NİMETLERİN FARKINA VARMAK

 Değerli kardeşim,

İnsanlar kendisine bahşedilen bazı nimetlerin farkına iki şekilde varırlar:

1- Bir kısım insanlar, çeşitli nimetlere sahip iken onları fark edip önemini kavrarlar, değerini bilirler. Bunun icin için hamdederler, şükrederler. Ki şükür, nimetlerin artması veya devamı için önemli bir etkendir.

2- Bir kısım kimseler de o nimetler kişiden gittiğinde veya geri alındığında onların kendisi için ne kadar önemli olduğunun farkına varırlar.

Nimetlere sahip olmak önemli olduğu gibi, onların farkına varıp verene teşekkür etmek ise daha önemlidir. Bu hem dünya hem ahiret için bir kazançtır.

Boş zamanlarında, hatta vücudun çalışıp zihnin boş kaldığı durumlarda (en azından ara sıra) sana verilen nimetleri ve onların senin için ne kadar önemli olduğunu düşünüp şükretmeni, onların olmaması durumunda ne gibi zorluklarla karşılaşacağını tefekkür etmeni tavsiye ederim.

Dualarımla... 

   Ali USLU - TAVŞANLI

DİKKAT!... BAZI ORTAMLAR MANEVİ HAYATIMIZA ZARAR VERİR

Değerli, kardeşim,

Nasıl ki bazı ortamlar kişinin sağlığına olumsuz yönde etkiler ise (radyosyona maruz kalmak, zehirli hava veya duman teneffüs etmek gibi) bazı ortamlar da manevi hayatımızı olumsuz yönde etkiler.

Aşağıdaki ayet-i kerimeler üzerinde düşünürsek bunu daha iyi kavrayabiliriz.

"Âyetlerimiz hakkında ileri geri konuşmaya dalanları gördüğünde, onlar başka bir söze geçinceye kadar kendilerinden uzak dur. Eğer şeytan sana unutturursa, hatırladıktan sonra artık o zalimler topluluğu ile oturma!" (En'âm : 68)

“O size kitapta şunu indirmiştir: Allah’ın âyetlerinin inkâr edildiğini yahut onların alaya alındığını işittiğiniz zaman, onlar başka bir söze geçmedikçe kendileriyle beraber oturmayın; aksi takdirde şüphesiz siz de onlar gibi olursunuz. Allah elbette münafıkların ve kâfirlerin tamamını cehennemde bir araya getirecektir.” (Nisâ : 140)

ACZİYETİ İDRAK ETMEK

 İnsan, âciz bir varlık olduğu halde, çoğu zaman kendini bir çok konuda güçlü olarak vehmeder. Bu, onun haddini aşması demektir. Eğer önlem alınmazsa bu durum firavunlaşmanın ve şeytanlaşmanın başlangıç noktalarından birisidir.

Zaman zaman insana acizliği hatırlatılır. (Gerek kendi nefsinde, gerek çevresinde, ne kadar âciz olduğunu gösteren olaylarla karşılaşır. Aslında olaylara ibret gözüyle bakabilenler, günde defalarca kendi acizliklerinin farkına varırlar.)

 Kişinin, güç ve kuvvetin gerçek anlamda kime ait olduğunu kavraması insan olmak ve haddini bilmek açısından çok önemli bir eşiktir.

"Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh" cümlesinin anlamını nefsinde hissettiğinde bu konuda doğru çizgiyi bulmuş ve kulluğa adım atmış olur.

İnsanlık "kul "olduğunun ve aciz olduğunun idraki ile başlar.

Hergün defalarca tekrar ettiğimiz "Allâhu ekber" cümlesiyle Allah Teala'yı en büyük/ Tek büyük olarak tanırken, aynı zamanda O'na karşı kendi acziyetimizin de itirafı vardır.

Bu "Tekbir" cümlesi bilinçli olarak söylenildiğinde, insanın kendi sınırlarına çekilmesi / haddini bilmesi için önemli bir hatırlatmadır.

Ali USLU -  TAVŞANLI

BİZİM HANIM İYİCE COZUTTU HOCAM.

BİZİM HANIM İYİCE COZUTTU HOCAM.

Bir kaç yıl önce ailevi sorunları olan eski öğrencilerimden birisi yanıma gelmiş dertlerine çareler arıyordu. Boşanmanın eşiğine gelmişlerdi. Öğrencim en çok altı yaşındaki kızına kıyamıyordu.

Biraz konuşmadan sonra ona bir aile danışmanına gitmelerinin faydalı olabileceğini söyledim.

Bu tavsiyemin sebebi, değerli bir arkadaşımın, başka bir ilde yaşayan biraderiyle ilgili anlattığı olaydı. Şöyle anlatmıştı:

"Bizim biraderle gelinimizin aralarındaki problemler iyice artmış, hatta kendi aralarında boşanma kararı almışlar. (Arkadaşın biraderi de gelinleri de üniversite mezunu ve aynı dünya görüşüne sahiplermiş) Benim bu durumdan haberim olduğunda boşanmaya karar vermişler ve iş mahkeme safhasına gelmişti. Onlara "nasıl olsa kararınızı vermişsiniz bir de aile danışmanıyla görüşünüz bundan dolayı üç beş kuruş haricinde bir kaybınız olmaz, belki faydası olur" dedim. Onlar da sözümü dinleyip bulundukları ilde bir aile danışmanına gitmişler. Şahıs işinin ehli birisiymiş. Bir kaç görüşmeden sonra bakış açıları değişmiş ve evlilikleri kurtuldu. Hem kendileri hem de çocukları (tek çocuk) için çok sevindim."

Ben aile danışmanı tavsiye edince öğrencim:

"Hocam tavsiye edeceğiniz bir aile danışmanı var mı ?" diye sorunca "yok, bilmiyorum" dedim ve arkadaşın bahsettiği olayı anlattım.

Öğrencim devam etti: "Hocam Eskişehir'e bir aile danışmanına gittik. Bayan kırk yaşlarında bekar birisiymiş. Konuşmanın bir yerinde dedi ki:

"Evlilikte fedakarlık diyorlar. Ne kadar saçma bir kelime… Ne demek fedakarlık...Böyle saçma şey olmaz vb." dedi. Evliliğin kimsenin özgürlüğünü kısıtlamaması gerektiğini falan bahsetti. Sonunda ne oldu biliyor musun hocam. Bu terapiden(!) sonra bizim hanım iyice cozuttu. Artık beni hiç takmıyor, kafasına göre takılıyor.

"Sübhanallah" dedim, Fedakarlık olmadan aile nasıl olunur ki? Bu bayanın danışmanlığı aileyi kurtarmaya değil de, aile düzenini bozmaya yönelik sanki.

Daha sonra bir kaç dost ortamında bu olayı anlattığımda bir arkadaş da “bu durumun psikologlar için de geçerli olduğunu, bizim kültürel yapımıza göre çözümler üretmek yerine bazılarının kendi dünya görüşüne göre öneriler sunduğunu, bu önerilerin bazen var olan problemleri daha da artırdığını” söyledi, hatta bir örnek verdi:

Bir tanıdığı genç kızlarıyla yaşadığı problemleri kendisi aşamayınca bir psikoloğa gitmişler. Kız, ailenin çizdiği sınırlara riayet etmiyormuş. (eve geç gelmeler, kafasına göre takılmalar, aşırı özgürlük anlayışı gibi ailenin rahatsız olduğu şeyler) Psikolog, anne-babayı ve kızı dinledikten sonra kızın yaptıklarının normal olduğunu söylemiş. Bundan sonra kız, ailenin rahatsız olduğu şeyleri daha bir öz güvenle yapmaya ve savunmaya başlamış."

Buradan şu dersleri çıkardım: Gerek ailevi sorunların çözümünde, gerekse çocuklarımızla ilgili yaşadığımız problemlerin çözümünde danışacağımız aile danışmanı veya psikologların hayata bakışı çok önemli imiş ve rastgele kimselere gitmemek gerekiyormuş. İşinin ehli psikologlar ve aile danışmanlarını araştırmak gerekiyormuş. Aksi takdirde problemlerimiz içinden çıkılmaz hale gelebiliyormuş.

Rabbim nefsimizi ve neslimizi şerlerden ve şerlilerden muhafaza eylesin.

 Ali USLU

 

ALLAH TEALA’YI TESBİH ETMEYİ TEŞVİK EDEN AYETLER..

 اَلَّذ۪ينَ يَذْكُرُونَ اللّٰهَ قِيَاماً وَقُعُوداً وَعَلٰى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ ف۪ي خَلْقِ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلاًۚ سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

"Onlar, ayakta dururken, otururken, yanları üzerine yatarken (her vakit) Allah'ı anarlar, göklerin ve yerin yaratılışı hakkında derin derin düşünürler (ve şöyle derler:) Rabbimiz! Sen bunu boşuna yaratmadın. Seni tesbih ederiz. Bizi cehennem azabından koru!"  (Âl-i İmrân; 191)

 

وَاذْكُرْ رَبَّكَ ف۪ي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخ۪يفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِنَ الْغَافِل۪ينَ

"Kendi kendine, yalvararak ve ürpererek, yüksek olmayan bir sesle sabah akşam Rabbini an. Gafillerden olma."  (A'râf; 205)

اِنَّ الَّذ۪ينَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِه۪ وَيُسَبِّحُونَهُ وَلَهُ يَسْجُدُونَ

"Kuşkusuz Rabbin katındakiler O'na kulluk etmekten kibirlenmezler, O'nu tesbih eder ve yalnız O'na secde ederler."  (A'râf; 206)

 

فَسَبِّـحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِد۪ينَۙ

"Sen şimdi Rabbini hamd ile tesbih et ve secde edenlerden ol!"  (Hicr; 98)

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَق۪ينُ

"Ve sana yakîn (ölüm) gelinceye kadar Rabbine ibadet et!"  (Hicr; 99)

 

 

وَلَهُ مَنْ فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ وَمَنْ عِنْدَهُ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِه۪ وَلَا يَسْتَحْسِرُونَۚ

"Göklerde ve yerde kimler varsa O'na aittir. O'nun huzurunda bulunanlar, O'na ibadet hususunda kibirlenmezler ve yorulmazlar."  (Enbiyâ; 19)

يُسَبِّحُونَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ

"Onlar, bıkıp usanmaksızın gece gündüz (Allah'ı) tesbih ederler."  (Enbiyâ; 20)

 

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذ۪ي لَا يَمُوتُ وَسَبِّـحْ بِحَمْدِه۪ۜ وَكَفٰى بِه۪ بِذُنُوبِ عِبَادِه۪ خَب۪يراًۚۛ

"Ölümsüz ve daima diri olan Allah'a güvenip dayan. O'nu hamd ile tesbih et. Kullarının günahlarını O'nun bilmesi yeter."  (Furkân; 58)

فَسُبْحَانَ اللّٰهِ ح۪ينَ تُمْسُونَ وَح۪ينَ تُصْبِحُونَ

وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِياًّ وَح۪ينَ تُظْهِرُونَ ﴿١٨﴾ 

"Haydi siz, akşama ulaştığınızda (akşam ve yatsı vaktinde) sabaha kavuştuğunuzda, gündüzün sonunda ve öğle vaktine eriştiğinizde Allah'ı tesbih edin (namaz kılın), ki göklerde ve yerde hamd O'na mahsustur."  (Rûm; 17-18)

 

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيَاتِنَا الَّذ۪ينَ اِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّداً وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ

"Bizim âyetlerimize ancak o kimseler inanırlar ki, bunlarla kendilerine öğüt verildiğinde, büyüklük taslamadan secdeye kapanırlar ve Rablerini hamd ile tesbih ederler." (Secde; 15)

Korkuyla ve umutla Rablerine yalvarmak üzere (ibadet ettikleri için), vücutları yataklardan uzak kalır ve kendilerine verdiğimiz rızıktan Allah yolunda harcarlar. (Secde : 16)

Yaptıklarına karşılık olarak, onlar için ne mutluluklar saklandığını hiç kimse bilemez.  Secde : 17

 

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْراً كَث۪يراًۙ ﴿٤١﴾ 

وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَاَص۪يلاً ﴿٤٢﴾ 

Ey inananlar! Allah'ı çokça zikredin. Ve O'nu sabah-akşam tesbih edin. Ahzâb :41- 42

 

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَسَبِّـحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ

"(Resûlüm!) Şimdi sen sabret. Çünkü Allah'ın vâdi gerçektir. Günahının bağışlanmasını iste. Akşam-sabah Rabbini hamd ile tesbîh et."  (Mü'min; 55)

 

فَاِنِ اسْتَكْبَرُوا فَالَّذ۪ينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْـَٔمُونَ

"Eğer insanlar büyüklük taslarlarsa (bilsinler ki) Rabbinin yanında bulunan (melekler) hiç usanmadan, gece gündüz O'nu tesbih ederler."  (Fussilet; 38)

 

لِتَسْتَوُ۫ا عَلٰى ظُهُورِه۪ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا سُبْحَانَ الَّذ۪ي سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِن۪ينَۙ (13)

وَاِنَّٓا اِلٰى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ ﴿١٤﴾ 

O bütün çiftleri yaratan, üzerlerine kurulasınız, sonra da, kurulduğunuzda, Rabbinizin nimetini hatırlayasınız ve "Bunu hizmetimize veren Allah'ın şanı yücedir. Bunlara bizim gücümüz yetmezdi. Şüphesiz biz Rabbimize döneceğiz" diyesiniz diye sizin için bindiğiniz gemileri ve hayvanları yaratandır.  Zuhruf: 12-14

 

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّـحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِۚ

"(Resûlüm!) Onların dediklerine sabret. Güneşin doğuşundan önce de, batışından önce de Rabbini hamd ile tesbih et."  (Kâf; 39)

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاَدْبَارَ السُّجُودِ

"Gecenin bir bölümünde ve secdelerin ardından da O'nu tesbih et."  (Kâf; 40)

 

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّـحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ ح۪ينَ تَقُومُۙ

"Rabbinin hükmüne sabret. Çünkü sen gözlerimizin önündesin. Kalktığın zaman da Rabbini hamd ile tesbih et."  (Tûr; 48)

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُومِ

"Gecenin bir kısmında ve yıldızların batışından sonra da O'nu tesbih et."  (Tûr; 49)

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظ۪يمِ۟

"Öyleyse ulu Rabbinin adını tesbih et."  (Vâkıa; 74)

فَسَبِّـحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظ۪يمِ

"Öyleyse ulu Rabbinin adını tenzih ile an."  (Vâkıa; 96)

 

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظ۪يمِ

"O halde, ulu Rabbinin adını yüceltip noksanlıklardan tenzih et."  (Hâkka; 52)

 

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَاَص۪يلاًۚ

"Sabah akşam Rabbinin adını an."  (İnsân; 25)

وَمِنَ الَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلاً طَو۪يلاً

"Gecenin bir kısmında ona secde et; geceleyin de onu uzun uzadıya tespih et."  (İnsân; 26)

 

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْاَعْلٰىۙ

"Yüce Rabbinin adını tespih et."  (A'lâ; 1)

اَلَّذ۪ي خَلَقَ فَسَوّٰىۙۖ

"O, yaratıp şekillendiren, âhenk veren ve düzene koyandır."  (A'lâ; 2)

 

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُۜ  اِنَّهُ  كَانَ تَوَّاباً

"Artık tesbîh et Rabbi’ne hamdiyle ve mağfiretini dile, muhakkak ki o bir Tevvab bulunuyor."  (Nasr; 3)

 

ÇOCUKLARA MERHAMETİMİZ DOĞRU BİR MERHAMET Mİ

 Bir anne-babanın çocuklarını (merhamet duygusuyla) aşırı korumaya alması o çocuklara yapılacak büyük bir merhametsizliktir.

Şöyle ki:

 Erkek çocuklarımızın belli yaşa geldiklerinde bir iş veya meslek sahibi olmaları gerekir. Bu durum onlar için hem maddi yönden gerekli, hem de psikolojik sağlıkları için önemlidir.

İş/ meslek durumu için bir kaç ihtimal vardır.

1- Çocuk ailenin işini devam ettirebilir. (Ticaret, imalat, tarım veya hayvancılık gibi.)

2-Çocuk okuyup bir meslek sahibi olabilir.

3-Çocuk bir zanaatkarın veya bir esnafın yanında yetişerek ileride kendi işini kurabilir.

4-Fabrika imalathane veya mağazalarda çalışabilir.

Ana- baba çocuklarına geçekten merhamet duyuyorlarsa onu vakti geçmeden bazı işlere alıştırmaları gerekiyor. Çünkü bir şeye ne kadar çok erken başlanırsa verim o kadar artar.

 Örnek vererek açıklamaya çalışalım:

Diyelim ki aile, tarım veya hayvancılıkla uğraşıyor. Çocuklarının okumalarını istiyorlar. Çocuklarına merhametlerinden dolayı onları kendi yaptığı işlere bulaştırmıyorlar, başka işlere de yönlendirmiyorlar. Ülkemizde okul bittikten sonra garanti olan meslekler çok fazla değil. Çocuk fakülteyi bitirip KPSS ye girdi ve gerekli başarıyı gösteremedi diyelim. 25-30 yaşlarına gelmiş bu genç bu yaştan sonra ne yapabilir? 

Veya ailenin ise maddi durumu fena değil. Çocuğunu bir yerlerde çalışmasına kıyamıyorlar. Biz senin harçlığını veririz diyorlar.

Çocuk hazır yemeye ve tembelliğe alışıyor. El becerisi gelişemiyor. Hangi işleri becerebileceğine dair, hayata dair bir tecrübeleri de gelişemiyor. Okul bittiğinde bir işe de giremediyse bu çocuk ne yapacak?

Anne baba sağ ise emekli maaşlarından biraz yardıma devam edecekler. Fakat taşıma su ile değirmen dönmez. Bu durum ne zamana kadar devam edecek?

Çocuklarını seven onlara merhamet eden ailelerin çocuklarını uygun yaşlardan itibaren bünyelerine ve yeteneklerine uygun değişik işlerde çalıştırması onları hayata hazırlar. El becerilerini ve kendine güvenlerini artırır. İleride çocuk kendine göre bir yol çizebilir.

Çevremde kendine güveni yerinde, işlerinde başarılı kimselerin ortak özelliği çocukluğunda-gençliğinde değişik işlerde çalışıp tecrübe kazanmalarıdır..

Çocukları 25 yaşına gelene kadar onlara hiçbir iş yaptırmayıp eline parasını veren güya onlara merhamet eden anne - babalar çocuklarına ne kadar merhametsizlik ettiğini ileride anlayacaklardır.

26/08/2023 Ali USLU

KONUŞUNCA HERKES HERKES DÜRÜST, AMA...

 DÜRÜSTLÜK KONUSUNDA İNSANLARI ÜÇE AYIRIYORUM.

Gerek sosyal medyada, gerekse günlük hayatta karşılaştığımız bazı kişilerin doğrulukla, dürüstlükle ilgili  (veya birilerinin dürüst davranmadığına dair) konuşmalarına şahit oluyorum. Mutlaka sizler de karılaşıyorsunuzdur.

Bu konuda konuşan kişileri üç kategoride değerlendiriyorum.

1- HALEN GÖREVDE OLANLAR: Bu kişiler konumlarının gereğini dürüstlükle yerine getiriyorlarsa, iltimas,istismar, çıkar sağlama veya görevi savsaklama durumlarında bulunmuyorlarsa bunlara saygı duyuyor ve bu konudaki sözlerini ciddiye alıyorum. Yoksa sadece dinliyor ve içimden gülüyorum. Bu tip kişilerin kendi suçlarını örtmek maksadıyla dürüstlükten konuştuğunu düşünürüm.

2-GEÇMİŞTE GÖREVDE OLUP DA ŞİMDİ OLMAYANLAR veya OLAMAYANLAR:  Bu kişiler de elinde fırsatlar olduğu dönemlerde iltimas,istismar, çıkar sağlama veya görevi ihmal ettiklerini biliyorsam veya bu konudaki değişik kişilerden aynı şikayetleri dinlemişsem bunların sözlerine de hiç itibar etmiyorum. Bizim köylülerin tabiriyle bunlar "susuzluktan yayılamıyorlar" Yani elinde fırsat olmadığından böyle konuşuyorlar diye düşünürum. Fakat görevde oldukları dönemlerde gerçekten dürüst idiyseler onlara değer verir ciddiyetle dinlerim.

3- ŞİÖDİYE KADAR BELLİ MAKAM VE MEVKİLERDE  OLMAMIŞ KİŞİLER: Bu kişlerin ellerine henüz fırsatlar geçmediği için konuşmalarını dinlerim fakat mülahaza hanemde bir açıklık bırakırım taki denene kadar.

NOT: Bir liralık sahtekarlık ile bir trilyonluk sahtekarlık arasında ahlaki olarak hiç bir fark görmem. Bir liraya tamah edenler şartları oluşmadığından azla yetinmiştir. Şartlar müsait olduğunda karakterleri çok daha fazlasına müsaittir diye düşünürüm.