Ali Uslu

DİZİLERDEKİ GİZLİ TEHLİKE

Birkaç yıl önce bir dostumuzla sohbet ediyoruz. Şahit olduğu ilginç bir olaydan bahsetti:

“Anneme akşam yemeğine gidecektik. Hanım ve çocuk gündüz gittiler. Ben de akşam dükkanı kapatıp gittim. Baktım, annem ve hanım dizi izliyorlar. Ben de izlemeye başladım. Filmde evli genç bir çift var. Erkek biraz kaba, hanımının kıymetini pek bilmiyor. Kadın, başka bir erkekle gönül ilişkisi yaşıyor. Bu kadınla o adam bir yerde buluşurlarken kadının eşi,onların bulunduğu yere doğru geliyor. “

Arkadaşım devamla:

“Ali hoca o an,ben de bizimkileri izliyorum.
Anneme baktım heyecanlanmış, beti benzi atmış vaziyette: “Kızım kaç, kızım kaç …yakalanacaksın!” diyor. Hanımıma baktım, baya bir telaş içerisinde. Anladım ki o anda annem de hanımım da ahlaksızdan yana olmuşlar.

Halbuki benim annem normalde böyle bir şeye asla tahammül etmeyen birisidir. Böyle birisini asla evine bile kabul etmez. Hanımım da bu konuda hassastır.”

Evet böyle anlattı dostumuz. Belki buna benzer durumları sizler de müşahede etmişsinizdir.

Peki, namuslu ve bu tür şeylere asla tahammül edemeyecek insanları bile, sanal alemde ahlaksızdan yana olmaya iten sebep nedir?

Filmi yapanlar öyle bir senaryo hazırlıyorlar ki, seyredenlere " karısının kıymetini bilmeyen adam bunu hak etti" dedirtiyorlar.

Bu tür diziler bilinç altımıza bir şeyler yazıyor aslında.

Mesela , kocan sana iyi davranmıyorsa, sana iyi davranan, senin kıymetini bilen birisiyle sen de böyle şeyler yaşayabilirsin diye yazıyor olabilir mi?

Veya bu tür dizileri izleyen gençler, çevresinde evli bir bayanın başka birisiyle ilişkisini duyduğunda aklına ne gelir?

"Bakalım kocası eşine nasıl davranıyordu?" gibi düşünceler gelmez mi?

Benim kanaatim bu tür dizileri yapanların asıl amacı aile yapımızı tahrip etmek.

Şair ne güzel söylemiş:

“Ağuyu altun tas içre sunarlar,

Bal da anın suç ortağı.”

Yani : “Zehri, altın kaptaki balın içerisine koyarak ikram ederler.”

Aslında olay şu: Araf suresinde anlatıldığı gibi; şeytan Rabbimize verdiği sözü (Allah’ın kullarını sapıtma sözünü) yerine getirmek için etkisine aldığı insan şeytanlarını (Enam/112) devreye sokmuş durumda.

Nas suresinde, insanların zihnini bulandıran, insan ve cinlerden olan “hannas”lardan Rabbimize sığınıyoruz. Öyleyse davranışlarımızla da onların yaptıkları dizilerden kendimiz ve çoluk çocuğumuzu korumalıyız.

PEYGAMBER EFENDİMİZİ RÜYANIZDA GÖRSENİZ

Size dese ki (sizi kastederek): "Allah Teala, falan kuluma söyle namazını dosdoğru kılsın diyor."

Bu durumda ne yapardınız?

Herhalde bu konuda daha dikkatli olurdunuz değil mi?

Rüyadan çok daha önemli olan Kitabımızda İbrahim suresi 31. ayette Rabbimiz Peygamberimize hitaben diyor ki: "İman eden kullarıma söyle; Namazlarını dosdoğru kılsınlar..."

Ben bir mümin olarak bu ayeti "Ali Uslu kuluma söyle" biçiminde anlıyorum.

Siz de kendi isminizi koyarak ".... kuluma söyle" şeklinde anlayabilirsiniz.
Diğer yazılarımız için: www.aliuslu.net

RÜYA

Adam uyandığında hala gördüğü rüyanın etkisinde, vücudu ter içerisindeymiş. Kendi kendine "hayırdır inşallah” deyip rüyanın ne anlama geldiğini uzun süre düşünmüş.

Sabah olduğunda, çok önceleri sohbetlerine katıldığı, nasihatlerini dinlediği ve duasını aldığı zata gitmeye karar vermiş.

Varmış o alim zatın yanına selam-kelam, hoş beşden sonra, sebeb-i ziyaretini anlatmış. “Efendim, bu gece ilginç bir rüya gördüm.” deyince, alim şahıs, “hayırdır inşallah, anlat bakalım.” demiş.

-Rüyamda kendimi büyük bir arazide gördüm. Önümde değişik boyutlarda siyah ve gri renkte taşlar vardı. Taşlar kirli ve pislik bulaşmış taşlardı. Tahminen üç kilogram ağırlığında olan bir taşı tuttum ve kaldırdım. Kaldırdım ama ne kadar da ağır öyle. Zorlanarak kaldırdım ve ancak birkaç adım taşıyabildim, hemen bıraktım. Sonra, aynı büyüklükteki başka bir taşı aldım. Bu sefer biraz hafiflemiş gibiydi ve beş-on adım taşıyabildim ve bıraktım. Aynı büyüklükteki taşları defalarca denedim. Her defasında daha hafif geliyor ve taşıdığım mesafe uzuyordu. Çok rahat kaldırıp taşıyıncaya kadar devam ettim.

Sonra taşı ilk aldığım yere geldim daha büyük taşı yüklendim ve epey uzağa kadar götürdüm. Sonra tekrar geldim daha büyük taşı kaldırdım ve daha uzun mesafeye götürdüm. Böyle her seferinde daha büyük taşı daha uzun mesafeye götürüyordum. En son, oldukça büyük bir kayayı pamuk çuvalı kaldırır gibi kaldırdım, başımın üstüne koydum neredeyse hiç yorulmadan istediğim yere kadar götürdüm ve uyandım.”

Alim şahıs biraz düşünmüş ve “Her şeyin en doğrusunu Allah bilir “demiş. Sonra kendi yorumunu aktarmış.

-Evladım! İlginç bir rüya görmüşsün. Fakat bu rüya, iç aleminin yansıması mıdır? Yoksa ilahi bir uyarı mıdır, bilmem. Belki de, ikisi birdendir. Ben senin önceki ve sonraki durumunu az çok bildiğimden şöyle yorumluyorum.

Sen önceleri takva sahibi olmaya çalışan Allah’tan korkan günahlardan, haramlardan kaçınan bir kişiymişsin. Sonra nefsine uyup günahlara meyletmişsin. Ama içindeki Allah korkusu sebebiyle önceleri küçük günahları bile zorlanarak yapmışsın.
İşin daha vahim yönü ise, pişman olup vazgeçmek yerine aynı hatalara, günahlara ısrarla devam etmişsin. Artık önceleri zorlanarak utanarak yaptığın günahları daha kolay yapmaya başlamışsın. Sonra daha büyüklerini, daha büyüklerini… Derken o hale gelmişsin ki, İlk başladığın günahlara oranla çok büyüklerini, hiç için sızlamadan yapar hale gelmişsin.
Evladım! Şayet dediklerim sende varsa yol yakınken gel tövbe eyle… Sonra geç olabilir.

Adam düşünmüş. Hayatı bir film şeridi gibi geçmiş gözlerinin önünden. Alim zatın yorumunun doğru olduğunu fark etmiş. Tevbe etmeye karar vermiş.

Tövbe etmiş midir? Ettiyse bile tövbesini devam ettirebilmiş midir, bilemem. Ama sevgili Peygamberimiz bizleri uyarmış ve buyurmuşlar ki:

“La sağirete maal israr vela kebirate maal istiğfar”

“Küçük günahlara ısrar (devam) etmekle küçük günah kalmaz.(yani büyür)

büyük günahlar da istiğfarla büyük kalmaz.(küçülür veya yok olur)

KADER

Yıllar önce bir ilköğretim okulunda çalışırken sekizinci sınıfların birinde sınıfın çalışkan öğrencilerinden bir öğrencim soruyor:

-Hocam Allah Teala, bizim Cennete mi Cehenneme mi gideceğimizi biliyor mu?
-Elbette biliyor evladım.
-Madem bizim gideceğimiz yer belli biz niçin namaz kılıyoruz?
Kader mevzuunun insan aklını aşan tarafları da vardır. Mesele, bir yönüyle Allah Teala'nın ilminin sınırsız oluşuyla alakalıdır. Onların anlayacağı en kestirme cevabı nasıl verebilirim diye düşündüm.
-Kızım Allah Teala, senin hangi liseye sonra da hangi üniversiteye gideceğini veya gidemeyeceğini biliyor mu?
-Elbette biliyordur öğretmenim.
-O zaman ne diye çalışıyorsun? Okuldan çıkıyorsun dershaneye gidiyorsun. Boş zamanlarında bile seni test çözerken görüyorum.Çalışma öyleyse…
-Hocam iyi de, çok çalışmadığım hafta benim sınavlardaki netlerim düşüyor.
-Tamam o zaman, cevabını buldun. Rabbimiz, K. Kerim'de “İnsan için ancak çalışmasının karşılığı vardır.” (Necm/39) buyuruyor.
Başka bir ayette “Allah Teala hiçbir kuluna haksızlık yapmaz" (Al-i İmran 182) buyuruyor.
Başka bir ayette “Kim zerre kadar iyilik işlerse onu(ahirette) görür. Kim de zerre kadar kötülük işlerse onu (ahirette) görür" (Zilzal /7-8) buyuruyor.
Başka bir ayette de “Hayır işleyin ki kurtuluşa eresiniz”(Hacc/77) buyuruyor.
Başka bir ayette "Başınıza gelenler yaptıklarınız sebebiyledir."(Şura/30) buyruluyor.
Demek ki insanın yaptıklarıyla kaderi arasında çok yakın alaka var.
Allah Teala benim ne kazanacağımı biliyor deyip dükkanını açmayan veya yarım yamalak açan bir esnafın sonu ne olur?
Allah, benim kaza yapıp yapmayacağımı biliyor deyip kurallara uymadan giden bir sürücünün durumu ne olur?
Allah Teala benim hasta olup olmayacağımı biliyor deyip sağlık ve temizlik kurallarına uymayan, hastalandığında tedavi olmayan birisi ne hallere düşer?
Bu örnekleri çoğaltabiliriz...
En iyisi sizler Allah Teala'nın bilgisini O’na bırakın. Ve yapmanız gereken ne ise hem dünya için hem de ahiret için onu yapın.

Aslında günlük hayatımızla ilgili düşündüğümüzde de, bu kader inancının yanlış yorumlanmasından kurtulabiliriz.
Bir işçiye desek ki, Allah Teala senin bu ay ne kadar maaş alacağını biliyor mu?
-Evet
Öyleyse işe gitme…
Adam bize ne cevap verir. "İşe gitmezsem maaşımdan kesilir. Belli günden fazla gitmezsem işten atılırım.”
Bu ve buna benzer konuşmaları memurlarla yapın, esnafla yapın sonuç değişmeyecektir. Bizler Allah'ımızın bizim o ay ne kadar kazanacağımızı bildiğine iman ederiz ama çalışmayı elden bırakmayız.
Kur'an-ı Kerimde “Biz insana iki yol gösterdik. İsteyen şükreden kul olur; isteyen nankör olur." (İnsan/3) buyrularak irademizin ne kadar önemli olduğunu haber veriyor.

ZEHİRLİ OK

Her alimin etrafında, onu seven, ondan istifade etmeye çalışan, sohbetlerine/ derslerine katılan kişiler bulunur.

Âlim demek bilgili insan demektir; fakat hata yapmayan günah işlemeyen kimse değildirler. Zaman zaman hırslarına yenik düşen alimler de olmuştur. Hatta bazı alimler bilgilerinden dolayı gurura kibre kapılmış, belki de bu konuda şeytanın tuzağına düşmüşlerdir.

Alimlerden birisi bir gün etrafındaki kişilere sohbet ediyormuş. Bir konu üzerinde sohbet ederlerken dinleyenlerden birisi bu konuda falanca alim şöyle diyor deyince, o alim kişi, görüş farklılarının sebepleri üzerine konuşmuş fakat, kıskançlığından mıdır yoksa kibrinden midir bununla yetinmeyip o kişinin şahsiyetiyle alakalı olumsuz konuşmalar da yapmış.

Oradaki dinleyicilerden birisi bahse konu olan alimin yakınlarından birisiymiş. Hemen gidip söylenenleri o alime yetiştirmiş. Belki de bir aferin bekliyormuş, lakin beklenildiği gibi olmamış. O zat demiş ki:

“Ah evladım bunu yapmayacaktın. O şahıs bana zehirli bir ok atmış, ama ok bana isabet etmemişti. Sen o oku getirdin tam kalbime sapladın.”

Bazen bizimle ilgili konuşanlar da olur. Bu konuşma bize ulaşmadığı sürece rahatsız olmayız. Fakat bir şekilde bize ulaşınca hem rahatsız oluruz hem de aleyhimizde konuşan kişiye karşı (soğukluk hissetmekten -nefrete kadar) çeşitli derecede olumsuz duygular yaşarız.

Peygamber efendimizin bu konudaki sözünü aklımızdan çıkarmamalıyız:

“Nemmam (insanlar arasında arabozucu laf taşıyan) Cennete giremez” (Buhari/edep, Müslim / iman)

ZEKİ BİR ÖĞRENCİMİN HEDER OLUŞU

Her meslek erbabı bir araya geldiklerinde konuşmalarının bir bölümü meslekleriyle ilgili konulardan oluşur genellikle.

İlköğretimde çalıştığım yıllarda, öğretmenler odasında, ilköğretim birinci kademe (ilk beş yıl) öğretmeni ile sohbet ediyoruz. Malum sekiz yıllık eğitim mecbur olunca öğrenciler birden sekize kadar aynı okulda okuyorlardı. Öğretmen arkadaş iki tane sekizinci sınıf öğrencisinden bahsetti. Bahsettiği öğrencilerden birisi çok çalışkan ve okulun örnek öğrencilerinden, diğeri derslerle pek alakası olmayan, biraz kavgacı ve arkadaşları arasında çekinilen bir öğrenciydi.

Dedi ki: ”Birden beşe kadar ben okuttum onları. İlkokul dörde kadar ikisi de çok çalışkandı, hatta şu öğrenci (şimdi derslerle alakası olmayan çocuk) daha başarılıydı. Beşinci sınıfta dersleri boşlamaya başladı. Daha sonraki yıllarda derslerle alakayı kesmiş.”

Bu durum dikkatimi çekti. Biraz araştırdım. Ailenin maddi durumu çevreye göre epeyce iyiydi. Herhalde çocuk buna güveniyor diye düşündüm. Diğer bir önemli husus ise annesi çok korumacı bir bayandı. Çocuğu ne yaparsa yapsın (haklı da olsa haksız da olsa) arkasında duruyor, bazen öğretmenlerle kavgaya geliyordu. Çocuk annesinden aldığı cesaretle daha bir hoyrat oluyordu.

Bir gün öğrenciyi çağırdım ve özel konuştum. "İlkokulda Mustafa mı? daha çalışkandı sen mi?" dedim.

"Ben daha çalışkandım." dedi.

"Şimdi kim çalışkan?" dedim. Başını eğdi.

Damardan girmeye çalıştım.

"Hayat hep böyle devam etmez evladım, şimdi ailenin maddi durumu iyi ama yarın belki böyle olmayabilir. Allah Teala sana üstün zeka vermiş bunu iyi yönde kullanmalısın. O arkadaşın okuyup büyük ihtimalle doktor olur.(Arkadaşının hedefinin tıp olduğunu biliyordum.) Bir onun durumuna bakar bir de kendi durumuna bakar, çok pişman olursun." gibi şeyler söyledim. Dinledi, itiraz etmedi.

Fakat durumunda bir değişiklik olmadı.

Daha sonraki dönemlerde liseyi yarım bıraktığını, kavga olaylarına karıştığını duymuştum.

Aradan epey zaman geçti. Bir akşam acil servise gittim. Baktım bizim Mustafa, doktor olmuş nöbetçiymiş. Elimi öptü. Biraz muhabbet ettik. Tabii çok memnun oldum.

Bu olay beni yıllar öncesine, az önce anlattığım olaya götürdü. Tahminim doğru çıkmış Mustafa doktor olmuştu.

Diğer öğrencimizin ne olduğunu araştırdım. Kanundışı işlere bulaşmış. Cezaevine girmiş. Ailesi maddi yönden çökmüş, aile dağılmış.

Tabii çok üzüldüm. Hem kendisine hem topluma faydalı olabilecek nitelikte bir çocuğun ailesinin yanlış tutumu yüzünden heder oluşunu düşündüm.

Zeki kimseler nerede olursa olsunlar liderliğe oynarlar. O öğrencimizin de yanlış işlerde liderlik yaptığını öğrendim arkadaşlarından.

Anne-babalara tavsiyem, çocuğunuzu çok sevmeniz sizin hakkınız. Fakat haksızlıklarına destek çıkarsanız, kendini hep haklı görmeye alışır. İleriki zamanlarda bir gün onunla problem yaşarsanız bu sefer sizin haksız olduğunuzu düşünecektir.

Sevgili peygamberimiz:
“Hiç bir baba çocuğuna güzel ahlak ve terbiyeden daha iyi miras bırakmamıştır.” buyurarak, çocuğu güzel yetiştirmenin ona yapacağınız en iyi iyilik olduğunu vurgulamışlardır.