Onlar da hatırını sayıp başka illerden gelmişler. Misafirlerin hepsi aynı kategoridedirler artık. Toplum huzurunda hoş geldin diyeceksen, ya genel olarak "Uzaktan ve yakından gelen  sayın misafirlerimiz" gibi bir ifade kullanırsın, veya tek tek sadece şehirleri sayarak  .....dan gelen misafirlerimiz" dersin, ya da isim söyleyeceksen isim isim gelenlerin tümünün ismini sayarsın. Kendi davet ettiğin misafirlerin arasında ayırım yapmazsın.

Yoksa insanların bir kısmı kırılır.

Ben bunu düğün için anlattım ama siz diğer toplantılar için de düşünebilirsiniz.

 

ÜCRETSİZ OKUL KİTAPLARI

 Bilindiği gibi uzun zamandan beri devlet/hükümet politikası olarak okul kitapları öğrencilere ücretsiz veriliyor. 

Bu durumun olumlu ve eğitim açısından olumsuz yönlerini belirtmeye çalışayım.

Önce olumlu yönlerini belirteyim. 

Eskiden, bir çok yayın evinin yazdığı ve komisyondan geçen kitaplar okullarda ders kitabı olarak okutulurdu. Her okul, her ders için istediği farklı yayın evinin yayınını seçebiliyordu.

Okulun ilk haftası öğrencilere derslerine giren öğretmenleri tarafından ders kitaplarının yazarı ve yayın evi listesi verilir, öğrenciler ve veliler o kitapçı senin bu kitapçı benim kitap ararlardı. Bazen de kitapların bir kısmını bir kitapçıda diğerlerini öbür kitapçılarda bulmaya çalışırlardı. Kitapçılar sınırlı sayıda kitap getirdiklerinden bazen erken biter, çok getirenlerin de ellerinde kalırdı.

Özellikle büyük şehirlerin büyük okullarında belirli yayın evleriyle idareciler arasında gizli pazarlıkların döndüğü şayiası konuşulurdu. ( Rüşvetin belgesi olmaz.)

Bazı kitapçılar kitapları, diğer malzemeleri (diğer okul malzemeleri, defterler, kalem, kalemlik vb)de oradan almak şartıyla satarlardı.

Bazı derslerin kitapları kitapçılarda erken biter. Kitapçı yayın evinden ister. Yayın evi elinde varsa gönderir, yoksa basılıncaya kadar beklenirdi. Kitapçı kitabın geleceğini söyler, öğrenci ve veli her gün kitapçıya uğramak zorunda kalırlardı. Bu durum bazen günlerce devam ederdi. Kitap bulamayan öğrenciler geçen yıl aynı kitabı okuyanlardan temin etmeye çalışırlardı.

Yayın evleri de haklı, kitabının ne kadar okulda okunacağını bilmiyor ki ona göre bassın. Fazla bassa elinde kalacak.

Neticede devlet bu işe el attı ve öğrenci sayısınca kitapları okullara göndererek meseleyi çözdü.

Bu durumda öğrenci ve veliler büyük bir sıkıntıdan kurtulmuş oldular. Fakat başka sıkıntılar başladı. Bir eğitimci olarak gördüğüm sıkıntıları ve çözüm yollarını sizinle paylaşayım.

Mesela:

Öğrenci kitabını getirmiyor. 

Soruyorsun "evladım kitabın nerede?"

"Kaybettim hocam." veya "almışlar hocam" dediğinde yapacağınız hiç bir şey yok.

 Çocuk gerçekten kitabını kaybetmiş olabilir veya kaybetmediği halde öyle söylemiş olabilir.

Kitaplar sayılı geldiği  için yedeğini verme şansı da yok. Satılmadığı için "git kitapçıdan al" deme durumu da yok. O öğrenci sene boyunca kitapsız olarak derse giriyor.

2- Bir çok öğrenci, kitaplar bedava verildiği için onları kendi malı gibi görüp korumuyorlar. kıymet bilmiyorlar.

3- Eskiden çocuklar kitaplarını para verip aldığından ve kaybettiklerinde tekrar almak mecburiyetinde olduklarından (babalarından yiyecekleri fırçayı da bildiklerinden) kaybetmemeye özen gösterirler. Bir de eskitmemeye dikkat ederlerdi. Çünkü yıpranmamış kitaplar bir sonraki sınıftaki öğrencilere yarı fiyatına satılırdı.

4-Kitaplarını özensiz kullanmayı alışkanlık haline getiren öğrencilerin bazılar bu alışkanlığı diğer eşyalarında da gösteriyorlar. Çocuklar tutumlu olmak yerine savurganlığa alıştırılıyorlar.

Peki bu durumun çözümü yok mudur?

Aslında küçük tedbirlerle bazı problemler çözüme kavuşturulabilir.

Mesela kitabını kaybeden öğrenciler için Milli eğitim yayın evinden ücretli olarak kitap satılabilmelidir. Kitabın fiyatı biraz da pahalı olmalı ki çocuk kitabına sahip çıksın.(Eşofmanına sahip çıktığı gibi). Kitap getirmeyen öğrencinin öğretmene mazereti olmasın.

2. olarak kitaplar öğrenciye zimmetlenebilir. Sene sonunda teslim alınır, Kaybolmuş veya yıpranmış kitaplardan öğrenciye zimmet çıkarılır. Böylece öğrenci kitapları korumayı ve yıpratmamayı öğrenir ki bu sayede çok güzel alışkanlıklar kazanmış olunur.

3. Olarak yıpranmamış kitaplar öbür sene kullanılmak üzere saklanır. Bu sayede daha az kitap basılır ve çok önemli bir milli servet boşa gitmemiş olur.

Moldavya'daki Türk okuluna öğretmen olarak giden bir hemşehrimiz orada kitaplar öğrencilere zimmetlendiği için kitapları çok özenle koruduklarını ve bir kitabın senelerce okutulduğunu anlatmıştı.

TELEFON MEVZUU (3...Her arayanı araya almak)

Bu gün bir abimizle sohbet ederken konu telefon konuşmalarına geldi. Çok hoşuma giden bir anekdot anlattı. Ben de onu size aktarayım.

Bu abimiz bir dostunu ziyarete gider. Bir iki kelam ederler, arkadaşına bir telefon gelir. Arkadaşı telefonu açar epey konuşurlar. Konuşma biter, tekrar bir iki kelam ederlerken tekrar telefon gelir. Mevzu tekrar kesilir. Bu olay bir kaç defa daha tekrarlanır. Abimiz uzun süre arkadaşının yanında oturduğu halde arkadaşıyla sohbet etme imkanı bulamaz.

Aklına bir fikir gelir. Arkadaşı telefon konuşmasını bitirince abimiz de yanındaki arkadaşına telefon eder. Ve der ki seninle konuşabilmem için telefon etmem lazım galiba!

Değerli dostlar! Biraz düşünelim... Telefon eden kimselerin sohbetin arasına girme önceliği nedir acaba? Tamam arayan kimseler seni görmedikleri ve durumunu bilmedikleri için seni kendilerince uygun gördükleri zamanda arayabilirler. Senin o durumunu görseler eminim çoğu o anda aramayacaktır. Fakat sen sohbet esnasında her arayanı araya alarak sohbeti bölmek zorunda değilsin. Telefonu meşgule alıp müsait zamanda dönebilirsin.

Haa çok önemli bir durum vardır onlar hariç. Onlar da sohbeti defalarca bölecek kadar çok değildir.

Lütfen yanımızdaki dostlarımıza telefon ettirmeyelim.

PATİNAJ

 Patinaj yapan araba görmüşsünüzdür muhtemelen. Gençlerin hava atmak için yaptırdıkları patinajdan bahsetmiyorum. Tekerin askıda kalması veya yumuşak zeminde lastiğin tutunamaması sebebiyle olan patinajdan bahsediyorum.

Bu durumda gaza basmanızın hiç bir faydası olmaz. Saatlerce gaza bassanız bile arabayı yerinden kımıldatmak mümkün olmadığı gibi; teker yumuşak zemindeyse arabanın iyice yere oturmasına sebep olabilirsiniz.

Kamyon şöförlüğü yapan bir arkadaşa "patinaj yapan arabaya gaza basmaya devam edilse ne olur" diye sorduğumda

"difransiyel dağıtır" demişti.

Sosyal hayatta bir çok kişinin de patinaj yaptığı yerler vardır.

Kendisine söylenilen bir söz, bir tavır veya bir olay onun takıldığı yer olmuştur. Yıllar geçtiği halde o mevzu gündeme geldiğinde orada patinaj yapmaya başlar.

Konuyu bir örnekle açıklamaya çalışayım. Bu mevzuda  bana aktarılan şeylerin en çoğu şuna benzer mevzulardır:

Düğün aşamasında gelin ile kaynana veya görümce arasında bir problem yaşanmıştır. Bu durum belki o zamanın sıkıntılarından ötürü olmuştur. Belki o zamana kadar biriken  küçük problemlerin patlamasıdır.Veya gerçekten problemli / geçimsiz olan taraflardan  birinin psikopatlığıdır.

 Aradan uzun yıllar geçtiği halde (bazen kırk yıl geçtiği halde) eşler arasında bu mevzu tekrar tekrar gündeme gelir. Gelin haklı da olsa bu mevzu'un ikide bir gündeme gelmesi eşini de rahatsız eder ve karı koca arasında tatsızlıklar meydana gelir. O hale gelir ki ne zaman bu mevzu açılsa her iki taraf da daha önce söylediği şeyleri tekrar ederler yani badinaj yaparlar. Bu tartışmanın yıllardan beri faydası olmadığı görüldüğü halde yine de  arabayı o yumuşak zemine sürüp patinaj yaptırmaktan, arabayı yıpratmaktan kendilerini alamazlar.

(Bana, genelde bu tür mevzuları erkekler anlattığı için bu örneği verdim. Belki de gelinlerin de buna benzer eşlerinden şikayet ettikleri patinaj yapan mevzular vardır) 

"Aynı şeyleri yaptığı halde farklı sonuçlar beklemek aptallıktır" diye bir söz vardır. Bu mevzu kaç defadır gündeme geldiği, her defasında eşler arasında problem çıktığı halde maalesef tekrarlanır durur. Aslında çözüm basittir. Madem bu konu iki tarafın da kırmızı çizgisidir. o halde arabayı o yola sokmamak en mantıklı yoldur. Çünkü yolun varacağı yer bellidir. 

Fakat bazı mevzular vardır ki yukarıdaki gibi ara sıra meydana gelmez. Kişi oraya takılmıştır günün büyük bölümünü onu düşünerek geçirir. Konuşmalarının çoğunu o konuya ayırır. Kendisi rahatsız olduğu gibi çevresini de rahatsız eder hatta bıktırır. Kişi veya ailesi bu tür olayların üstesinden kendisi kalkamayabilir. Nasıl ki patinaj yapan araba birilerinden yardım alarak kurtulabiliyor ise, bu kişiler de eğer problem uzun müddet devam ediyorsa, başkalarından (özellikle konunun uzmanlarından psikiyatrist, psikolog gibi veya bu konuda güvenilir kişiler ) yardım almalıdırlar. 

ANA BABA

ANA-BABA ÇOCUK İLİŞKİLERİ İLE İLGİLİ YAZILARIMIZ

1-http://www.aliuslu.net/2018/02/ana-babaya-iyi-davranmak.html

2-http://www.aliuslu.net/2021/08/psikopat-anne-babalar.html

3-http://www.aliuslu.net/2021/08/anna-baba-mevzuu-3-bu-konudaki-iki-vaaz.html

4-http://www.aliuslu.net/2021/08/ana-baba-mevzuu-4-ufurukten-sebeplerle.html